Özellikle yaz aylarında içimizin kıpır kıpır olması bizi daha çok aşık olmaya ya da halihazırda aşıksak aşkımızı tazelemeye itiyor. Ama bazen bu aşk ve aşık olmak konularında kafamız karışabiliyor. Aşık olmak ne demek, neye aşk diyor neye demiyoruz, kimlere ve neden aşık oluyoruz? Peki ya aşık olacağımız insan nasıl bulacağız, onu nerede aramalıyız? Aşık olmak kavramı hakkındaki tüm detayları bu haftanın Yakın İlişkiler bölümünde bulabilirsiniz.





------- Podbee Sunar -------

Bu podcast reklam içermektedir.

Aşık Olmak İstiyorum: Ama Kime?

Yakın İlişkiler

Merhaba sevgili dinleyiciler. Bu hafta hazır yine yaz mevsimi gelirken yakınlarda evlilik hakkında konuşmuştuk. Şimdi aşık olmak hakkında konuşuyoruz. Çünkü biliyorsunuz yaz mevsimi aşık olmak demek. Ya da aşkımızın tazelenmesi demek. Artık hangi açıdan bakmak isterseniz. Şimdi aşık olmak deyince aşık olmak çok enteresan bir süreç. Ve daha önce birçok podcast bölümünde böyle ufak ufak anlattığım kısımlar oldu. Ama biraz daha böyle derdi toplu bir aşık olmak hakkında konuşayım istedim. Belki işte bu süreçte sizin de ilginizi çeker. Belki işinize yarar. Biraz da şey gibi düşünüyorum. Şu dönemde... Birçoğumuz kiminle nerede tanışabileceğimizi bilemeyebiliyoruz. Biraz böyle bence orada bugün dinleyeceğiniz şeyler belki sizi ne şekilde birini aramalısınız ya da aramalı mısınız konusunu daha derin düşünmenize yardımcı olur diye tahmin ediyorum. O yüzden hazırsanız başlayalım.

Şimdi aşık olmak deyince, aşık olmanın çok... Dediğim gibi yani aşık olmakla ilgili bir sürü farklı teori var, bir sürü farklı yaklaşım var. O yüzden ben kendimce en sevdiğim yaklaşım üzerinden anlatacağım. En sevdiğim derken, benim favorim anlamında değil. En böyle bilimsel olarak geçerli olduğunu düşündüğüm, kendi gözlemlerimin sonucu, kendi araştırmalarımın sonucu... ...bilimsel araştırmalarla tekrar tekrar kanıtlanmış olan bir süreç var sizinle paylaşmak istediğim. Ona yoğunlaşacağım. Ama onu anlatmadan önce böyle aklıma şöyle bir küçük detay geldi. Bunu söylerek başlayayım. Bu speed dating etkinliklerini biliyorsunuzdur. Belki katılmışsınızdır, belki duymuşsunuzdur daha önce. Yani böyle genellikle şu şekilde oluyor. Bir masaya insanlar oturuyorlar.

Ve her şey çaldığında, zil çaldığında diyelim, bir sonraki kişiye geçiyorlar. Ve speed dating olması itibariyle kısa bir zaman var. Yani karşımızdaki insanı tanımak, tanımak demeyelim yani o insanın hoşlanıp hoşlanmadığımız konusunda bir fikrimiz de olması için çok kısa bir vaktimiz var. Her etkinlikte süre değişebiliyor yani. 5 dakika veren de var, 10 dakika veren de var, daha kısa veren de var, neyse. Ve siz o süreç içerisinde ilgilendiğiniz, hoşlandığınız insanlara işte telefon numaranızı vesaire verebiliyorsunuz. Sonra o insanlarla görüşüp oturup daha uzun bir süreçte onları tanımaya çalışabiliyorsunuz. Speed dating dediğimiz şey bu. Speed dating etkinlikleriyle ilgili... Şöyle benim çok hoşuma giden ve aşık olma süreciyle ilgili de çok bağlantılı olduğunu düşündüğüm bir araştırma var. O da şu, bu etkinlikten, web etkinlikten hemen önce insanlara biraz sonra karşılaşacakları partnerlerde, potansiyel partnerlerde ne gibi uzay kararı aradıkları sorulmuş ve insanlar işte listelemişler.

Sonra gerçekten telefon numaralarını verdikleri insanların bu başlangıçta belirtilen kriterlerle ne kadar uyumlu olduğu bakıldığında hiçbir ilişki görülememiş. Biz çoğu zaman ne beklediğimizi bilmiyoruz. Bunu gösteren birçok araştırma daha var. Ben size bir tane kolay anlatabileceğimi anlattım.

...böyle o listeler yapıyoruz ya, şöyle olsun, böyle olsun... ...saçları şöyle olsun, boyu böyle olsun... ...işte bilmem nesi şöyle olsun... ...ama aslında gerçekten aşık olmamızın... ...bu başlangıçtaki kriterlerle hiçbir alakası yok. Aşk çok daha farklı bir şey ya. Aşk... ...gerçekten... ...zamanlamayla çok ilgili mesela. Daha önce... ...buna ilgili yine bir podcast bölümüm vardı. Doğru Zaman, Yanlış İnsan... ...ya da Yanlış İnsan Doğru Zaman konulu. Çünkü... Yani bazen kriterlerle hiç ilgisi olmayan bir insana aşk olabiliyoruz. Öyle bir zamanda karşımıza çıkıyor ki. Ya da işte aşk olmak bağlamla da çok ilgili. Birazdan anlatacağım zaten. Yani normalde çekici bulmayacağımız bir insanı doğru ışıkta diyelim çok çekici bulabiliyoruz. O yüzden yani böyle ne istediğimizi bilerek girmiyoruz aslında bu sürece. Böyle söylerek başlayayım.

Şimdi insanların aşık olmalarıyla ilgili, partner seçimleriyle ilgili birçok farklı perspektif var. Evrimsel perspektifi duymuşsunuzdur. İşte kadınların güvenlik, işte statü, para, salklı genler arayışında olduğunu... ...erkeklerin ise böyle gençlik, doğurganlık, işte kum saatine benzer vücut arayışında olduğunu...

...gösteren işte evrimsel psikolojideki klasik yaklaşım vardır. Ve yani burada da... ...zaten şu söylenir, ebeveynlikte ebeveyn olabilmek için daha fazla yatırım yapan taraf, yani kadın... ...partner seçerken daha seçicidir ve... ...kafasında da çocuğunun... Yani aslında soyunun devam etmesini sağlayan varlığın... ...daha iyi koşullarda, onun hayata kalmasının daha yüksek ihtimalle sağlayacak koşullarda büyümesi vardır. Perspektifi var ama bu perspektif birçok farklı noktadan artık doğru bulunmuyor. Zaten aslında yani toplumsal, ekonomik olarak toplumsal cinsiyet eşitliği...

