
6.587 kelime · ~33 dk okuma
Tüm bölümleri PodB app ve podb.com'dan izleyebilir ve tüm podcast platformlarından dinleyebilirsiniz. Her şeyi yaratan yaratıcı nasıl bir varlık olmalı? İşte bu soru muhtemelen ilk insanlardan günümüze kadar gelen ve cevabını net olarak vermenin imkansıza yakın olduğu bir soru.
Peki ya bunun olası cevapları binlerce yıl önce verildiyse çarpıcı olurdu değil mi? Hele ki o binlerce yıl önceki iddiaları günümüzde bilim de bize kanıtlamaya başlamışken her şey çok daha çarpıcı olurdu. Gelin birlikte dinler tarihinin nihai hedefine doğru bir yolculuğa çıkalım ve çağlar boyunca insanlar mutlak yaratıcıyı, hak yaratıcıyı ve benim videolarımda sık sık kullandığım haliyle kadiri mutlak yaratıcıyı nasıl tanımlamışlar ve biz bugün bilimi kullanarak bu kadim soruya nasıl bir cevap verebiliyoruz inceleyelim. Gerçi Ebul'a hoş geldiniz.
Videoya başlamadan önce hassas ve tam olarak anlaşılması imkansız bir konu olduğu için küçük bir ön ses söylemek istiyorum. Bu videoda en eski zamanlardaki sembolizm ile başlayan yaratıcı varlık, yaratıcı sistem kavramının tarihteki en çok ortak paydada buluştuğu yanını inceleyeceğiz. Sonuçta yaratıcıyı anlamak insan beyni için imkansız bir şey. Zaten tam da bu yüzden onu çoğu inanç insanlaştırıp anlatmaya çalışır.
Halbuki alakası bile olamaz. O sebepten bu videoyu anlatırken benim anlatım tarzımın etkisine kapılıp ''Hah işte bu böyledir'' demeyin. Anlattığım şeyleri siz de inceleyin. Kaynaklara bakın, araştırmanızı yapın.
Sonuçta sonsuz bir yapbozun sadece birkaç parçasını size sunacağım. Lütfen bunu unutmayın. Bu tüm videolarım için geçerli. Benim anlatım tarzım size çok net gelebilir.
Ama sonuçta bilinmeyen gizemler hakkında çeşitli bilgileri toplayıp, harmanlayıp, analiz edip size sunduğumu aklınızda bulundurun. Hepinize iyi seyirler dilerim. İnsanoğlu doğası gereği yaratılıştaki her şeyden anlam çıkarmaya yatkın bir tür. Günümüze kadar hem bilim hem de inanç bu sayede gelişti.
Tarihte yüz binlerce yıl geriye gidip atalarımızın mağaralara yaptıkları resimleri incelediğimizde en başta el izleri gibi kendilerini basitçe ifade etme kalıntıları görürüz. Daha sonra bu çizimler basit doğa manzaralarına, daha sonra avlanma sahnelerine, daha sonra gündelik yaşama ve gitgide bu örnekler gibi kutsal olanların da ön plana çıkması ile devam etmiştir. Kimi zaman bu kutsal olanlar çok değişik şekillerde de tasvir edilmiştir. Ama bugün konumuz onlar değil.
Çünkü onları da yaratanı inceliyoruz. Tabii ki bu atalar hangi alt insan türünün üyeleriydi bu tartışılır. Neandertaller mi? Homo Erectus mu? Denovian mı? Homo Safians mi? Bilemeyiz.
Fakat zamanla bu yaklaşım kültürün gitgide bir parçası haline gelerek farklı topluluklarda kutsalların çoğaldığını görürüz. Kimi toplumlar ateşe kutsiyet atfetmiş, kimileri güneşe, kimileri de aya. Ortak nokta bunların hep doğanın elementleri ya da unsurları olmaları. Demin dediğim lafı hatırlayın.
İnsan yaratılıştaki şeylerden anlam çıkarmaya programlıdır. Yaratılışın ötesini hayal etmeye henüz o zamanlar geçilmediğini düşünüyoruz. İnsanlık tarihinin kayıtları M.Ö. 5000'lerde yazıya dökülmeye başlandığı için
önceki dünya hakkında bilgimiz kısıtlı ve genelde ana akım Sümer öncesini son derece basit yaşayan ilkel halklar olarak nitelendirir. Fakat bu yakında tamamen çökecek bir iddiaya dönüşmüş durumda. Malum tek başına Göbekli Tepe bile bu iddiayı çürüttü ki etrafında dağ onlarca yerde şu an kazılar yapılıyor. Kim bilir daha neler bulunacak.
Yine de mecburen şimdilik yazılı tarihten yolumuza devam edeceğiz. Tufandan sonra eski inançlardan ve medeniyetten büyük ölçüde kopan ve onları mitler ile iç içe geçiren Sümerlerin inancı bildiğimiz anlamda ilk sistematik ve düzenli inançtır. Tanrılar için yapılan ziguratlar, onlara ikramlar, kurbanlar verilmesi, çeşitli dini bayramların olması, dini sistemi yayan yapıların ve karakterlerin olması bir anda insanlığın karşısına çıkıverir ve o sistem bugün bile şekil değiştirerek kullanılmaya devam edilir. Dediğim gibi tüm bunların öncesindeki tarih kocaman bir kayıp sayfa ne yazık ki.
İşte Sümerlerin bu inanç pantheonunda karşımıza onlar için kutsal olan göksel soy dedikleri Anunnakiler çıkar. Çeşitli yeteneklere sahip, insanlığı tasarlamış, yönetmiş, büyük güçler olan varlıklar. Tarihte çok tanrılığı dinler dediğimiz kavram işte böyle doğar. Sonrasında aynı sistemi Mısır'da görürüz, Hindularda görürüz, Antik Yunan'da, Roma'da, Aztek'te, İnka'da, Maya'da derken tüm dünyada bu tanrılar kavramı ortak bir şekilde bize kendini gösterir.
Şimdi standart anlatıma göre önce ilkel insanlar elementlere kutsiyet verdiler. Sonra akıllandılar, bu elementleri kontrol eden varlıklar türettiler ve onlara taptılar. Sonra akıllandılar, gitgide bu varlıklar azaldı. Sonra felsefe ile, bilim ile bu varlıklar silindi ve tek tanrılı inancı evrildik.
Sonra da bilim iyice ilerledi ve artık o tek tanrıyı da zorluyor diye günümüzde sığ bir gidişat ve inanç evrimi yaklaşımı mevcut. Evet mantıklı olabilir ama sığ. Neden Mesih? Çünkü çok tanrılı dinler aslında çok tanrılı din falan değillerdi.
Tüm her şeyin kökeninde yine tek bir yaratıcı kaynak vardı. Ve hatta günümüzdeki bilim tanrının varlığını yok ediyor yaklaşımı da doğru değil. Çünkü yine tam tersine bilim aslında onu keşfetmek üzere. Usulen yazılı tarihin kökenlerinden yola çıkalım.
Antik Sümer'deyiz. Şimdi ya Anunnakilere tanrı demişler, tapmışlar, daha ötesi ne olabilir işte? Bildiğiniz çok tanrılı inanç diyenleriniz olabilir. Gayet normal.
Çünkü işin cafcaflı tarafı Anunnakiler olduğu için insanlar daha ziyade size onları sunar. Buna ben de dahilim. Lakin şahsen yaptığım o videoların günün birinde bağlanacağı nokta işte bu videoydu. O yüzden her şeyi size adım adım sundum.
Anunnaki kelimesi An ve Ki'den gelen göksel soy demek. An ya da Anu, göksel tanrı anlamı taşır. Anunnaki onun soyundan olan büyük tanrılardır. Igigiler ise alt seviye tanrılardır.
