
1.756 kelime · ~9 dk okuma
13 Şubat 1976 sabahı Amerika, Kathleen ve George Lutz ile tanıştı. Yeni evlilerdi ve Amityville'deki evlerini terk etmişlerdi. Basın toplantısında konuşmanın çoğunu George yaptı. İsteksizce ve uzun süre düşündükten sonra hikayesini anlatmak zorunda kalmış gibiydi. Ayrıntılara girmek istemediğini söyledi. Ama evet dedi. Çok güçlü bir şey ailesini evden uzaklaştırmıştı.
Ben Sezgi Aksu. Burası Karanlık Dosyalar. Halloween haftamıza birçok korku filmine konu olmuş tüyler ürpertici bir hikayeyle devam ediyoruz. Bugün sizler için Amityville olayını seçtim. Ne dersiniz? Hazırsanız başlayalım mı?
George, evin perili olduğuna dair dedikoduları cevaplamak istiyordu. Hayır, ailesi evlerinde insan şeklinde gölgeler ve uçan cisimler görmemişti. Hayır, ağlama sesleri duymamışlardı ve hareket eden kanepeler görmemişlerdi. Ama evet, eve sadece bir aylığına sahip olduktan sonra aile olarak kendi güvenlikleri için endişe edip ayrılmışlardı. Ve şu an için paylaşmak istediği tek şey buydu.
Muhabirler daha fazla ayrıntı için George'a baskı yaptılar. Yine de George kesin ve net bir şey söylemedi. Bir muhabir onunla konuşabildiğini iddia etti ve Lutz ailesinin araştırmacılar tarafından istense bile o evde bir gece daha kalmayacağını ve şu anda evi satmayı planlamadıklarını söyledi. Basın toplantısından bir gün sonra 112 Ocean Avenue'daki evin bahçesi gelip meseleleri bizzat araştırmaya karar vermiş insanlarla doluydu. Çoğunlukla Long Island'daki komşu kasabalardan gelmişlerdi. Cadde boyunca park halinde arabalar vardı ve bazı aileler yanlarına çocuklarını da almıştı.
12 yaşındaki oğlunu getiren bir baba, açıklanamayan şeylere ilgim var dedi. Geçen gece diğer oğlumla buradaydım ve bir süre elektrik sayacını izledik. Yemin ederim yavaşladı. Tabii buzdolabı yüzünden de olabilir." Lutz ailesi 1975 yılının Aralık ayında Emmettville'deki yeni aldıkları eve taşındı. George ve Kathy Lutz, 4 bin metrekarelik evi 80 bin dolara satın almalarının müthiş bir şansı olduğuna inanmıştı.
Şanslı olabilirlerdi, evet. Belki de iyi bir şans değildi sadece. Evde bir hafta geçirdikten sonra fark ettikleri ilk şey duvardan sızan yeşil balçık oldu. Balçığı ellemeye korkmuşlardı ve oldukça da kötü kokuyordu. Kaynağını bulabilmek için balçığı takip etmeye başladılar ama hiçbir şey bulamadılar.
Eski ev sahibine bu problemi onlarla paylaşmadıkları için sinirlendiler ve bu sorun devam ederse bir tamirci çağırabileceklerini düşündüler. Yeşil Balçık olmadık zamanlarda olmadık yerlerden sızmaya devam etti ve hiçbir tamirci yardımcı olamadı. Yeni eve taşınmak kolay bir şey değil elbet. Üstelik 4000 metrekare gibi iki kişi için oldukça büyük bir evden bahsediyorsak. Böyle bir evde geceleri korkmak da normal olabilirdi.
Alışmak için sadece biraz zaman gerekliydi. Takıldıkları şey ise her gece 3.15'te uyanmalarıydı. Her gece 3.15'te garip sesler duyarak irkiliyorlardı ve bu onları çok yormuştu. En sonunda bir gece George sinirlendi ve etraftaki sarhoşların ses yaptığını düşünerek camdan dışarı baktı.
Gördüğü şey ise ona bakan bir sürü göz oldu. Hemen camdan uzaklaştı. Gölge gibi şeyler sanki onu yemek istercesine ona bakıyordu. Uyku mahmurluğu olmalı diye düşündü. Kendini sakinleştirdi ve yatağa geri döndü. Eşine dışarıdaki sarhoşları kovuşturduğunu ve rahat uyumasını söyledi. O gece uyuyamadı ve her gece 3.15'de uyanmaya devam ettiler.