...biraz daha sağlam toplumlarda bu bakış açısının... ...tam olarak artık bir şeyi öngöremediğini de... ...yani o süreci öngöremediğini de görüyoruz. O yüzden bu perspektifi... ...biz ilişki biliminde çok da fazla kullanmıyoruz artık. Bir başka perspektif... ...bizim zihnimizdeki, özellikle erken çocukluk döneminden gelen... ...o şemaların, beklentilerin karşılanabileceğine inandığımız... ...ya da hani oraları tetikleyen insanlara çekildiğimiz yönünde... Hani hep böyle benzer insanlara aşık oluyorum, ben döngüleri yaşıyorum diyen bir insansanız... ...bu perspektifin etkisinden dolayı olabilir. Gireceğim ona zaten. Onun dışında tabii bir de bilissel olarak bazı filtrelerimiz, bazı çekim noktalarımız var. Mesela kendimize benzer insanlara daha fazla çekiliyoruz. Buraya da daha detaylı gireceğim.

Bir yandan mesela sosyo-kültürel etkiler de çok önemli. Yani işte evlilik podcastinde biraz konuşmuştum. Aile yapısı, kültürel normlar da aşık olma sürecimizi etkileyebiliyor. Bir de az önce söylediğim gibi durumsal ve zamansal faktörler var ki onları da anlatacağım. Şimdi aşık olmuş sürecini birazcık daha mekanik bir yerden anlatsak... ...hani o romantizmde birazcık şey yapsak, sekteye uğratsak... ...başta şöyle söylememiz gerekir. Hepimiz aslında bir potansiyel partner havuzu içerisinde hareket ediyoruz. Yani bir ilişke girmek istiyorsak... ...hepimizin ilişkilenebileceği bir grup insan var aslında. Ve bu insanlar her yere yayılmış durumdalar. ...mesele bu insanlarla denk gelebilmek. Ve biliyoruz ki fiziksel olarak yakınlık... ...yani bir insana mesela yakın mesafede oturmak... ...ya da işte yakın mesafede çalışmak... ...aynı okula gitmek, aynı iş yerinde olmak... ...aynı binada oturmak, aynı sokakta yaşamak... ...aynı parka gidiyor olmak gibi faktörler... ...o insanla karşılaşma olasılığımızı artırıyor.

Sadece karşılaşma olasılığımızı arttırmıyor. Bir yandan da karşılaştığımızda konuşabileceğimiz ortaklıkları da arttırıyor. Çünkü eğer bir insanla aynı iş yerinde çalışıyorsak bir başlangıç konumuz var. Ya da aynı okula gidiyorsak bir başlangıç konumuz var. O yüzden de o ilk yakınlığın kurulması daha hızlı gelişebiliyor. O yüzden fiziksel yakınlığın çok önemli bir rol oynadığını söyleyebiliriz ilişkilerin kurulmasında.

Bunu da şuraya bağlamak istiyorum. Hani yalnızlıktan şikayet eden birçok insana en çok önerdiğim şeylerden bir tanesi... ...gerçekten dışarı çıkıp özellikle hoşlarına giden hobilerde ya da işte aktivitelerde aktif olarak yer almaları. Çünkü ancak o şekilde birileriyle ve ilgilerini çekebilecek birileriyle denk gelme ihtimallerini arttırıyorlar. Burada, hani, hakkınıza böyle çok tipik, işte ne bileyim, dans atölyesi, işte seramik atölyesi falan gibi şeyler gelebilir. Bunlar da olabilir tabii ki. Ama ben mesela şunları da çok önemsiyorum ve gerçekten daha fazla olmaları gerektiğine de inanıyorum. Mesela board game etkinlikleri.

İşte benzer yaştaki insanların ya da benzer bakış açısındaki insanların bir araya gelebileceği... ...başka açık hava etkinlikleri, konserler olabilir, işte ne bileyim böyle başka sanatsal etkinlikler olabilir. Buraları aslında bizimle aynı zevke sahip insanlarla karşılaşabilmemiz için çok...

Kritik yerler. Bunu bu arada, yani beni dinleyen biliyorum, üniversite öğrencileri var. Onlara da hemen şöyle bir küçük öneride bulunmak istiyorum. Kulüpler. Üniversitedeki kulüpler çok kıymetlidir. Çünkü benzer ilgi alanındaki insanların gittiği ve bir arada bulundukları faaliyet alanlarıdır bunlar.

Ve o yüzden de aslında bizim karşılaşmak istediğimiz insanlar, yani kafamıza daha uygun insanlarla karşılaşma olasılığımızı arttırırlar. Yine mesela kitap kulüpleri ya da bu tarz böyle insanların bir araya gelebileceği felsefe atölyeleri vs. Bunlar çok çok önemli ve bunları sadece partner bulmak için değil, kendimizi geliştirmek için de yapmamız gerektiğini düşününce bence çok tatlı bir kombinasyon oluyor. Peki, burada şöyle bir sorumuz var. Bizim de yani böyle bilimsel olarak da sorup araştırdığımız bir sorudur. İnsanlar aktif olarak mı partner arıyorlar? Yoksa zaten hayatlarını sürdürürken denk geldikleri insanlar, onların kafasına uygun olan insanlar mı oluyor?

Çoğu zaman aktif partner arayışı değil de... ...yani biz hayatımızı, kendi değerlerimizi, kendi isteklerimizi, kendi ilgi alanlarımızı... ...gerçekleştirmeye yönelik hareket ettiğimizde karşılaştığımız insanlar... ...daha iyi, daha aklımıza yatan adaylar olabiliyorlar. Bu aktif partner arama süreci... ...hem bence zihnen çok yorucu oluyor. Bir yerden sonra da bulduğumuz insanlara... ...hak etmedikleri anlamlar yüklememize de sebep olabiliyor. O yüzden aslında bizim dahil olduğumuz şeyleri arttırarak... ...hem arkadaş edinmemiz, yani sosyal olarak da daha çevremizi arttırmamız... ...hem de iyiliğimizi çeken bir insanla karşılaşma ihtimalimiz böylece artıyor. Şimdi burada minik bir ara verelim, sonra devam edeceğim.

Buradan şuna geleceğim. Yani üniversite yılları bir insanın partner bulması konusunda en verimli yaşlar, yıllar. Çünkü bize yakın yaşlardaki insanlarla... ...bizimle benzer bakış açısına, benzer eğitim seviyesine sahip olan insanlarla... ...bir arada, sürekli bir arada bulunduğumuz alanlar bunlar.

İşte ne bileyim, o esnada daha fazla zaten sosyal aktiviteye de katılıyoruz ister istemez. O yüzden insanlar mezun olduktan sonra, özellikle iş hayatına girdiklerinde... ...çok zorlanmaya başlıyorlar başka insanlarla ilişki kurabilmek adına. İş yerleri de tabii ki, iş yerlerinde kurulan güzel arkadaşlar var. Özellikle böyle benzer dönemlerde girdiğimiz, benzer yakın yaşlardaki... ...ya da yakın eğitim seviyesindeki insanlarla bir ara olabiliyoruz. Bu tabii ki büyük bir avantaj ama her zaman denk gelmiyor.