Tabi bu insanın bakış açısına göre oluşturulmuş bir tanrılar panteyonu. Ve bunu yazan insanoğlu kendini bu sıralamanın en alt seviyesine neredeyse köle olarak koymuştur. Daha doğrusu bizi oraya koymuşlardır. Tanrıların kulu kölesi, onlara boyun eğmiş, teslim olmuş insanoğlu ırkı.
Bu kelimeler binlerce yıl sonra İbrahimi dinlerinde temel omurgası olarak kullanılacak unutmayın. İyi de günümüzde artık bilim çağındayız ve cidden algımız gelişti. O zaman şu soruyu sormak yerinde olacaktır. Hikayelerde Anunnakilerin üstün bir ırk olsa da sonuçta bir ırk olduğunu biliyoruz.
Yiyorlar, içiyorlar, yürüyorlar ve ölüyorlar. E o zaman bu arkadaşlara tufan sonrası medeniyetler tanrı demiş olsalar bile tanrı değiller. Sadece üstün bir göksel ırk. Hatta muhtemelen bir uzaylı ırkı.
Peki öyleyse onları kim yarattı? İşte kritik soru bu ve bu sorunun bir cevabı var. Demin bahsettiğim Anunnaikileri oluşturan güç birkaç kademede karşımıza çıkıyor. Adım adım tepeye giderim.
An ve Ki demiştim. Burada An gökyüzü tanrısı, Ki ise yeryüzü tanrıçası olarak karşımıza çıktığı gibi evrensel zıtlığın, dualitenin bir sembolü olarak da çıkar. Kritik nokta işte burası. Kimi destanlarda bu tezatın erilliği ve dişiliği sembolize ettiğini görürüz.
Kimi zaman an ve ki birleşik şekilde anki olarak yazılır, bize evrene kozmozu ifade eder. Yani bu kavram, dualite, bizim üç boyutlu evrenimizin temel düzenidir. Artı ve eksi gibi, dişil ve eril gibi, sıcak soğuk gibi, karanlık aydınlık gibi. Evrenimiz tezatların bir dansı, kaosun ve düzenin bir birlikteliği sonucu var olmuştur.
An ve ki'nin de ötesi var. Ve bu Sümerlerde sonsuz karanlık, sonsuz su, sonsuz kaos diye tanımlanır. Her şey bu kapsayıcı sonsuz kaostan çıkmıştır ve daha sonra ilk olarak Nam ve M denilen kavramlar belirir. Bunlar Sümer inancında soyut kavramlardır.
Ve Nam evrendeki her şeyin birbiriyle uyum içinde var olmasını sağlayan belirleyici güç kader olarak karşımıza çıkarken M ise bu düzen içindeki evrensel yasalar diye geçer. Biz bunlara günümüzde bilimsel kanunlar diyoruz. Fizik, kimya, matematik temelli evrensel yasalar. İşte bundan sonra anveki olmuştur.
Yani zıtlık, dualite sistemi. Yani madde ve ondan sonra da sıraya göre anunnakiler olmuştur. İşte destanlarda sembolik kavramları çıkarttığınızda karşınıza öz bu şekilde çıkar. Daha bilimin B'si bile yokken Sümerler bize günümüzde ancak çözebildiğimiz evrenin oluşumunu soyut ve somut bir şekilde başarıyla anlatıyorlar.
Sonsuz kaostan, boşluktan önce düzenin oluşacağı altyapı sistemi oluşuyor. Sonrasında fizik kanunları oluşup maddenin oluşumuna sebep oluyor. Sonrasında maddeden gördüğünüz her şey ve canlılar oluşuyor. Ve bu canlılardan biri de Anunnakiler denilen ırk.
Sadece bu kadar. Yani size hep dediğim gibi aslında bu adamların Kadir'in mutlak yaratıcı ile ilgileri yok. Gerçekten kendi destanlarına göre bile aslında yaratılmış bir uzaylı ırkından ibaretler. Bunu da bizzat bize kendileri anlatıyorlar.
Evet o zamanlar insanlar bunu bilemezdi ve geçmişten ani şekilde koptukları için aslında ileri bilimsel olan bu kavramları anlamadıkları için ilahilik ekleyip inançlarının parçası haline getirmişler. Düşünün yarın tüm dünyada dev bir felaket sonucu milyarların öldüğünü ve bir avuç insanın sıfır teknoloji ile yaşamaya mahkum kaldığını farz edin. Aradan 5 nesil geçsin emin olun zamanında elektrik denilen kavrama taptıklarını görürsünüz. Gözle görülmeyen, tüm her şeye güç veren, makineleri hareket ettiren, insanlığın uçmasını sağlayan, tüm dünyayı birbirine bağlayan ağlara güç veren bir ilah derler.
Anunaki videosunda size Amerikan yardım uçağına tapan kabilelerden bahsetmiştim ya. Aynı olay olur. İnsan doğası çünkü hep aynıdır. Bilgiden ne kadar uzaksa o kadar çok tanrı ve inanç karşımıza çıkar.
Evet eski Sümerler o zamanlar bunu bilmiyorlardı. Ama artık biz biliyoruz. Burada Kadir mutlak yaratıcı kavramına en yakın anlatım ise sonsuz sulardan, sonsuz kaostan, boşluktan, maddesel alemin yaratılmasına ve onu her şey ile saran düzenin kurulmasına vesile olan gizemli güçtür. Yani her şey ondan var olmuş ve her şey me, nam, an ve ki gibi yasalar ile ona bağlanmıştır.
Lakin bu gücü Sümerler tanımlayamamışlardır. Aslında kimse halen tanımlayamıyor. O da ayrı bir konu. Neyse devam edelim.
Benzer bir anlatım Mısır inancında da karşımıza çıkar. O tanrılar panteronun en tepesinde tanrıların bile ondan var olduğu öz olan Nun çıkar. Tıpkı Sümerler'deki anlatıma benzer bir şekilde Nun denilen şey yaratılıştan önceki ilahi kaostur, sonsuz sulardır ve her şey bu düzlemden meydana gelir. Tıpkı Sümerler'deki Me ve Nam kavramları gibi.
Daha sonra bu varoluş gerçekleşince ana baş tanrı Atum kendi kendine ortaya çıkar ve evrenin maat denilen düzenini oluşturur. Yani kanunları. Ve yine bu kanunlar ve Atum sayesinde de Eneat denilen büyük dokuzlu yani dokuz büyük tanrısal varlık oluşur. Şu, Tefnut, Geb, Nut, Osiris, Isis, Set ve Neptis.
Sonrası da bildiğiniz fantastik Mısır hikayeleri zaten. Ortak tema dikkatinizi çekti değil mi? Önce bir kaos, bir sonsuz sular denilen boşluk var. Sonra ondan bir anda kanunlar, yasalar ve fiziksel alemi yaratan güç çıkıyor.
Sonrasında da bu kurulmuş düzenden Mısırlıların tanrılar dedikleri varlıklar oluşuyor. Sümer'in birebir aynı anlatımı, aynı bilimsel çıkarımlar. Bu konuda Hindu mitolojisi ve kozmolojisi de son derece önemli bilgiler barındırır. Çoğu kişi Hindu deyince günümüzdeki yozlaşmış halini düşünüyor.
Bakın arkadaşlar, dinlerin kaderi insanlardan dolayı hep aynı olmuştur. İlk baştaki öz felsefe her daim yozlaştırılır ve değiştirilir. Bin tane sembol eklenir ve din çorba olur. Bu Paganizm'de de böyleydi, Hinduizm'de de, Tengri inancında da, İbrahimi dinlerde de.
Asla şaşmaz. İnsanlar özü benimsemek yerine putperest doğaları gereği ona anlaşılabilir semboller ve anlamlar yüklerler. Ve iş çağrından çıkar. Bunun en güncel ve güzel örneklerinden biri de Kabe'dir mesela.