George uyuyamamaktan çok yorulmuştu. Salonda biraz oturmanın iyi geleceğini düşündü. Onu uyandıran sesleri daha yakınında duymaya başladı. Ensesinde bir soğukluk hissetti ve irkilerek ayağa kalktı. Salondaki pencerelere baktığında ona bakan onlarca gözle karşılaştı ve istemsizce çığlık atarak uyuyan eşinin yanına koştu.
Yatak odasına yaklaştıkça sesler daha da yükselmeye başladı. Odaya geldiğinde korkudan donup kaldı. Eşi Kathleen yataktan havalanmıştı ve garip sesler çıkartıyordu. Bu gece Lutz ailesinin Amityville'deki son gecesi oldu. DeFeo ailesinin ortanca oğlu Ronald Butch DeFeo Jr. iş çıkışı her zaman olduğu gibi mahallelerindeki bara gitti.
Genelde işten oldukça sinirli çıkardı ve barda sızana kadar içer, etrafındakileri hayatından şikayet ederdi. O gece de şikayetleri bitmemişti elbette. Bar telefonundan evi arıyordu ama 6 kişilik ailesinden hiçbiri telefonunu açmıyordu. Anahtarını unutmuştu ve geç geleceğini haber vermek istemişti. Anlaşılan bu mümkün değildi. Bir süre daha etrafındakilere söylendikten sonra eve gitmeye karar verdi.
Sabah 6.30'da bara geri döndü ve bağırmaya başladı. Yardım edin! Bana yardım etmelisiniz! Sanırım annem ve babam vuruldu. 13 Kasım 1974'te DeFeo ailesinin 6 üyesi, baba Ronald, anne Louise, 2 kızı ve 2 oğulları 112 Ocean Avenue'daki evlerinde ölü bulundu. Aile üyelerinin hepsi kendi yataklarında, karınları üzerine yatırılmıştı.
Hepsi sabaha karşı 3.15 civarında tüfekle vurulmuştu. Herhangi bir boğuşma ya da uyuşturulmuş olduklarına dair bir iz yoktu. Anne ve baba DeFeo iki kez vurulmuş, çocuklarsa tek kurşunla öldürülmüştü. Fiziksel kanıtlar anne Louise DeFeo ve kızı Allison'ın ölümleri sırasında uyanık olduklarını gösteriyordu. Komşulardan hiçbiri silah sesi duymamışlardı. Her şeyin farkında olan tek kişi aile köpeğiydi ve aslında sürekli havlayarak insanları uyarmaya çalışmıştı. Ancak polis DeFeo Junior'ın masum olduğu iddialarına şüpheyle yaklaştı. Polis, yaklaşık 200 bin dolar tutarındaki sigorta parasını istediği için cinayetleri işlediğine inanmıştı. Cesetleri bulduktan sonraki iki gün içinde DeFeo Junior, 6 kişinin ikinci dereceden cinayetiyle suçlandı. Evin kendisinin perili olduğunu ve ailesinin evin kurbanları olduğunu iddia etti.
İstismarcı bir baba ve pasif bir anneyle yaşıyordu. Sorunlu geçen çocukluğu madde bağımlılığıyla cebelleştiği yetişkinliğe dönüşmüştü. Bazen kendini savunmak için, bazen de yoksunluk krizlerinde babasına saldırırdı. Hatta bir keresinde onu silahla tehdit etmişti. Herhangi bir işte bir haftadan uzun duramaz, bulunduğu her yerde herkesle bir şekilde kavga ederdi.
Her şeye rağmen ailesi onun evde yaşamasına izin vermişti ve ona haftalık belli bir miktar para veriyordu. DeFeo Junior cinayetler sırasında barda olduğunu savundu ve daha sonra mafya tetikçisi Louis Fellini'nin ailesini öldürürken onu izlemeye zorladığını söyledi. 14 Ekim 1975'te yargılandı. 1986'da Newsday'e verdiği bir röportajda DeFeo Junior, kız kardeşi Dawn'ın babalarını vurduğunu ve sonra perişan annelerinin bir tüfekle tüm kardeşlerini öldürdüğünü iddia etti. Kendisi de tüfeği alıp annesini vurmuştu. Suçu üstüne almıştı çünkü babası tehlikeli insanlarla dolu bir aileden geliyordu ve yaptıkları yüzünden annesini öldürerek intikam alabilirlerdi. Babasının amcası, başka bir davaya konu olan Genovese ailesinden Peter DeFeo'ydu.