Bu arada benzer yaşı ve benzer eğitim seviyesini vurguladığımı fark ettim konuşurken. Bunun bir sebebi var aslında. Ben onu otomatik yaptım ama hemen açayım. Mesela bana da çok sık sorulan bir sorudur. Yaş farkı, ilişkideki yaş farkı önemli mi? İşte ilişkiyi ne şekilde etkiliyor diye. Ya burada böyle bir sihirli sayı yok aslında. Yani aradaki yaş farkı şu kadar olmalı, işte bundan daha az ya da daha çok olursa o ilişki yürümez falan gibi sihirli sayı yok. Temel olarak aslında insanlar içine bulundukları yaşta değil de hissettikleri yaşta oldukları için bu bence çok bir belirleyici. Ama tabii ki aradaki yaş farkı açıldıkça ortak çevre kurulması biraz zorlaşabiliyor. Tabii ki bu çiften çifte değişir. Yani o aradaki yaş farkı ve ortak arkadaşlıklar bazı çiftler tarafından çok kolay kompans ediliyor. Ama genelde işte hayatta içinde bulunduğumuz... ...hayat aşaması diyeyim. Ya da işte ekonomik olarak ne kadar kendimizi stabil hissettiğimiz olsun. İşte hayattan beklentilerimiz olsun. Ya da işte arkadaşlarımıza ve ailemize kurduğumuz ilişkiler olsun. Yaştan çok bağımsız olamadığı için bütün unsurlar. Aramızdaki yaş farkı açıldıkça bu tip konulardaki dengesizlikler ve uyumsuzluklar artabiliyor. Bunu bir belirtmek istedim. Ama dediğim gibi %100 belirleyici değil. Olmuyor hiçbir zaman. Eğitim seviyesinin benzerliği önemli bir unsur.

Yine bununla beraber işte ne bileyim mesela hayata bakış açımızın benzerliği, dini... ...inancımızın benzerliği ya da işte politik duruşumuzun benzerliği... ...ya da aile yapılarımızın benzerliği bunların hepsi... Aslında önemli unsurlar. Bu şu demek değil. Bunlarda benzemiyorsak tamam yani bu ilişki yürümez demek değil. Ama buralardaki benzerlikler ilişkinin daha uzun ömürlü olmasına katkı sağlıyor. Bunu da biliyoruz. Bu benzerlikleri vurgulamışken şeye de geleyim. Biz illa kendimize çok benzer partnerler aramıyoruz. Kişilik özellikleri konusunda çok benzer olmak her zaman ilişkiyi daha mutlu hale getirir diye bir şey yok. Hatta aslında birbirimizi tamamlayıcı olmak da ilişkide daha iyi bir dinamik yakalamamızı sağlayabiliyor. O yüzden bu aslında birazcık karakter özelliğinden karakter özelliğine değişen bir durum. Sadece şunu söyleyebilirim. Benzer olmayı istediğimiz konular var hepimizin birbirinden farklı olarak. Yani atıyorum ben mesela eğitim konusunda benzer bir yerde olmayı isterken başka biri ailelerin görüşü, duruşu, yaklaşımı konusunda benzer bir yerde olmak isteyebilir. Bu durumda ben öbür konuyu umursamadığım için... ...bu benim için bir seçme kriteri olmazken... ...başka bir insan için de mesela eğitim konusu bir seçme kriteri olmayabilir. Önemli olan benim önem verdiğim konularda benzerliği yakalayabilmen partnerimle. Ama daha böyle büyük perspektiften baktığımız zaman... ...benzerlikler aslında ilişkinin daha stabil olmasına yardımcı oluyor da diyebiliriz. Bunu söylememiz mümkün.

Şimdi devam ediyorum. Şey de önemli, aşinalık. Şimdi az önce fiziksel olarak yakınlığın hayat kolaylaştırıcı olduğundan bahsetmiştim. Fiziksel yakınlık isterseniz aşinalığı da artıran bir şey. Diyelim ki siz her hafta sonu aynı parka gidiyorsunuz yürüyüş yapmaya.

Ve sizinle beraber o parka yürüyüş yapmaya gelen başka insanlar da var aynı zamanda. Karşılaştıkça o insanlarla yavaş yavaş artık bir merhaba demeye başlıyorsunuz. Böyle kafanızı sallamaya başlıyorsunuz falan. Bir süre sonra o insanları görmek de sizi iyi hissettirmeye başlıyor. Aşınalık böyle bir şeydir bu arada. Bir insanla ilgili ilk izlenimimiz nötr ya da pozitifse

O insanı gördükçe, o insan karşı daha olumlu şeyler hissetmeye başlıyoruz. O insan bize daha çekici de gelmeye başlıyor. Öyle bir potansiyel partner adaysa yani. Bu da beni şu öneriye götürüyor. Aslında müdavim kültürüne. Yani belli yerlere müdavim olmak, belli yerlere düzenli gitmek... ...sizin başka insanlarla, yani sizin kafanıza uygun başka insanlarla... ...karşılaşma olasılığınızı arttırabilir. Bu dediğim gibi parkta yürüyüş de olabilir, düzenli gittiğiniz bir... Kafede olabilir ya da işte daha önce konuştuğumuz gibi farklı kulüplerde olabilir. İşte düzenlilik bu anlamda olumlu. Bir başka yine burada önemsediğimiz bir şey, siber yakınlık diyelim. Şöyle... Şimdi insanlar artık fiziksel olarak bir araya gelemedikleri zaman, mesela işte yoğun çalışma ortamları veya işte yoğun çalışma saatlerinden dolayı artık böyle deminden beri anlattığım farklı şeylere dahil olamadıklarında online dating uygulamaları çok önemli bir yer almaya başlıyor hayatımızda. Tabi bu arada sadece online eğitim uygulamaları değil. Artık insanlar daha önce Facebook'u, şimdi Instagram'ı, X'i de bu amaçlarla kullanıyorlar. Oralar üzerinden tanışan başlayan çok da çift var gerçekten. Çünkü yani aslında bu uygulamalar bizim fiziksel olarak yakın olamadığımız insanlarla aslında sanal olarak yakın olmamızı sağlıyor. Ve o sanal yakınlık hali bizi buluşturuyor. Orada benzer şeyleri beğenmek, benzer şeyleri paylaşmak,

...benzer şeylere çekilmek aslında karşımızdaki insan... ...hakkında bilgi sahibi olması sağlıyor ve... ...bir şekilde aslında bizi buluşturuyor. Online dating uygulamaları zaten tamamen bunun üzerine kurulmuş biliyorsunuz. Ama online dating uygulamalarında çok önemli olan bir kriter... ...denk geldikçe hep söylemeye çalıştığım. Lütfen oradaki konuşmaları çok uzatmayın. Yani o böyle uzun uzun mesajlaşmak, bir türlü görüşememek... ...iyiye işaret değil aslında.