O yapı oraya bölgeyi işaretlemek için dikilmiş. Yani özel olan yapı değil, aslında o bölge. Ama gidin bakın, günümüzde örtüsüne sarılıp öpen, yalayan var. Taşına yüzünü sürenler var.
Anladınız mı? Adam özü yitirmiş. O bölgenin önemini unutup fabrikada kesilmiş taşa ve dikilmiş örtüye kutsiyet vermeye başlamış. Çünkü gözünün önünde duran o.
Kafası onu algılamaya yetiyor. Adam için Kabe denilince aklına ruhanilik ya da bir enerji gelmiyor. Oradaki insan yapımı taş geliyor sadece. Size bu yüzden dininiz ne olursa olsun sembolleri silip özü arayın diyorum.
Baksanıza koca Anunnaki ve Mısır tanrıları hikayelerinin bile özüne gittiğimizde karşımıza neler çıktı? Hinduizm'de ise yaratılış Sümer ve Mısır'a göre biraz daha derli topla anlatılır. Bu arada küçük bir bilgi vereyim. İnsanlar göz ardı ediyorlar ama tufan öncesi medeniyetlerin bilgileri sanskrit metinlerde sıklıkla karşımıza çıkar.
Ve daha çeşitli kütüphanelerde çevrilmemiş on binlerce kadim metin bulunmakta. Günün birinde insanlık tarihini bence o metinler değiştirecek. Nasadiya Suktas'ında yani yaratılış ilahisinde şöyle bir ifade geçer. Başlangıçta ne varlık ne de yokluk vardı.
Ne hava ne de onun ötesindeki gök vardı. Ne ölüm ne ölümsüzlük vardı. O zaman gece ile gündüzü ayıracak bir işaret yoktu. İşte Hinduizm'de karşımıza ana varlık olarak yani kadiri mutlak yaratıcı olarak Brahman çıkar.
Sümerler'deki Nam ve Me, Mısır'daki Nun. Bunların hepsi Hinduizm'de Brahman'da birleşmiştir. Çünkü o hepsinin kaynağı ve aynı zamanda onların hepsidir. İslam'da bu varlığa Allah denilir.
Zaten burada küçük bir kelime gizemi de var. Araştırmayı sevenler için keyifli olacaktır. Hindularda yüce Brahman, Mısır'da yüce Ra ve Arapça'da yüce varlığı tanımlarken kullanılan Rahman ve Rahim olan Allah kalıbı. Kimi etimologlar bu üçü arasında eski bir bağ olduğunu düşünürler.
Bu da size benden küçük bir araştırma zehri olsun. Brahman her şeyi var ettiğinden ondan üç temel kavram, üç temel tanrı çıkar. Brahma, fiziksel alemde yaratıcı, Vişnu, fiziksel alemde koruyucu ve Shiva, fiziksel alemde yok edici ve yeniden düzen sağlayıcı. Aslında bunlar Hinduizm'de karakterize olmuş varlıklar olsalar da bilimsel olarak baktığımızda evrenin temel prensipleridir.
Oluşum, süreç ve yok oluş. Daha sonra tekrar oluşum, süreç ve yok oluş. Yani sonsuz yaratılış döngüsü. E Hinduizm'de Anunnakiler ya da Mısır'daki tanrılar gibi etten kemikten canlar yok mu derseniz tabii ki var.
O istisnasız tüm inançlarda bize tufan öncesi dünyayı yöneten varlıkları anlatan bir kavram. Hinduizm'de de bunlara Devalar ve Asuralar denir. Ki onlar da bu yaratılış sürecinin bir parçası olarak evrendeki her şey gibi ana kaynaktan oluşan canlılar ya da varlıklar olarak karşımıza çıkarlar. Hinduizm'de yaratılış detayları son derece ayrıntılı verilmeye devam eder.
Ama o dinler tarihi Hinduizm videosunun konusu. Uzak doğuya gittiğimizde dünyanın en eski medeniyetlerinden olan Çin'de karşımıza ilkel sular, ilkel kaotik öz anlatımına benzer şekilde Tao çıkar. Tao her şeyin kaynağı ve evrenin temel prensibi, temel omurgasıdır. Bakın bu kavramları sadece sembolik sanmayın.
Videonun ilerleyen kısımlarında günümüzde bu kavramları bilimin nasıl açıkladığını anlattığımda oldukça şaşıracaksınız. Çünkü birebir aynılar. İşte Tao'dan Yin-Yang denilen, Tian ve Di denilen evrenin fiziksel dualite yasaları doğar. Sümer'deki An ve Qi gibi bu yasaların dengeleri sayesinde fiziksel düzlem varlığını sürdürür.
Yine öz olan Tao'dan Çinlilerin Panko dedikleri fiziksel kavram doğar. Hatta Çin mitolojisinde Panko'nun kaotik bir yumurtadan doğduğu ve onun doğumu ile yeriyle göğün fiziksel olarak ayrılma sürecinin yani evrenin fiziken var olma sürecinin başladığı anlatılır. Sonrasında da Anunnaki türevleri olan Kamiler evrenin düzeni kurulduktan sonra var olmuşlardır. Yani kalbinizden geçen hak yaratıcı uzak doğuda Tao denilen kavramdır.
Hatta bu inanç günümüzde Taoizm olarak da geçer ve çok hoş bir inanç felsefesidir. Meraklıysanız mutlaka araştırın. Tüm dünyada aynı anlatım hemen hemen aynı şekilde devam etmekte. Ama hadi gelin son olarak antik Yunan kozmolojisi ve mitolojisine bakalım.
Çünkü size göstermek istediğim bir değişim orada çok bariz şekilde kendini belli etmekte. Şimdi çoğu kişi Yunanlılar'da baş tanrı deyince Zeus işte Olympos tağının tepesindeki en kudretli varlık filan derler. Halbuki gerçek hiç de öyle değildir. Yunan kozmolojisinde en zirvedeki kavram kaos denilen daha hiçbir şey var olmamışken ki boşluk, karmaşa halidir.
Tıpkı antik Mezopotamya medeniyetlerinde olduğu gibi. Daha sonra o sonsuz boşluk ve karmaşadan beş şey çıkar. Yeryüzünü temsil eden Gaia, yeraltını temsil eden Tartaros, aşkın ve yaratıcı gücün kavramı ilahi olan Eros ve karanlığı temsilen Erobos ve Nyx. Onlardan sonra Titanlar ve Olympos tanrıları var olmuşlardır.
Daha sonra da Olympos tanrıları Titanlar ile savaşarak yaratılışa düzen getirmişlerdir. Yani Kozmos dediğimiz düzenli evren günümüzdeki halini almıştır ve dünyada da yaşam başlamıştır. Dikkat ederseniz antik Yunan'da diğer eski medeniyetlerdeki ara kavramlar pek açık değil ve genelde tanrılar ile ilişkilendirilmiş. Bu da aslında inançların insan medeniyetleri evrildikçe nasıl gitgide özden koptuğunun güzel bir örneği.
Teknoloji olmadığı için insanlar anlam veremedikleri kavramları gitgide göz ardı etmeye başlamışlar. Bildikleri tanrıların özellikleri diye anlatmışlar ve bir zamanların kadim ileri bilimsel bilgileri unutulup gitmiş. Size bunun güzel bir örneğini vereyim. Erken dönem Yunan metinlerinde Zeus'un babası olan baş titan Kronos ile zaman kavramını bize anlatan Kronos ayrı şekilde anlatılırdı.
Fakat aradan yüzyıllar geçtikçe geç dönem Yunan eserlerinde ikisi de aynı kavram olarak karşımıza büyük titan Kronos olarak çıkar. Çocuklarını yiyen acımasız ve amansız titan. Halbuki buradaki iç içe geçmiş sembolizm aslında bize şunu anlatır. Titan Kronos çocuklarına yani koca tanrıları bile yiyecek güce sahipti.
