Bazı ebeveynler çocukları ağlamasın, üzülmesin, travma yaşamasın istiyor. Bu sebeple da çocuklarının bir dediğini iki etmiyor. İşte bu da ortaya her gün markette, otobüste, orada burada görmeye alıştığımız "şımarık" çocukları çıkarıyor. İyi de biz mecbur muyuz bu şımarık çocuklara tahammül etmeye?





Yararlanılan Kaynak: 

Pleux, Didier. De l’enfant roi à l’enfant tyran : Essai de psychologie éducative. Paris: Odile Jacob, 2011





Tüm bölümler ve daha fazlası için podbeemedia.com'u ziyaret et!

------ Podbee Sunar -------

Bu podcast reklam içermektedir.

şımarık çocuklara tahammül etmeye mecbur muyum?

Hayatın önümüze çıkarttığı şeylerin hepsine mecbur muyuz ya? Hem nereden çıktı tüm bu lazımlar, gereklilikler, bir de üstüne yapmaya zorunda olduklarımız? Kim karar verdi? Mecbur muyuz kardeşim bu düzene? Ne münasebet efendim. Kafası yananların, omuzları yük taşımaktan, sırtı dik durmaya çalışmaktan yamulanların yeni iç rahatlatma alanına hoş geldiniz! Burada mecburiyetlerimizi yere seriyoruz. Öğretmenimiz Ezgi Emel ve bazı bölümlerde onu yalnız bırakmayacak arkadaşı Mehmet Yaşar Altundağ ile temellerimizi yeniden kazıyoruz. Mecbur değiliz kardeşim!