Çünkü bir insanla çok güzel mesajlaşabilirsiniz, çok keyifli sohbet edebilirsiniz... ...ama karşı karşıya geldiğinizde hiç elektrik alamayabilirsiniz. O yüzden fiziksel olarak denk gelmek çok önemli bir şey. O yüzden de mümkün olduğu kadar yani online dating uygulamalarında... ...insanlarla tanışıp bir an önce bir kahve içmek için buluşmak iyi bir fikir. Tabii bu arada bir kahve için buluşmanın da altını çizmek istiyorum. Bu tip böyle ilk buluşmalarda genellikle sonu belirli zamanları. Yani kahve içmek iyi bir fikir. Şu yüzden kahve hızlıca bitebilen bir şey. Hoşunuza gitmezse kalkabilirsiniz ama hoşunuza giderse uzatabilirsiniz.

gün devam edebilir. O yüzden yani böyle kısacık da olsa bir karşı karşıya gelme alanı yaratmak önemli ve karşınızdaki insan çok uzatıyorsa bu karşı karşıya gelme sürecine orada bir dikkat kesilmekte fayda var diye düşünüyorum. Online dating hakkında sonra isterseniz daha uzun uzun da konuşabiliriz ama şimdilik çok hızlı bunları söylemek istedim. Ama yani özetle şunu söyleyeceğim, bir araya gelemediğimiz noktalarda online dating iyi bir fikir. Bir başka yine önemli yakınlık unsuru da ailelerimizin ya da arkadaşlarımızın vasıtasıyla karşılaştığımız insanlar. Şimdi bence pandemi bunu çok bozdu.

Şöyle bir yerden, yani daha önce özellikle bizim kültürümüzde, yani ben bizim kültürümüzü bu anlamda çok olumlu buluyorum. Mesela işte Beşiktaş'ta oturuyoruz arkadaşlarımızla. Biz otururken arkadaşlarımızın arkadaşları geçer, onlar katılır. Onların arkadaşları geçer. Onlar katılır. Yani beş kişilik bir masasındır. O masa on beş kişi olur. Üniversite zamanlarından çok net hatırlıyorum ben bunu. Ve zaten aslında orada tanışılan, orada karşılaşılan insanlar bir yandan da şu açıdan güven verirler. Çünkü arkadaşım arkadaşıdır. ...ve bir ortak noktamız vardır, konuşabileceğimiz bir başlangıç noktası vardır. Buna bu arada sosyal yakınlık diyoruz. Sosyal mesafenin azlığını vurgu yapan bir şey. Yani ortada bir tanıdık varsa, onu tanıdık aracılığıyla karşılaşmak... ...gerçekten çok daha fazla aramızda bir şey oluşma ihtimalini belirliyor.

Hatta yani şöyle bir araştırma var, 2006'dan. İki insan bir böyle tanıdık aracılığıyla karşılaştığında... ...30 kat daha yüksek ihtimalle birbirleriyle iletişim kuruyorlar. Bu şekilde karşılaşmayanlara kıyasla. Yani o birinin aracılığıyla, birinin vesilesiyle denk gelmek çok kıymetli. O yüzden de bu arada işte kulüplere, etkinliklere gidin... diyorum. Çünkü arkadaş edindikçe de aslında bu tip ihtimallerini arttırıyorsunuz ister istemez. Şimdi arkadaşlar ben bu bölüme bir sürü şey anlatacağım diye başladım ama baktım ki anlattıkça anlatıyorum. O yüzden en iyisi bu bölümü buralarda bitireyim. Bir sonraki bölümde bağlamsal faktörler hakkında konuşacağız. Bu da şu demek kimi çekici buluyoruz? Kim bize hangi durumlarda çekici geliyor?

Oralardan başlayıp başka yerlere de tabi ki evrilicez her zaman olduğu gibi. O yüzden şimdilik hepinize sevgilerimi gönderiyorum. Bir sonraki bölümde görüşmek üzere.

İçimizde tutmayalım, açık iletişim kuralım, içimizde tutunca kötü oluyor derler. Ama bazen de bazı şeyleri söyleyince daha kötü olmaz mı işler? 



Bahsi Geçen Kitaplar:



1- Illouz, Eva. Aşk Neden Acıtır: Romantik Sıkıntının Sosyolojisi. İstanbul: Metis Yayınları.

(Why Love Hurts: A Sociological Explanation)

2- Illouz, Eva. Duygusal Kapitalizm: Duyguların Ekonomi Politiği. İstanbul: Metis Yayınları.

(Cold Intimacies: The Making of Emotional Capitalism)




Tüm bölümler ve daha fazlası için ⁠podbeemedia.com⁠'u ziyaret et!



----- Podbee Sunar -------



Bu podcast reklam içermektedir.

mecbur muyum?

her şeyi açıkça söylemeye mecbur muyum?

Aşk. Aklımızı başımızdan alan, midemizde kelebekleri uçuşturan o duygu. Peki ama her aşk özel midir? Bu bölümde Ayşegül Aldinç ve Fatih Türkmenoğlu, aşk konusunu açık açık konuşuyor. Bu acı ve tatlı yanlarını, geçmişten günümüze aşkın nasıl yaşandığını ve ilişkilerdeki karmaşık yapıları tartışıyorlar.







Tüm bölümler ve daha fazlası için podbeemedia.com'u ziyaret et!

------ Podbee Sunar -------

Bu podcast reklam içermektedir.

Aşk. Aklımızı başımızdan alan, midemizde kelebekleri uçuşturan o duygu. Peki ama her aşk özel midir? Bu bölümde Ayşegül Aldinç ve Fatih Türkmenoğlu, aşk konusunu açık açık konuşuyor. Bu acı ve tatlı yanlarını, geçmişten günümüze aşkın nasıl yaşandığını ve ilişkilerdeki karmaşık yapıları tartışıyorlar.






------- Podbee Sunar ------- 


Bu podcast, Garanti BBVA reklamı içermektedir. Bonus Platinum'un avantajlarını ⁠keşfet⁠!

Aşk

Açık Açık Konuşalım

Neyden hoşlanıyor, nasıl seviyoruz? Sevgimizi ne şekilde gösteriyoruz? Cevaplar için Venüs burcumuza bir bakmak gerek... Hazır 14 Şubat geldi; bizim için aşk ne demek, ilişki ne demek konuşalım.






Tüm bölümler ve daha fazlası için ⁠⁠⁠podbeemedia.com⁠⁠⁠'u ziyaret et!