Çünkü aslında o Kronos denilen şey zamandı. Yani zamanın gücü karşısında Olympos dağındaki tanrıların bile duracak güçleri yoktu. Ayrı iki kelimenin tek bir bünyede birleşip nasıl ortak ve karmaşık bir anlatıma geçtiğinin en güzel örneklerinden birisi. Fakat şimdi daha da güzel bir örneğe geliyor.
Çünkü Mezopotamya'da İbrahimi dinler doğuyor ve karşımıza son derece karmaşık bir Allah kavramı çıkıyor. Öyle ki bugün bile pek çok kişinin tam olarak anlayamadığı bir kavram. İbrahimi dinlerdeki temel sorun aklınızın alamayacağı seviyedeki insan müdahalesi sorunudur. Tevrat dediğimiz ve günümüzdeki haliyle temelde Babil esareti sonrası dönemde hazırlanmış Yahudi kitabında hak yaratıcı zannettiğiniz varlık olarak karşımıza Elohim ve Yahve çıkar.
Ve bu varlık son derece insani özellikler taşır. Sinirlenir, ona buna lanet eder, savaşlarda taraf tutar, insanlarla anlaşmalar yapar ve insanlar o verdikleri sözleri bozunca onlara kızıp lanet eder. Ve daha aklınıza gelemeyecek kadar insani tepkiler ile sözüm ona bu varoluşu yönetir. Arkadaşlar lütfen benim laflarımı geçin ve cidden araştırma maksatlı Tevrat'ı, İncil'i ve Kur'an'ı sırasıyla okuyun.
Aksi halde videolarda bahsettiğim bu olayları abarttığımı sanacaksınız. Emin olun en yumuşatılmış şekliyle size sunuyorum. Tevrat'taki hata bunlarla da bitmez. Bir de Elohim kavramının yanında Bene Elohimlerden bize bahseder.
Yani tam kelime karşılığı olarak Tanrı soyu demektir. Kitap otomatikman bu lafı diyerek zaten tek tanrıda inancı silmiş oluyor. Ve bu andan itibaren anlıyorsunuz ki Tevrat'ta geçen her şey Sümerlerin, Babililerin ve Akatların metinlerinde geçen Anunnaki tanrılarının hikayeleri. Tevrat tüm bu varlıkları almış, kendi kazanında eritmiş ve Yahveh, Elohim denilen kavram ile bize sunmuş.
Bu sebepten kitaptaki tanrı bu denli insani duygulara sahip. Çünkü aslında o Kadir'in mutlak yaratıcı değil. Bizim Enki, Enli dediğimiz yaratılmış Anunnakilerden ibaret. Bakın birkaç küçük örnek vereyim.
Rab baktı. Yeryüzünde insanın yaptığı kötülük çok. Aklı fikri hep kötülükte. İnsanı yarattığına pişman oldu.
Yüreği sızladı. Nasıl bir yaratıcı yarattığı kulunun ne olduğunu bilmez de onu yarattığına pişman olur? Ayrıca nasıl yüreği sızlar? İnsan mı bu?
Putlara tapmayacak, onlara kulluk etmeyeceksin. Çünkü ben, Tanrı'nın Rab, kıskanç bir Tanrıyım. Buna yorum dahi yapmayacağım. Şimdi git, amelekillilere saldır.
Onlara ait her şeyi tümüyle yok et. Hiçbir şeyi esirgeme. Kadın, erkek, çoluk çocuk, öküz, koyun, deve, eşek hepsini öldür. Gece yarısı Rab, Mısır'da ilk doğan bütün çocukları öldürdü.
Firavun'un ilk çocuğundan zindandaki tutsağın ilk çocuğuna kadar. Bütün ilk doğanlar öldü. Hayvanların da ilk doğanları öldü. Nasıl ama? Evreni yaratan varlığa pek benzemiyor değil mi?
Daha ziyade sanki şuna benziyor. Büyük tanrılar bir araya geldi. Enlil onlara tufanı önerdi. Gelin insanlığı yok edelim dedi.
Enlil'in emriyle büyük tanrılar toplandı. Akat'ın kaderini belirlediler. Bu kent yıkılsın, halkı dağılsın dediler. 7 yıl içinde Akat harabe oldu.
Ya arkadaş böyle bir şey nasıl olur? Bunca insan kör mü? Bu kadar açık bir şeyi nasıl görmüyorlar derseniz Evet aslında çoğu kör. Ya da umursamıyorlar.
Ama hepsi değil. İsrailoğulları bu toplum kontrolü içeren çorba halindeki inancı benimserken aralarında gerçekten gerçeğin farkında olanlar ayrı bir mezhebe dönüştüler ve gölgelerin arasında kabalacılar olarak kendilerini isimlendirirler. Size geçenlerde kabala deyince aklınıza hemen günümüzdeki saçma sapan hali gelmesin demiştim. İşte orada bahsettiğim buydu.
Gerçekte kabala dediğimiz Yahudi mistisizmi aslında bu inansal çorbalaşmanın zirvede olduğu Roma döneminde ortaya çıkmaya başlar. Çünkü bu dönemde artık Yahudiler iyiden iyiye ezildikleri için Mesih beklentisine girmiş, Babil'den aldıkları bilgileri kendi inançlarına katmış ve gerçekten ortaya günümüzdeki çorba olmuş, içi Anunnakilerin tanrılarının özellikleriyle dolmuş, bize o hikayeleri sanki Allah'ın sözü gibi anlatan bir dine dönüşmüştür. Ve bunun farkında olan bir grup, bilinen tarihe göre M.Ö. 1. yüzyılda İbranice'de almak,
kabul etmek anlamına gelen Kaber kökünden Kabala grubunu kurarlar. Kabala'nın detaylarına Hermetizm videosunda gireceğim. Ama temelde bu grup, Tevrat'ta geçen Elohim ve Yahve'nin aslında Ein Sof denilen tanımlanamaz, sonsuz bir varlıktan, kavramdan doğmuş olduklarına inanır. Yani tıpkı antik metinlerde geçen, o tanımlanamayan büyük sonsuzluktan her şeyin, hatta eskilerin Tanrı dedikleri yaratılmış canlıların da doğduğunu savunan felsefedir.
Ve bu yaklaşıma göre de aslında Tevrat'taki Elohim, Bene Elohimler ve Yahveh de bu özden gelen varlıklardır. Yani esas yaratıcı değillerdir. Sadece Kabalada Yahveh bu esas özden gelen temel prensiplerin bir sembolü olarak da karşımıza çıkar. Hani Sümerlerde an ve ki temel evrensel yasalardı ya, işte Kabalada da Yahveh o temel yasalar olarak görülür.
Ve yaratılış sürecinin temsili olarak benimsenir. Bu yüzden de değerlidir. Ama Tevrat bu kavramı insanileştirip bir kızgın, kıskanç tanrı olarak bize sunar. Kısaca biraz sert olacak ama Tevrat'ta konumuz olan Kadir-i Mutlak yaratıcının neredeyse hiçbir izine rastlanmaz.
Arada sırada hoş ayetler, güzel öyküler vardır ama kitap genel olarak antik Mezopotamya tanrılarının etrafında döner. Tevrat'taki yaratılış olayı ise karşımıza eski inançların küçük dokunuşlarıyla değişmesiyle şu şekilde çıkar. Başlangıçta Tanrı yeri ve göğü yarattı. Burada Sümer'deki yer ve gök anlamındaki an ve ki'den bahsediliyor.
Bu sembolik olarak bize evrenin ilk maddeleştiği anı, dualite kavramının doğuşunu gösterir. Yer boştu, yeryüzü şekilleri yoktu. Engin karanlıkla kaplıydı. Tanrı'nın ruhu suların üzerinde dalgalanıyordu.
Aslında bu ayet yine antik medeniyetlerin yaratılıştan önceki sonsuz kaos sularını fiziksel evrenden önceki anı anlatır. Ama Tevrat bunun sırasını karıştırmış. Normal, aradan binlerce yıl geçmiş. Tanrı ışık olsun diye buyurdu ve ışık oldu.