Yine aynı röportajda DeFeo Jr. cinayetler sırasında New Jersey'de birlikte yaşadığı Geraldine Gates adlı bir kadınla evli olduğunu ve annesinin telefon ederek Amityville'a dönmesini ve babasıyla aralarındaki kavgayı ayırmasını istediğini iddia etti. Daha sonra Geraldine'in kardeşi Richard Romondo ile Amityville'a gitmişlerdi. Söylediğine göre o da cinayetler sırasında yanındaydı ve hikayesini tamamen doğrulayabilirdi.
1990'da DeFeo Jr. mahkumiyetinin kaldırılması için bir dava açtı. Bu sefer de kim olduğunu iyi göremeden evden kaçan bir saldırganın nebeveynlerini vurduğunu, bundan sonra da en büyük kız kardeşi Dawn'ın kardeşlerini öldürdüğünü söyleyerek ifadesini değiştirdi. Kendisinin öldürdüğü tek kişinin Dawn olduğunu ve bunun da tüfek için mücadele ederken gerçekleştiğini söyledi.
Geraldine ile evli olduğu ve cinayetler sırasında erkek kardeşinin yanında olduğunu dair ifadesine ise devam etti. Richard Romando'nun ifadesi mahkemeye sunuldu ve şahsen ifade vermek için orada bulunamayacağı belirtildi. Suffolk County Bölge Savcılığı, Richard Romando diye birinin var olmadığını, Geraldine Gates'in cinayetler sırasında başka biriyle evli olduğunu ve New York'ta yaşadığını öne süren kanıtlarla mahkemeye geldi. 1992'de Geraldine Gates'ten Sözde abisinin hayali olduğunu kabul ettiği yeminli bir ifade alındığı için bu duruşmada ifade vermedi. DeFeo'nun avukatı William Weber, mahkemeye çıktığı andan itibaren DeFeo'nun deli olduğu konusunda ısrar etti. Oğlunun yaptıklarından ölen Ronald DeFeo Senior'ı suçladı. Onun tacizci, zorbalık yapan bir adam olduğunu savundu.
Sonunda DeFeo'nun cinayetleri kendi işlediğini itiraf etmesine rağmen savunma DeFeo'nun kafasındaki kötü niyetli sesler tarafından yönlendirildiğini ve davranışlarını kontrol edemediğini ileri sürdü. DeFeo bir kez başladığında duramadığını ve her şeyin çok hızlı gerçekleştiğini söyleyerek kendini savundu. Herkesi öldürdükten sonra banyo yaptığını ve üzerini düzelttiğini ardından tüfek, kanlı giysiler ve fişek gibi kalıntılardan nasıl kurtulduğunu ayrıntılı olarak anlattı. Polis soruşturması tüfeğe ses kesici takıldığı ve aile üyelerine sakinleştirici verildiğine dair hiçbir kanıt bulunmadığı sonucuna varmıştı. Ancak buna rağmen DeFeo, sorgusu sırasında ailesini uyuşturduğunu iddia etti. 30 Kasım 2000'de hapiste olan DeFeo ile röportaj yapmak isteyen, hikayesiyle yakından ilgilenen biri vardı. Rick Osuna. Osuna, DeFeo davasıyla ilgili bir kitap yazmak istiyordu.
Osuna'ya göre yaklaşık 6 saat konuştular. Ancak De Feo daha sonra bir radyo programına bir mektup yazdı ve mektupta Rick Osuna'ya kullanması için bilgi vermediğini, röportajı hemen bıraktığını ve Osuna ile önemli bir şey hakkında konuşmadığını söyledi. Her şeye rağmen Osuna 2002 yılında De Feoların Öldüğü Gece kitabını yayınladı. Osuna'ya göre DeFeo, cinayetleri kız kardeşi Dawn ve iki arkadaşı Oggy DeGenero ve Bobby Kelske ile birlikte işlemişti. Sebebi ise ailesinin onu öldürmeyi planladığını düşünmesi ve çaresiz hissetmesiydi. İddiaya göre DeFeo, babasıyla yaşadığı öfkeli bir tartışmadan sonra zaten kendisi ve kız kardeşlerinin ebeveynlerini öldürmeyi planladığını ve onları öldürdükten sonra Dawn'ın çocukları tanık olarak ortadan kaldırmak için öldürdüğünü iddia etti.