----- Podbee Sunar -------


Bu podcast reklam içermektedir.

biraz da romantizm... venüs burcumuza göre aşkı nasıl yaşıyoruz? 💝

Ben Astrolog Değilim

Arkadaşlar merhaba, Fodbi'yle beraber hazırladığımız Ben Astrolog Değilim podcastına hoş geldiniz. Bugünkü bölümde 14 Şubat Sevgililer Günü'ne özel olacak şekilde Venus burcumuz biraz ne işe yarıyor ve her Venus burcu sevgiden ne anlıyor bunu anlatmaya çalışacağız. O zaman bu yolculuk başlasın. Venus gezegeni, astrolojide bize öz değerimiz, öz saygımız ve genel olarak sevgi anlayışımızı gösteren gezegendir deyip geçebiliriz. Bunu böyle çok özet geçiyorum çünkü bugün özellikle ilgileneceğimiz konu, Venus burcuna göre bir insan sevgiden ne anlar, sevgiden ne bekler, sevgiyi nasıl verir gibi konuları konuşuyor olacağız. İnsanlar hep şeyi soruyorlar işte koç burcu ile akrep burcu anlaşabilir mi? Yok kova ile kova anlaşabilir mi? vs diye. Ben de Ersemen'e şöyle cevap veriyorum. Yani güneş burcundan daha önemli olan iki konu var. Bir tanesi ay burcunuz, diğeri de venüs burcunuz. Bunun sebebi şu, venüs bizim değer görme ve değer verme alanında nasıl davrandığımızı ve ne beklediğimizi veren yerleşimimiz aslında. Buna bağlı başka konuları da var ama Bugün özel olarak sadece bu kısmından bahsediyor olacağız. O yüzden de bütün 12 burcu anlatacağım. Ama şunu düşünmenizi istiyorum. Bir insana nasıl hediye vereceksiniz? Bir insanın size gösterdiği sevgiyi nasıl algılayacaksınız? Bir insandan ne beklemelisiniz sevgi konusunda? Ama aynı zamanda siz bir ilişkide ne getiriyorsunuz? Sevgiyi nasıl gösteriyorsunuz? Ve nasıl hediye alıyorsunuz? Gibi konular aslında menüs burcundan kaynaklanıyor. İlk Burcu'muz tabii ki de yine Venüs Koç. Koçlar her zaman ilksiniz valla, şanslısınız. Venüs Koç, ilişkide, tırnak içinde söylüyorum bunu, challenge istiyor. Uğruna uğraşmadığı, peşinden koşmadığı insanlarla çok ilgilenmiyor. Koç Burcu rekabetle ilgili olduğu için genellikle de sevgililik anlayışında peşinden koştuğu insanları tercih ediyor. Ama şöyle de bir şey oluyor, rekabet ettiği insanın kendisi olduğu ilişkilerde daha başarılı oluyor. Yani siz bir venüs koçla beraberseniz, onunla rekabet haline girmektense, onun kendisiyle rekabet edeceği alanlar kurmanızda fayda var. Kendisini geliştirmek için ona fırsat sunmanızda fayda var. Aynı zamanda fiziksel temasla çok sever ve çok oyuncudur Venus Koç Burcu. Hızlı olmayı sever, bir şeylerin böyle sürümün cemede kalmasından çok hoşlanmaz ve de çok nettir. Birisinden hoşlanıyorsa hoşlanıyordur, hoşlanmıyorsa hoşlanmıyordur. Yani Venus Koç, kafa karışıklığı yaratan bir yerlişim değil açıkçası. Eğer sizin Venus'ünüz Koç'sa, sizin de unutmamanız gereken şey şu, ilişkiye ne getiriyorum sorusunun cevabı, siz ilişkiye kendini geliştirmek için alan yaratıyorsunuz. Ama şuna dikkat edin, birisini elde ettikten sonra hemen sıkılıyorsanız, zaten elde etmeye çalıştığınız insanı çok sevmiyorsunuz demektir, onunla oynuyorsunuz demektir. Venus Koç'u ilişkide sabitleyen şey, kendisini geliştiren, sağlıklı bir rekabet içinde oluyor olması diye düşünüyorum. Ben kendim de venüs bağıyım ve venüsümü çok sonradan anladım. Venüs bağlar duygusal güvenlik istiyorlar, sabitlik istiyorlar. Birisini sevdiği zaman o insandan vazgeçmesi çok zor oluyor. Sevdiği çok az insan oluyor bu arada. Etraf çok kalabalık olabilir, diğer yerleşimleri yüzünden bir sürü insan olabilir etrafında. Ama Venus Boa'nın ben bu insanı seviyorum diye karar verdiği çok sayılı insan var. O insanlardan vazgeçmesi çok zor oluyor. Venus Boa'yı mutlu etmek için evet maddi güvenlik gerekiyor ama bunu sadece parasal anlamda düşünmemenizi istiyorum. Yani Venus Boa'nın kendisini güvenlikli hissettiği ilişkilerde mutlu oluyor. Çok iyi hediye alıp çok iyi hediye seçer genel olarak. Bunun da sebebi karşısındaki insanın neyden hoşlandığına çok özen göstermesinden kaynaklanıyor. Ve kendisine de aynı özenin gösterilmesini istiyor. Venus Boğa'ya hediye çeki vermiyoruz mesela. Onu düşünüp ne sevdiğini anlayıp ona göre hediye seçmeye çalışıyoruz. Lüks sever ama bu lüks illaki zenginlik anlamında bir lüks olması gerekmiyor. Deneyim anlamında da lüks olabilir. Beş duyusuna hitap eden her şeyden çok hoşlanır. İlişkiye sabitlik getirir. Kolay kolay aldatmaz. Aldatıyorsa çok büyük bir yaralanma ve genel bir öfkenin sebebini de aldatır. Ama genellikle Venus Boğa'lar çok aldatmıyorlar. Çünkü bununla uğraşmıyorlar. Sevgisinin bitmesi zaten çok zor olduğu için sevgisi bittiğinde de hemen çekilip gidiyor. Hayatınızda bir venüs boğa varsa onun bütün duyularına hitap edecek şekilde sevgi göstermenizde fayda var. Bir de sizin venüsünüz boğaysa ilişkide güvenlik aradığınızı asla unutmayın. Size ne olup bittiğini konusunda karmaşa yaratan insanlardan uzak durmaya çalışın. Venüs İkizler en tartışmalı Venüslerden bir tanesi. Çünkü Venüs İkizleri herkes nedense çok aldatıyor diyor. Ben Venüs İkizlerin çok aldattığına şahit olmadım ama bu bana ait bir özellik olabilir. Şöyle bir durum var ama, Venüs İkizler bütün hava grubu burçlarında olduğu gibi sevgililikte arkadaşlık bekliyor. Yani en yakın arkadaşıyla kurduğu samimiyette ve dürüstlükte ve kahkahada ve ortak oyun alanında entelektüel olarak stimüle olabileceği ilişkilerden hoşlanıyor. Siz Venus İkizlerle birlikteyseniz ve onun zekasını sürekli olarak aktive edecek konuşmalar ve konular ve oyunların içindeyseniz, Venus İkizlerin sizden vazgeçmesi mümkün değil. Ama Venus İkizlere sürekli olarak aynı konularla geliyorsanız, onu entelektüel olarak stimüle edemiyorsanız, o zaman sizden tabii ki de çok kolay sıkılır. Ve sıkıldığı anda da bunu hemen söylemekten de çekinmez. O yüzden biraz çok hızlı fikir değiştiriyorlarmış gibi duruyor ama aslında tek bir hareketten ne olacağını öngördükleri için uzatmaya gerek görmüyorlar. Ama flörtçüdürler tabii ki de ve onları özgür bir şekilde diğer insanlarla bir yere varmayacak şekilde insani flört etmelerine izin verirseniz sizi asla da aldatmazlar diye gördüm ben. Bilmiyorum. Venüs Yengeç duygusal güvenlik istiyor. Annelik yapmayı çok