Bu da yine fiziksel evrenin oluşup maddeleşmesi anını bize aktarıyor. Antik metinlerdeki gibi bir bilgi. Sonraki maddelerde Tanrı her gün parça parça bitki, hayvan ve benzeri şeyleri yaratmaya devam eder. Ve nihayetinde yedinci gün dinlenir.
Eski net bilgilerin nasıl gitgide sırasının bozulduğunu ve yeni sembolizmler eklendiğinin güzel bir örneği değil mi? Önce her şeyin yaratılışından güzelce bahsediyor. Ama sonra kapanışı Tanrı tahtına çekildi, dinlendi diye tamamlıyor. Ve Anunnak inancıyla birleştirip insani kalıplara onu sokuyor.
İncil'e geldiğimizde ise yine karmaşık anlatımlar içinde kendimizi buluruz. Bunun da aslında sebebini hangi İsa videomda öğrendiniz. İncil, Roman'ın o zamanlar imparatorluğa yayılmış olan çeşitli bilgilerin sentezlenmesi sonucu oluşturduğu bir kitap. O yüzden biraz karmaşıktır.
Ama içinde arayanlar için bazı güzel bilgileri de vardır. Nihayetinde Roma'da tamamen gereksiz bilgiyi koymamış. Arada cidden güzel mesajlar da var. İşte yaratılışla ilgili bazı anlatımlar da şu şekilde karşımıza çıkar.
Başlangıçta söz vardı. Söz Tanrı ile birlikteydi. Ve söz Tanrı'ydı. Başlangıçta o Tanrı ile birlikteydi.
Her şey onun aracılığıyla var oldu. Var olan hiçbir şey onsuz olmadı. İmanla anlıyoruz ki evren Tanrı'nın buyruğuyla yaratıldı. Böylece görünen her şey görünmeyenden var oldu.
O görünmez Tanrı'nın görüntüsü bütün yaratılışın ilk doğanıdır. Çünkü gökte ve yeryüzünde görünen ve görünmeyen her şey tahtlar, egemenlikler, yönetimler, hükümranlıklar her şey O'nun aracılığıyla ve O'nun için yaratıldı. Her şeyden önce var olan O'dur ve her şey varlığını O'ndan sürdürmektedir. Bakın güzel ayetler ama artık iyiden iyiye o kadim medeniyetlerdeki yaratılış öncesini anlatan sonsuz kaos suları anlatımının, yaratılışın ilk anındaki dualiteyi anlatan ve eşlenik olarak fizik kanunlarının yaratıldığını bize anlatan o kelimeler, o cümleler artık bitmiş.
İnsanlar artık bu bilimsel ve felsefi kavramları unutup gitmişler ve her şey Tanrı'ya bağlanmış. Sorun yok öbüründe de zaten ona bağlanıyordu ama aradaki onlarca güzel bilginin ve detayın nasıl silindiğini görün istedim. Çünkü bu bize artık insanların sığlaştığını ve kadim bilimin tamamen unutulduğunu göstermekte. İncilden çok fazla örnek vermeyeceğim çünkü sonrasındaki bilgilerin çoğu İsa ve Tanrı'nın sürekli aynı kişi olduklarını baba oğul olduklarını filan bize empoze etmeye çalışıp durur.
İncildeki bu nüansı aslında videolarımı izleyenler görürler. Normalde İncilde sık sık Tanrı'nın yani Allah'ın İsa ile bir olduğu bizimle bir olduğu mesajları vardır. Ve bu bilgiler eski hermetik bilgilerden ve Apollyonus öğretilerinden alınmıştır. Çünkü temel kalıbı aynıdır.
Lakin Roma etkisi işte burada karşımıza çıkar. Ve temel bilgiyi anlamayarak onu sadece İsa ve Tanrı arasındaki ilişki üzerinde toparlar. Halbuki tasavvuf bize bunun en öz halini gösterir. Birazdan oraya da gireceğiz.
İncil'in bu anlatım hatasından dolayı en azından bu konumuz için olayın kadiri mutlak yaratıcı ile yine bir alakası kalmıyor. Evet Tanrı sevgidir, iyidir vs. gibi pozitif mesajlar var ama şahsen benim için kutsal değeri olmayan Roma derlemesi bir kitap. O yüzden İncil'i araştırmaktansa İncil'in oluşmasına temel olan Apollyonus'un kitaplarını, hermetik bilgiyi, eski pagan felsefi inançlarını incelemeyi tercih ederim.
Çünkü İncil'in kalbindeki mesaj Roma etkisi olmadan aslında orada yatıyor ki tıpkı kabalacılar gibi bu özü araştıran gruba da Hristiyan dünyasında Gnostikler denir. Fakat papalık onları kafir ilan edip çoğunu öldürmüştür ve bilgileri yasaklamıştır. Gelelim İncil'den de neredeyse 600 sene sonra ortaya çıkan ve son İbrahim'i din kolu olan İslam'a. Aranızda gerçekten İslam'ın kökenlerini, namazı, Kur'an'ı araştıran olduysa eminim Hinduizm ve Paganizm kavramları ile olan yakın bağı dikkatinizi çekmiştir.
Hatta bu yakın bağı ileride tasavvufun da şekillenmesine sebep olmuştur. Kur'an'da size ben, biz, o diye üç temel anlatım kalıbı olduğundan bahsetmiştim. Kur'an videomu izleyenler bilirler. Bu yüzden Kur'an'ı okuduğunuzda tek bir Allah tanımlaması değil, farklı farklı huyları olan bir yaratıcı görürsünüz.
Misal, şüphesiz ayetlerimizi inkar edenleri ateşe atacağız. Derileri yanıp döküldükçe azabı tatmaları için onları başka derilerle değiştireceğiz. Şüphesiz Allah mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir. İşte bu iki grup, Rableri hakkında çekişmeye tutuşan iki gruptur.
İnkar edenler için ateşten elbiseler biçilmiştir. Başlarının üstünden kaynar su dökülecektir. Bununla karınlarının içindekiler ve derileri eritilecektir. Onlar için demirden kamçılar vardır.
Orada ne zaman elemden kurtulmak isteseler, yeniden azaba döndürülürler. Tadın yangın azabını. De ki, Allah katında bunlardan daha şiddetli bir cezayı hak edenleri size söyleyeyim mi? Onlar Allah'ın lanetledikleridir.
Onlar Allah'ın gazap ettiği, içlerinden maymuna ve domuza çevirdiği, Allah yolundan saptıran şeylere kulluk edenlerdir. Halbuki aynı kitapta işte aradığımız Kadir-i Mutlak yaratıcıyı tanımlayan bazı ayetler de var. Misal, O, Halik, Bari, Musavvir Allah'tır. En güzel isimler O'nundur.
Göklerde ve yerde olanlar O'nu tesbih eder. O, Aziz, Hakim'dir. İşte size Kur'an'daki genelde o ile başlayan ayetler Kadir'in mutlak yaratıcı ile daha çok benzer dediğimde demek istediğim buydu. Araştırma yapmak isteyenler için bir hatırlatma olsun.
Biz diye başlayan ayetler ise genelde insanların melek dediği ama aslında fiziksel göksel varlıklar olan bir ırkın yaptıklarını daha ziyade anlatır. Kur'an'da evrenin yaratılışı ile ilgili ayetlerine baktığımızda ise karma bir anlatıma sahip olduğunu görürüz. Misal, inkar edenler göklerle yer bitişik bir haldeyken bizim onları birbirinden ayırdığımızı ve her canlı şeyi sudan yarattığımızı görmüyorlar mı? Yine de inanmazlar mı?