Kız kardeşinin yaptıklarını öğrenince çok sinirlendiğini, onu bilinçsizce yatağına yatırdığını ve başından vurduğunu söyledi. Polis, Dawn'ın geceliğinin üzerinde barut izleri buldu ve defa taraftarları, bunun Dawn'ın da silah kullandığına dair bir kanıt olarak sunulmasını istedi. Ancak duruşmada, balistik uzmanı Alfred de la Pena, silahın ateşlendiği sırada Dawn'ın sadece silahın namlusuna yakın olduğunu ve silahı ateşleyenin o olmadığını açıkladı. De Feo mahkumiyeti boyunca New York Fallsburg kasabasındaki Sullivan Islah Tehsisinde tutuldu ve ölümüne kadar şartı tahliye kuruluna yaptığı tüm temiz ve talepleri reddedildi. De Feo 12 Mart 2021'de 69 yaşında Albany Tıp Merkezi'nde öldü. Resmi ölüm nedeni kamuoyuna açıklanmadı.
Jay Anson'un 1977 tarihli kitabı The Amityville Horror DeFeo Cinayetlerine dayanıyordu. Aynı adı taşıyan 1979 yapımı filmin çıkış noktası da bu kitaptı. Film 2005 yılında aynı isimle tekrar çekildi. Kitap en çok satanlar listesine hızlıca girerken film bir klasiğe dönüştü. Hikaye bir efsane haline geldi.
Olsun onun aksine, Anson'un kitabı, Lutz ailesinin 45 saatlik kayıtlı görüşmelerinden oluşuyordu. 3 Lutz çocuğundan biri olan Christopher Carantino, tüm paranormal olayların gerçekleştiğini doğruladı. Ancak üvey babası George Lutz tarafından olayların abartıldığını da ekledi. George Lutz paranormal aktivitelere ilgiliydi. Karanlık diyarların gerçeklerini merak ediyordu ve aktif olarak ruhları çağırmaya çalışırdı zaten.
Bunun yanı sıra, hikayesini medyaya satmak için finansal bir motivasyonu da vardı. Ailesi ağır bir borç içindeydi. DeFeo Jr.'ın avukatı Weber, paranormal olayların tamamen bir aldatmacı olduğunu söyledi. Ve onun iddiasına göre, George bu hikayeyi bir gün yazar Anson'la içki içerken uydurmuştu. DeFeo cinayetlerinin film versiyonları da gerçekleri yansıtmıyor.
The Immutable Horror'ın 2005 versiyonunda Lenape'deki evin altında eski bir Kızılderili mezarlığı olduğu ve Defean'ın cinayetleri buradaki ruhlar tarafından yönetilerek işlediği anlatılıyordu. Ancak yerel tarihçiler ve Kızılderili liderleri tarafından bu iddialar reddedildi. Söylediklerine göre o bölgede bir mezarlık hiç var olmamıştı. Olayların gerçek olup olmaması korku severlerin şehre olan akınını azaltmıyordu. Bugün hala sayısız insan Lutz ve DeFeo ailesinin korkularını tatmak için Amityville korku evinin içine girmek için can atıyor. Amityville evi şu anda beş yatak odası, üç buçuk adet banyosuyla yüksek bir fiyata sahip olabilir ve zengin alıcıları çekebilir. Lutz'lardan sonra Riverhead Raceway'in sahipleri James ve Barbara Cromartie evi satın aldı.
Romartiler takipçilerden kurtulmayı ve dalgalanan değerini korumayı umarak Amityville Korku Evi'nin adresini 112 Ocean Avenue'dan 108'e değiştirdi. Bugüne kadar Amityville Horror Evi'nin adresi 108 olarak kaldı. Son olarak ev 2017'de 605 bin dolara satıldı. Defeo'nun tüyler ürpertici suçları fazlasıyla gerçek olsa da, aslında evde yaşayan ve kısa süre sonra taşınan Latza ailesine musallat olan kötü ruhların kontrolü altında olması sizce mümkün mü? Evet,
bu haftanın sizler için seçtiğim karanlık dosyasını ziyaret ettik. Başka bir karanlık dosyada görüşmek üzere. Kendinize iyi bakın.
Bu transkript otomatik olarak oluşturulmuştur; küçük hatalar içerebilir.