seviyor. Kendisine de annelik yapılmasını istiyor. Ama buradaki annelik sürekli olarak başında didinen ve disiplini sağlayan ve her şeyine karışan bir annelik değil. Daha çok bir annenin gösterdiği o şefkat ağı vardır ya, ne olursa olsun yanındayım hissi. Daha çok ondan besleniyor Venüs Yengeç. Çok duyarlı sevgililer oluyorlar. Dokunma ihtiyaçları çok yüksek oluyor. Sarılınsın, edilsin. Onlardan çok hoşlanıyorlar. Venus Yengeç'le beraberseniz, onlara duygusallara kendilerinin güvende hissettiklerini unutturmamanız gerekiyor. Siz Venus Yengeç'seniz de büyük bir ihtimalle ilişkiye siz başkalarına gösterebildiğiniz bütün şefkatle geliyorsunuzdur. Tabii ki de kıskançlığa dikkat, gölge inanılması çünkü. Kıskançlık Venus Yengeç'te sahiplenmeden kaynaklanan bir kıskançlık. O yüzden de Venus yengeseniz lütfen Venus ikizlerle beraber olmaya çalışmayın mesela ya da oluyorsanız da ne demek olduğunu bilin. Bu arada yani bu Venus konusu hep böyledir. Karşınızdaki insanın Venus'un ne olduğunu bilirseniz onun sevgi dilini bildiğiniz için aslında gereksiz beklentilere kapılmadığınız için ilişkinizin nasıl olması gerektiğini de anlarsınız. Yani bir Venus ikizlerden sürekli bir sadakat ve kendinize full ilgilenme bekleyemeyeceğiniz gibi bir Venus boğadan da sizi ful olarak özgür bırakmasını bekleyemezsiniz. Yani bunu ayarladığınız zaman bütün ilişkiler ilerler. Neyi beklediğinizi ve ne verebileceğinizi iyi bilmeniz gerekiyor. Venus Aslan ilişkide parlamayı sever, kendisini parlatan ilişkiler sever ve yanındaki insanı da parlatmayı çok iyi bilir. Şimdi burada tekrar şeye dönüyoruz. Aslan arketipi neyse, Venus ona geçtiğinde bizim sevgi dilimiz o arketipin o bölümüyle ilgilenmeye başlıyor. Çok cömert sevgililer oluyorlar ama güvenlerini kırdığınızda çok diktatörleşebiliyorlar. Menüs Aslan'la beraberseniz ondan daha fazla parlamamaya ya da parlamanızla, ışığınızla onu da yükseltmeye dikkat etmenizde fayda var. Cömert, kahkaha dolu, çok sıcak bir ilişki yaşıyor olma ihtimaliniz çok yüksek. Çünkü size kral ve kraliçe gibi davranacaktır. Ama karşılığında da kral ve kraliçe gibi davranılmak isteyecektir. Bunu asla unutmayın. Eğer size kraliçe gibi davranıyorsa ona tebaanız gibi davranamazsınız. Ona kralınız gibi davranmanız gerekir ya da kraliçeniz gibi davranmanız gerekir. Venüs Başak, benim gözlemlediğim kadarıyla ve okuduklarımdan anladığım kadarıyla tabii ki de, kendi etik ve ahlak anlayışına uygun insanlarla beraber olmayı tercih ediyor. Venüs Başak'ın kendisine ait bir mükemmellik anlayışı olduğu için ona saygı duyan insanlarla mutlu oluyor. Venüsbaşaklar, sizin eğer getirdiğiniz tradisyonlara, ritüellere, ahlak anlayışına, etik anlayışına uymayan bir insanla beraber oluyorsanız, bu sizin için yıkıcı olur. Onları ona ikna etmeye çalışmamanız gerekiyor. Bir Venüsbaşak'la berabersiniz, onun hayatı yaşayış şekline, analitik durumuna ve bu mükemmeliyet arayışına saygı duymanızda fayda var. Venus Başaklar da bu arada çok iyi hediye verirler ve çok iyi hediye seçerler. Çünkü toprak grubu. Yani karşısındaki insanın neye ihtiyacı olduğunu anlama konusunda çok başarılılar. Ama bütün Venus topraklara söyleyeceğim şeyi şimdi söylemiş olayım. Lütfen kendi ihtiyaçlarınıza da, başkalarının ihtiyaçlarına özen gösterdiğiniz kadar özen gösterin. Venus Başaklar, dediğim gibi, etik, ahlak ve tradisyonel anlamda getirdikleri kavramlara saygı duyan insanlarla beraber olursa daha mutsuz olurlar. Arkadaşlar şimdi isterseniz bir nefes alalım hep beraber sonra tekrar birlikteyiz. Venüs Terazi, birlikte sergi gezelim ilişkisine hoş geldiniz. Bunu böyle söylüyorum da aslında bunun tabii ki de daha derin bir açıklaması var. Terazi de sonuçta hava grubu ve analitikliğe ve zekaya daralanan bir burç. O yüzden de o da bütün hava grubu Venüslerde olduğu gibi arkadaşlık arıyor aslında. Yani birlikte kendi zerafetle yarattığı dünyayı paylaşabileceği, entelektüel olarak paylaşabileceği insanlar arıyorlar. Bir Venüs Terazi ile beraberseniz, onu muhakkak kültürel ve sanatsal anlamda besliyor olmanız lazım. Ona arkadaş oluyor olmanız lazım. Ve de büyük bir ihtimale sizi giyindirmesine izin vermeniz lazım. Venüs Terazi yanındaki insanın nasıl giyindiğine çok dikkat eder. Eğer size stil konusunda danışmanlık vermeye çalışıyorsa bir izin verir, çok mutlu olacaktır. Venüs Teraziler, sizin de hayatta birlikte olmanız gereken insan, sizi kültürel anlamda köreltmeyen insanlar olmalı. Ve ilişkideki en önemli konunun denge ve eşitlik olduğunu unutmaları lazım. Hierarşi olarak Venüs terazisi ilişkisinde hiyerarşinin olmaması gerekiyor. Yani ikinizden birisi daha güçlü ya da daha güçsüz olmaması gerekiyor. Bunun dengesini kurmak da size düşüyor. Venus Akrep en zor yerleşimlerden bir tanesi olarak görülür çünkü yüzeysel ilişkiler kurmayı beceremez Venus Akrep. Venus Akrep ya çok duygusal, derinden tutkulu ilişkiler kurar ya da hiç kendisini göstermediği çok sıradan ilişkiler kurar. Eğer bir Venus Akrep'in sevgisini kazanmayı başardıysanız onun güvenini kazanmayı başarmışsınız demektir. O güveni kırmamanızda fayda var. Venus Akrep'in güvenini kırdığınızda yaşayacağınız felaketlerden bir tek siz sorumlu olabilirsiniz. Venus Akrep'lerin dikkat etmesi gereken şey bence bu derin tutkulu ve güvenin çok önemli olduğu ilişkilere yönelik insanlar seçmeleri. Oyuncu, kahkahalı, işte hiçbir hiçbir şeyi umursamayan, ama ne olacak ararsam arar, aramazsam aramaz gibi düşünen insanlardan uzak durun. Size hiç şey gelmeyecektir. İlişkiye sizin kadar derinden bağ kuran bir yerden bakan insanları seçmenizde fayda var. Venus Akreplilere de siz lütfen güven verdiyseniz o güveni kırmamak için elinizden geleni yapın ve her zaman dürüst olun. Venus Yay Macera bölümü. Bir Venus Yay ile beraberseniz ona verebileceğiniz en iyi hediye onu özgür bırakmaktır. Özgür bırakıldıkları anda sadık oluyorlar çünkü. Çünkü biliyorlar ki istedikleri zaman gidebilirler, o zaman da gitmemeyi tercih ediyorlar. Ama siz Venusia'yı ne kadar sıkıştırırsanız, onun deneyim yaşama arzusunu ne kadar kısıtlarsanız, o kadar aslında