Bu en eski Sümer-Mısır metinlerinde yazan yerin ve göğün ayrılması ortaya çıkması yani an ve ki'yi anlatan bize sunan bir ayettir. Sadece bazı tefsirciler bunu çok da somut bir kavram olarak algılayıp atmosferin dünya zemininden yukarıda durması olarak da yazmışlardır. Her canlı sudan yaratıldı ise iki anlamlı bir cümle. Gerçekten dünyada bildiğimiz anlamda her canlı sudan yaratıldı.
Fakat bu ayet aynı zamanda o antik medeniyetlerin sonsuz su, kozmik su, kaos denizi dedikleri ve her şeyin yaratıldığı o sudan da bahsediyor olabilir. Bir kez daha tefsirciler, genelde bunu eski bilgi unutulduğu için bilimsel olarak organizmaların dünyada su temelli olması olarak yazmışlar. Her iki türlü de güzel bir bilgi. Şüphesiz ki Rabbiniz gökleri ve yeri altı günde yaratan, sonra ağaşa istiva eden Allah'tır.
O, geceyi durmaksızın kendisini kovalayan gündüze bürür. Güneşi, ayı ve yıldızları kendi buyruğuyla yaratan O'dur. İyi bilin ki yaratmak da, emretmek de O'na aittir. Alemlerin Rabbi Allah ne yücedir.
Burada Tevrat'taki Tanrı her şeyi altı günde yarattı, 7. gün dinlendi ayetinin değişmiş ve 7. gün Allah'ın dinlenmediği şekilde sunulan halini görüyoruz. Aslında bu sembolik anlatımda her iki kitaptan da uzun zaman önce yazılmış Babil'in Enuma Eliş destanında yaratılış bölümünde 7 yaratılış evresi olarak karşımıza çıkar.
Gün olarak karşımıza çıkmaz. Kuvvetli muhtemel Yahudilerin Babil esareti altında öğrenip kitaba ekledikleri bir anlatım. Tevrat'ta bu yaratılış aşamaları detaylı şekilde belirtilmiş olsa da Kur'an'da bu detaylar yazmaz. Muhtemelen kitap kendisinin de ifade ettiği gibi Tevrat'ı tasdiklemek için geldiğinden dolayı Tevrat'ı bildiğinizi ve kabul ettiğinizi farz eden bir yaklaşıma sahip.
Bunlar gibi ayetler dışında Kur'an'da evrenin yaratılışı hakkında başka detaylı bir bilgi veren ayetler bulunmaz. Aslında genel olarak Kur'an ondan önceki İncil, Tevrat gibi kitaplara nazaran pek çok şeyi en az detay vererek anlatan kitaptır. Nuh tufan olsun, medekler olsun, tufan öncesi medeniyetler olsun bu konulara çok yüzeysel yaklaşır. Şimdi bazen bu örnekleri verince şöyle yazanlar oluyor.
İşte ilk din İslam'dı, sonra unutuldu, sonra peygamberleriyle yeniden geldi. Bu lafta sadece şu noktanız doğru. Tufan öncesinde muhtemelen çok tanrılı bir din yoktu. Ve demin verdiğim örneklerdeki gibi ana bir yaratıcı kavrama inanılıyordu.
İnsanları da Rab yani yönetici dedikleri garip göksel ırklar gerçekten fiziksel bir şekilde yönetiyordu. En azından dünya çapındaki destanlar bize bunu böyle aktarıyor. Buna bir nevi basitçe tek tanrılı din diyebilirsiniz. Fakat tufandan sonra görünen o ki insanlar bu kavramı unutmaya başladı.
Ve gitgide ana yaratıcı olan o anlaşılmaz güç kavramı silinmeye ve alt seviyede tanrı denilen yaratılmış canlılara bu özellikler atfedilmeye başlanarak çok tanrılıymış gibi gözüken bir sistem doğdu. Sonrasında bilgeler veya peygamberler gibi kişiler sayesinde bu kadim bilginin kırıntıları bir şekilde insanlığa sunulmaya başlandı. Ama ne yazık ki aradan binlerce sene geçtiği için onlar da o ana yaratıcı kaynağı ya tam anlayamadılar, o yüzden bilgiler böyle karmakarışık, ya da onlar anladı, düzgünce anlattı ama cahil halk Apollyonus örneğinde olduğu gibi bu bilgileri itiraf etmektense yine işin fantastik tarafına kayıp bilgileri değiştirdiler. Kendilerine göre yorumladılar ve tüm bilgileri tek bir potada bir Allah tanımı altında birleştirmeye çalıştılar.
Ve bu yüzden deminki gördüğünüz anlatım hataları yaşanmaya başladı. Fakat bu bilgeler ya da peygamberler denilen kişiler bu kadim bilgiye nasıl ulaştılar derseniz de belki birileri onlara yetti, belki farklı bir grubun üyesiydiler ve onlarla bu tufan öncesi inanç kırıntıları bir şekilde paylaşıldı ve oradan günümüzdeki semavi dinler doğdu. Bunu bilmek imkansız. Çünkü tarih güçler tarafından darmadağın edilmiş ve gerçekten peygamberlerin mesajı neydi artık kimse bilmiyor bile.
Aslında hedef doğru fakat anlatım ve anlayış yanlış. İbrahim'i dinlerin sistemlerini eleştirdiğimde insanlar bunu Allah yok demeye getirdiğimi sanıyorlar. Çok yanlış bir düşünce. Bu videoda bunu umarım daha iyi anlamışsınızdır.
Kendinize sorun. Allah dediğimde aklınıza ilk ne geliyor? Bakın ilk gelen düşünceyi soruyorum. İdrakınızın ötesinde bir kavram mı geliyor?
Yoksa insanımsı gibi ama çok yüce güçlü bir varlık mı geliyor? Çoğu kişi bir varlık olarak bunu düşünür. Çünkü hem kitaplar, hem hacı hoca, hadisler vs. bize bunu böyle anlatırlar.
O yüzden bilinçaltımızda hep daha ziyade karşısında duracağımız neredeyse fiziksel bir varlık olarak hayal ederiz onu. Halbuki zerre alakası yoktur. Son derece hatalı bir anlatımdır. Algı ötesi bir kavramı varlık seviyesine düşürmek bile insan zihninin sonsuzluğu sınırlandırma çabasıdır.
Bunu unutmayın. İşte bu yüzden gönlünüzdeki kadir-i mutlak yaratıcı ile okuduğunuz kitaplardaki örtüşmüyor ve inancınız çöküyor. Bu hataya sakın düşmeyin. Tıpkı hem Yahudilikte hem Hristiyanlıkta olduğu gibi İslam'da da bir kolun bir çeşit mezhebin doğmasını sağladılar.
Tasavvuf. İşte şimdi işin özündeyiz. Tasavvufta evrenin yaratılışı vahdedi vücut yani varlık birliği kavramıyla anlatılır. Ve her şeyin kadir-i mutlak yaratıcıdan ki bu tanım da evliyaların esas hak yaratıcıyı ifade etmek için kullandıkları bir kelimedir.
O yüzden hoşuma gidiyor. Varlık birliği kavramı her şeyin onun bir parçası, ondan gelip ona dönecek bir sistem olduğunu bize anlatır. Bu düşünceye göre evrendeki her şey Kadir-i Mutlak yaratıcının isimlerinin ve sıfatlarının bir tecellisi olarak ortaya çıkar. Bunun da sebebi yaratıcının bilinebilmek için bıraktığı gizli ipuçlarıdır.
Hani bazen soruyorsunuz ya, peygamberler olmadan, kitap olmadan Allah'ı nasıl tanırız diye. Size verdiği en büyük güç ile tanırsınız. Beyninizi kullanarak, etrafınızda yaratılmış her şeyi inceleyerek, anlayarak, nasıl çalıştığını öğrenerek anlarsınız. Ve bunun için de günümüzde bilim dediğimiz, felsefe dediğimiz metodu kullanırsınız, başka bir şey değil.