kafese koyduğunuz bir kuş gibi kafesinizden kaçmaya çalışan bir kuş yaratırsınız. Bir yandan da Venusia'ylar aslında akrepler gibi, derin düşünceleri ve derin felsefeleri paylaşabilecekleri insanlarla beraber olmak istiyorlar. Tabii ki de eğlence ve işte birlikte macera yaşayalım, oradan oraya gidelim, tam yayın özelliklerine uygun bir şekilde, çok havadar bir şekilde onlar için önemli olabilir ama o deneyimleri yaşadıkları insanlarla o deneyimlerin sonradan felsefi konuşmalarını yapmak da istiyorlar. Yani birlikte bir deneyim yaşayıp, ondan sonra bunun üzerine konuşabilecek kadar derinleşebilen insanları istiyorlar aslında. macerayı yaşayalım ama üzerine de konuşabilelim. Menüs, yaylara yapabileceğiniz en büyük kötülük, dediğim gibi özgürlüklerini kısıtlamak. Menüs yaylar, siz de eğer böyle tutucu, kıskanç, işte dediğim dedik, sizi kafese kapatan insanlarla beraber olursanız tabii ki de mutlu olamazsınız. Venüs Oğlak, benim Venüs Oğlak çok var etrafımda, Ayı Oğlak da çok var etrafımda. Onlara söylediğim tek bir şey oluyor genelde, lütfen ilişkide tek baba olması gereken insanın siz olmadığını unutmayın. Venüs Oğlaklar otomatik olarak ilişkide baba rolüne soyunuyorlar. Ben işte bütün parayı ben ödeyeyim, bütün hesapları ben ödeyeyim hayatımızı, ben çeki düzeni edeyim, ben disiplini edeyim, ben bakarım bize vesaire gibi böyle bir hani karşı tarafın bütün sorumluluğunu alma hatasına düşüyorlar. Halbuki sizin ihtiyacınız olan şey, siz bunu yapın tabii ki de ama zamanı geldiğinde, sizin ihtiyacınız olduğunda, size bunu yapabilecek insana ihtiyacınız var aslında. Bir Venus'a olakla beraberseniz, onun kariyerinde, toplum önündeki statüsünde ne kadar sağlam bir yerde durmak istediğine saygı duymanız lazım. Bir Venus'a olan kariyer hırsıyla dalga geçiyorsanız, bir Venus'a olakla beraber olmamalısınız mesela. Venüs Ağlak'la beraberseniz, yeri geldiğinde ona sahip çıkacak insanın siz olduğunu bilmeniz gerekiyor. Her zaman arkasında size güvenebileceğini bildiği zaman, ikinizi de ileriye taşıyacaktır. Venüs Ağlak'lar, lütfen disiplinsiz ve sürekli olarak bakmanız gereken çocuk gibi insanlarla beraber olmayı bırakın. Genellikle bu hataya düşüyorsunuz. Daha size yardımcı olabilecek, kariyerinizde ilerlemenizi sağlayacak, işte yaptığınız projelerde ilerlemenizi sağlayacak insanlarla beraber olmaya çalışın. Venüskovalar, benim annem Venüskova, gene hava grubu olduğu için ilişkide arkadaşlık arıyor. Bunu böyle söylediğimizde ne demek olduğu çok anlaşılmıyor olabilir ama şöyle düşünmenizi istiyorum. Benim annemin söylediği bir laf vardır, bence bu Venüskova'nın herhalde evlilik tanımı diye tahmin ediyorum. Öyle geliyor bana daha doğrusu. Evleneceğin insan en yakın arkadaşın olmalı. Bunu unutma. Çünkü 7-24 bir aradasın ve her şeyini paylaştığın insan o oluyor. Arkadaş değilseniz sevgilinin hiçbir önemi yok derdi. Ben buna katılıyorum. Yani Venus Kova'nın bunu böyle görmesini algılıyorum. Çünkü o ilişkiden beklediği şey, kafasından geçen bir sürü düşünceyi, duyguyu, planı, projeyi çok rahatlıkla yargılanmayacağını bildiği bir yerden paylaşmak. Yalnız kalma isteğine saygı. Karşı tarafın da yalnız kalma isteğine çok saygı duyuyorlar çünkü. Ama kendilerinin de yalnız kalma isteğine saygı duyulmasını bekliyorlar. Yani bir Venüs Kovan'ın, bir Venüs Akrep'le birlikteliğinin nasıl olacağını ben tahmin edemiyorum. Bu arada çalışıyor olabilir. Eğer iki tarafta birbirinin isteği, ihtiyacını anlarsa tabii ki de bütün ilişkiler çalışır. Yanlış anlaşılma olmasın. Bunu ben örnek olarak söylüyorum. Yani Venüs Kovan'ın kendine ait bir zamanı, kendine ait bir düzeni, kendisiyle baş başa kalabildiği bir yere ihtiyacı var. O yüzden de ilişkide aslında ilişkiye özgürlük götüren taraf oluyor. Vizyon getiren taraf oluyor. Venus kovalar kısıtlayıcı, kıskanç ve arkadaşlık kavramını anlamayan insanlarla beraber olmamalılar aslında. Ve ilişkiye getirdikleri şeyin de tam olarak bunlar olduğunu anlayıp bunu tercih eden insanlarla beraber olmalılar. Venus balık, ilahi aşka hoş geldiniz arkadaşlar. Venus balık kendisini fedai dercesine sevmeyi bilen Venus grubu, Venus burcu pardon. O yüzden de şöyle bir şey gördüm ben hep. Venus balık, birlikte olmak istediği insanın özelliklerini olduğundan daha fazla idealize ettiği için o insanın gerçek yüzüyle karşılaştığında çok hayal kırıklığına uğruyor. O yüzden de Venus balıkların, o kafalarında kurdukları insanın kendi idealizasyonları olduğunu unutmamalarında fayda var. O insanın gerçek yüzünü görmeye çalışmalarında fayda var. Ve de Venus balığın ihtiyacı olan şey, duygusal, bütünlük halinde birleşebilmek gene. Bak, su grubu hep aynı şeyi istiyor zaten. Derin ve tutkulu bir şekilde bir yerden birleşmek istiyor. Venüs balıklar eğer içlerindeki o hayalperest ve işte büyük aşka inanan, büyük romantiğe inanan insanlarla değil, daha pragmatik insanlarla beraber olduklarında hayal kırıklığına uğrayabiliyorlar. Venüs yerleşimlerimiz bu şekilde. Biraz özet geçtiğimin farkındayım ama size ana bilgiyi vermiş oldum. Kendi Venüs yerleşiminize bakın. Sonra Ay burcunuza bakın. Bir de bunların hepsini Ay burcuna da uygulayabilirsiniz çünkü. Ve kendi sevgi dilinizi keşfedin. Bir insan kendi sevgi dilinin ne olduğunu bilmeden, bir ilişkiye ne kattığını bilmeden ilişkiden ne beklediğini ve karşı taraftan ne beklediğini de aslında bilemiyor. O yüzden de kendinizi tanımanız çok önemli. Her şeyden önce kendinizi tanımanız lazım. Benim venüsüm ne burcumda? Benim sevgiye bakış açım ne? Benim değer verme şeklim ne? Ve ben bir ilişkiye ne katıyorum? Bu soruların cevabını burç arketipleri üzerinden kurgulayıp kendinizi tanıdığınız bir yerde, ondan sonra sevgiden ve karşınızdaki insandan ne beklediğinizi sormalısınız. ve karşınızdaki insanın venüs burcunu öğrendiğinizde bu sevgililik içinde geçerli ama arkadaşlıklarla da geçerli. Onlara nasıl sevgi gösterdiğinizde bunu anlayacağını kabul edeceğini görürsünüz. O yüzden de herkesle anlaşma potansiyeliniz ve herkesin olduğu gibi sevme potansiyeliniz artar. Bu hafta bu kadar. Sevgiler!