Tasavvufta harika bir tanım daha vardır. Alem-i misal ve alem-i ruhani. Alem-i misal, ruhani ve manevi şeylerin fiziken tezahür ettikleri bir düzlemdir. Yani bizim boyutumuzdur.
Alem-i ruhani ise ilahi nurun en saf haliyle tecelli ettiği maddenin ötesindeki hak yaratıcıya en yakın düzlemdir. Bu iki alem arasındaki yaratılma ve geri dönüş döngüleri ise temelde yaratıcının küm fe yekün yani ol der ve onun sonsuz maneviyatı bu düzlemde oluverir şeklinde yorumlanır. Bu aşırı derecede felsefi ve bilimsel bir yaklaşım ve benim de okumaktan ve araştırmaktan inanılmaz zevk aldığım bir konu. Nitekim bu sırları öğrenip bu düzlemin gerçeklerini anladığınızda ve hayatınızın parçası haline getirdiğinizde ise insanı kamil denilen seviyeye gelerek hakikatin saf tezahürüne dönüşürsünüz ve perdeler sizin için kalkar.
Ne kadar güzel bir felsefe değil mi? Günümüz selefi ve vahabi yönelimli İslam dünyasında bu akımlar aslında dinsizlik ve sapkınlık olarak görülürler. Emeviler döneminde de tasavvuf pek hoş karşılanmamış ve kimi zamanlar fikirlerinden ötürü kimi alim ve evliyalar sürgün edilmiştir ya da öldürülmüştür. Erken ve Orta Abbasi döneminde tasavvuf İslam dünyasında gelişmiş olsa da yine kimi yerlerde sürgünler ve ölümler yaşanarak kontrol altında tutunmuştur.
Bunun en bilindik örneklerinden biri de 922 yılında Enel Hak dediği için öldürülen Hallacı Mansur'dur. Adam ben Allah'ım dedi diye öldürülür. Ama aslında demek istediği her şey Allah'tan geldiği için ortada Hallacı Mansur diye bir kişinin bile olmadığı, onun da Allah'ın bir parçası olduğudur. Fakat Ortodoks İslam tıpkı ondan önceki yozlaşmış papalık gibi, yozlaşmış Yahudi'lik gibi bunu anlamaz ve onu öldürür.
Dediğim gibi tasavvuf günümüzde de İslam topraklarında pek hoş görülmeyen bir akımdır. Tengri köklerinden dolayı daha ziyade Türkler tarafından hoş karşılanmıştır. Çünkü temelde ikisinin de felsefesi aynı. İnsanlar gerçeği söyleyenleri pek sevmezler.
Boyun eğ, başkaldırma diyen çarpıtılmış kitaplar ve hadisler ile yönetmek varken ruhun özgürlüğünü ve tekamülünü savunan fikri yönetimler sizce yayar mı? Bu sorunun cevabını negatiflikle dolu akşam haberlerinde zaten sık sık görüyorsunuz. Bilimin ışığı bize yeni bir yol açmak üzere. 1920'li yılların başlarında Paul Drek, Werner Herzenberg ve fizikçiler evrenin temel yapı taşları ve bunlar arasındaki etkileşimi elektromanyetik alan ve kuantum mekaniği ilkeleriyle incelemeye başlarlar.
Ve aradan geçen yıllarda kuantum fizik hakkında bilgilerimiz arttıkça evrenin yapı taşları ve daha önemlisi gerçekliği hakkında beyin yakan bazı şeyleri keşfederiz. Temelde bu teori bize şunu gösterir. Evrenin temelinde sürekli ve her yerde var olan kuantum alanlar vardır. Bu teoriye göre madde olarak algıladığımız her şey aslında bu alanların ya da enerjilerin belirli şekilde uyarılmış halleridir.
Yani gördüğümüz ve dokunduğumuz nesneler, temel parçacıklar ve hatta boş sandığımız uzay hepsi bu kuantum alanların farklı tezahürleridir ve bu görünmez alan ile birbirlerine bağlıdırlar. Enerji ve madde aynı altyapının farklı görünümleri olarak düşünülebilir. Bu bakış açısı klasik fizikteki katı madde anlayışını değiştirir ve evrenin daha akışkan, dinamik bir yapıya sahip olduğunu gösterir. Daha da basit haliyle enerji dalgalarının kaotik şekilde hareket edip etkileşime geçtikleri bir sonsuzluk denizi olarak da düşünebilirsiniz.
Neredeyse tıpkı 7000 yıl önceki Sümerlerin, Mısırların, Hinduların ve daha nicesinin inançlarında yazdıkları esas yaratım noktası gibi. En başa dönersek de şu an daha henüz tam çözülmemiş olsa da kritik iki nokta var. Bunlardan ilki kuantum alanın evrenin varoluşundan önce de orada olduğunu ve bütün evrenin onun maddeleşmesiyle fizik kanunları çerçevesinde oluştuğu fikridir. Eskilerin metinlerini tekrar hatırlayın.
Önce sonsuzluk denizi vardı sonra temel yasalar ile gerçeklik maddeleşti ve sonrasında bildiğimiz düzen oluştu. İşte kuantum alan da bize bunu anlatır. Sadece henüz çözülememiş en kritik nokta şu, bu enerji nasıl oldu da ne olacağını bilerek tüm kanunlar ile bu gerçekliği oluşturdu. Bu konuda kimi bilim insanları bir gözlemcinin varlığı ile, onun yönlendirmesi ile bu tezahürün oluştuğunu düşünürlerken, kimi araştırmacılar da bunun için gözlemciye gerek olmadığını, bu alanın her koşulda sonsuz gerçeklik üretebilecek yapıda olduğunu ve şu an bizim içinde yaşadığımız evrenin bir nevi tesadüfen bu şartlar ile dengeyi kavuştuğunu anlatır.
Bu yaklaşıma göre bizdeki fizik kanunlarının geçerli olmadığı bambaşka sonsuz evrenler de hala hazırda sürekli yaratılıyor ve varlıklarını sürdürüyor demektir. Sayısız farklılıkta, sayısız şekilde binlerce alem. İşte bu konu halen üzerinde çok ciddi şekilde çalışılan bir konu ve her geçen gün yeni şeyler keşfediliyor. Fakat anlatımın eski inançlardaki yaratıcı güç ile ne kadar uyumlu olduğunu görüyorsunuz değil mi?
Her şeyi kapsayan, doğmamış, doğrulmamış olan, öncesi ve sonrası olmayan, her şeyin ötesinde her şeye gücü yeten, insanın idrak edemeyeceği ve nihayetinde de hepimizin günün birinde ona döneceği bir yaratıcı güç. Kulağa Kadir'in mutlak yaratıcı gibi geliyor değil mi? İnsanlar nedense Allah dendiğinde hemen yukarıda oturan neredeyse etten kemikten bir canlı düşünür oldular. Bu canlının her şeye karışacağı, ölünce sizi karşısına geçirip yargılayıp ya ödül vereceği ya da fiziksel işkenceler edeceğine inanıyorlar.
İşte dini kitaplar denilen kitaplarda eski medeniyetler gibi bu güce bir nitelendirme bulamadıkları için onu otomatikman insanlaştırmışlar. Bu tarihin her döneminde karşımıza çıkan bir sorun. Şimdi size Kadir-i Mutlak yaratıcı dediğimde, benim inancım onu aramaktır dediğimde ne anlatmak istediğimi anladınız mı? Günümüzde bilimin kuantum alan dediği şeyin neye benzediğini idrak bile edemiyoruz.
Ama ne yaptığını artık biliyoruz. Etrafımızdaki her şeyi ve ötesini yaratıp duruyor. Hem de sürekli olarak. Bu bir bilinç mi?
Bu bir enerji denizi mi? Bu sonsuz bir varlığın beynindeki bir enerji atımından mı ibaret? Bunu şu an bilemiyoruz. Ve muhtemelen de tam olarak bilemeyeceğiz.
Evet anlamaya yaklaşacağız ama tam olarak bileceğimizi sanmıyorum. Sonuçta parmağınızdaki hücre istediğiniz kadar çabalasa da sizi bilebilir mi? Ama şöyle der. Hepimiz ondan geldik ve onun parçasıyız.
Bu kavram üzerinde lütfen düşünün. Çünkü zihin kalıplarınızı zorlaması için size sundum. Zorlasın ki o yanlış şekilde insanlaştırılmış Kadir Mutlak yaratıcı imajını yıkın. Yoksa asla hakikaten diyemezsiniz.
Buna bilim kuantum alan dedi diye şimdi yaratıcı kuantum alandır bu net bilgidir yayın manasında demiyorum tabii ki. Video boyunca gördüğünüz gibi eldeki binlerce yıllık veri bilim ile birleşince karşımıza böyle bir olay çıkıyor. Ve çağlar boyunca kimse bu şeyi tanımlayamamış. Eskiler sonsuzluk denizi demişler, sonsuz kaos demişler, sonsuz su demişler.
Ama bu neydi, nasıl bir şeydi bilemiyoruz. Kuantum alan deyince bir geçiş, hatta bir düzlem gibi düşünmeyin. Bir yana enerji ortadan geçince pat madde oluşuyor diye düşünmek basit olur. Bu her şeyi saran, her şeyin sürekli olarak varoluş ve yok oluş döngüsünde olduğu zamandan ve mekandan ayrı bir kavram.
En fazla bu şekilde ifade edebiliyoruz. Çünkü algımızı zorluyor. Belki gerçekten hak yaratıcı dediğimiz şey budur. Hepimizi saran, kuşatan, zamanın ötesinde bizim varoluşumuzu ve yok oluşumuzu sonra tekrar varoluşumuzu bir an içinde gözleyen onun parçaları olduğumuz yüce kavramdır.
Ve biz onun yüceliğini biraz olsun anlayabilmek için beynimizi ona fiziksel, bize benzer özellikler vermesi için zorlamış olabiliriz. Ve günümüz dinleri bu sebepten artık iyiden iyi hak yaratıcıyı bize neredeyse bir yüce insanımsı olarak sunuyor olabilirler. Çünkü idrak edemiyoruz. Ve idrak edemediğimizi de egomuzdan dolayı kabullenmek istemiyoruz.
Bu da ayrı bir konu. Ama hak yaratıcı neden her şeye karışmaz derken ne demek istediğimi sanırım biraz anlamışsınızdır. Zamanın ötesinde sonsuz bir yaratılış ve yok oluş düzeninden bahsediyoruz. Her bir yaratılış yaptığımız seçimlere göre değişip yok oluyor olabilir.
Misal şu an bir varoluşta tüm dünya barış içinde yaşıyor olabilir. Bir başkasında çoktan yok olmuş olabilir. Tüm bunlar yaratılanların seçimleri sonucu aynı anda yaşanıyor olabilir. Bu yüzden yaratıcının zırt pırt ona buna karışması sistemi yıkar.
Çünkü sistem tamamen bu seçimler ile özgür irade ile var oluyor, yok oluyor ve bu sürekli zamandan bağımsız şekilde yaşanıyorsa yaratıcı neden müdahale etsin ki? Zaten her olasılık her koşulda karşısında. Biz sadece o olasılıklardan biriyiz ve tüm öz inanç felsefelerinin dediği gibi bu gerçekliğimizi yaptığımız seçimler ile oluşturuyoruz. Suçu başkasına atmaya ya da başkasından sürekli yardım beklemeye gerek yok.
Yaratıcı bize sonsuz bir oyun havuzu vermiş. İster o havuzda kendimizi geliştirelim, ister o havuzda ölelim, ister savaşalım. Gözlemci için tüm olasılıklar aynı anda gerçekleştiği için müdahale etmesine gerek bile yok. Çünkü nihayetinde tüm senaryolar bir şekilde yaşanacak ve kaynağa geri dönecek.
Burada iyi kötü doğru yanlış kavramlarının bir anlamı bile kalmaz. Hepsi tek noktadan çıkıp o teke geri dönecek ve bu sonsuza kadar tekrarlayacak. Ta ki siz o oyun havuzunda olduğunuzun farkına varana dek. İşte o zaman neler oluyor bilmiyorum.
Ama pek çok bilge bu Nirvana durumundan sonra havuzdan çıkıp o kaynağa ya da çok daha üstün bir havuza gidip sonsuz olasılık döngüsünden kurtulduğunuzu iddia ederler. Yapması da algılaması da zor bir durum. Ama her insanın nihai hedefi bence bu olmalı. O zaman bu yaratılışta iyi davranış ve kötü davranışın önemi ne derseniz de yine eski inanç felsefeleri burada yaptığınız iyi ya da kötü davranışların diğer varoluşlarınızı etkileyerek sizi yaratıcıdan uzaklaştırdığını ya da ona yakınlaştırdığını anlatırlar.
Nihayetinde amaç gerçekten ona layık bir ruha dönüşmeyi başarmaktır. Aksi halde bu sonsuz döngüde hatalarınızın bedellerini acı şekilde yaşayarak sıkışırsınız diye anlatırlar. Aslında deminki yaratılış yaklaşımı ile oldukça uyumlu. Buna şöyle bile denebilir.
Belki bütün o farklı varoluşlarınız günün birinde tek bir sizde toplanacaktır. Veya bu dünyada yaptığınız her hata aynı anda başka bir varoluşta olan size bela olarak, ceza olarak bile yansıyor olabilir. Bu son derece karmaşık bir konu. Aslında oturup çevrenizle bunu güzelce derinlemesine tartışabilirsiniz.
Felsefe böyle yapılır. İşte size uzun bir süredir yaptığım din temelli videoların nihai varış noktası buydu. Ben şahsen esas yaratıcıya, yaratıcı sisteme koşulsuz şekilde inanan bir insanım. Allah beyin vermiş, araya ipuçları serpiştirmiş.
Bilimi kullanarak, felsefeyi kullanarak onu arıyorum. Ve bu yolculukta yeri geliyor inanç felsefelerindeki bilgileri not alıyorum. Yeri geliyor fiziği, matematiği kullanıyorum. Ve sonunda ortaya büyük bir resmi kendi yolum için çıkarıyorum.
Bunu sizin de yapmanız lazım. Bunu hocanızdan, şeyhinizden, benden, başka videolardan ya da öğretmenlerinizden öğrenip kopyala yapıştır yapamazsınız. Bu sizin yolculuğunuz. Elinizdeki tüm imkanları kullanın.
Müslüman mısın güzel kardeşim? Kitapları oku ama objektif olarak oku. Kırıntıları bul, araştır. Tasavvuf oku, evliyaların mesajlarını araştır.
Hindu musun kardeşim? Aç, vedaları oku. Ondan sonra gelen Buda'nın öğütlerini oku. Onları karşılaştır.
Ama size tavsiyem bir kalıba girmeyin. Hepsini birden araştırın. Böylece çok geniş bir perspektiften bakmış olursunuz. Bu kolay bir yolculuk değil.
Sizi sürüden ayırır, kalıplarınızı yıkar, bakış açınızı değiştirir. Ama yolculuğunuzdan dönmezseniz elbet bir gün şu laf gerçekleşir. Belki her arayan bulamaz ama bulanlar mutlaka arayanlardır. İnancınız ne olursa olsun, hatta inancınız olmadığını sansanız bile tek temennim umarım günün birinde aradığınız gerçeği bulursunuz.
Sonuçta hepimiz ayrı yollardan yürüyor olsak da günün birinde varacağımız yer aynı. Tüm bölümleri PodB app ve podb.com'dan izleyebilir ve tüm podcast platformlarından dinleyebilirsiniz.
Bu transkript otomatik olarak oluşturulmuştur; küçük hatalar içerebilir.