Arkadaşlar merhaba, Fodbi'yle beraber hazırladığımız Ben Astrolog Değilim podcastına hoş geldiniz. Bugünkü bölümde 14 Şubat Sevgililer Günü'ne özel olacak şekilde Venus burcumuz biraz ne işe yarıyor ve her Venus burcu sevgiden ne anlıyor bunu anlatmaya çalışacağız. O zaman bu yolculuk başlasın.

Venus gezegeni, astrolojide bize öz değerimiz, öz saygımız ve genel olarak sevgi anlayışımızı gösteren gezegendir deyip geçebiliriz. Bunu böyle çok özet geçiyorum çünkü bugün özellikle ilgileneceğimiz konu, Venus burcuna göre bir insan sevgiden ne anlar, sevgiden ne bekler, sevgiyi nasıl verir gibi konuları konuşuyor olacağız.

İnsanlar hep şeyi soruyorlar işte koç burcu ile akrep burcu anlaşabilir mi? Yok kova ile kova anlaşabilir mi? vs diye. Ben de Ersemen'e şöyle cevap veriyorum. Yani güneş burcundan daha önemli olan iki konu var. Bir tanesi ay burcunuz, diğeri de venüs burcunuz. Bunun sebebi şu, venüs bizim değer görme ve değer verme alanında nasıl davrandığımızı ve ne beklediğimizi veren yerleşimimiz aslında. Buna bağlı başka konuları da var ama

Bugün özel olarak sadece bu kısmından bahsediyor olacağız. O yüzden de bütün 12 burcu anlatacağım. Ama şunu düşünmenizi istiyorum. Bir insana nasıl hediye vereceksiniz? Bir insanın size gösterdiği sevgiyi nasıl algılayacaksınız? Bir insandan ne beklemelisiniz sevgi konusunda? Ama aynı zamanda siz bir ilişkide ne getiriyorsunuz? Sevgiyi nasıl gösteriyorsunuz? Ve nasıl hediye alıyorsunuz? Gibi konular aslında menüs burcundan kaynaklanıyor.

İlk Burcu'muz tabii ki de yine Venüs Koç. Koçlar her zaman ilksiniz valla, şanslısınız. Venüs Koç, ilişkide, tırnak içinde söylüyorum bunu, challenge istiyor. Uğruna uğraşmadığı, peşinden koşmadığı insanlarla çok ilgilenmiyor. Koç Burcu rekabetle ilgili olduğu için genellikle de sevgililik anlayışında peşinden koştuğu insanları tercih ediyor.

Ama şöyle de bir şey oluyor, rekabet ettiği insanın kendisi olduğu ilişkilerde daha başarılı oluyor. Yani siz bir venüs koçla beraberseniz, onunla rekabet haline girmektense, onun kendisiyle rekabet edeceği alanlar kurmanızda fayda var. Kendisini geliştirmek için ona fırsat sunmanızda fayda var.

Aynı zamanda fiziksel temasla çok sever ve çok oyuncudur Venus Koç Burcu. Hızlı olmayı sever, bir şeylerin böyle sürümün cemede kalmasından çok hoşlanmaz ve de çok nettir. Birisinden hoşlanıyorsa hoşlanıyordur, hoşlanmıyorsa hoşlanmıyordur. Yani Venus Koç, kafa karışıklığı yaratan bir yerlişim değil açıkçası. Eğer sizin Venus'ünüz Koç'sa, sizin de unutmamanız gereken şey şu, ilişkiye ne getiriyorum sorusunun cevabı, siz ilişkiye kendini geliştirmek için

alan yaratıyorsunuz. Ama şuna dikkat edin, birisini elde ettikten sonra hemen sıkılıyorsanız, zaten elde etmeye çalıştığınız insanı çok sevmiyorsunuz demektir, onunla oynuyorsunuz demektir. Venus Koç'u ilişkide sabitleyen şey, kendisini geliştiren, sağlıklı bir rekabet içinde oluyor olması diye düşünüyorum.

Ben kendim de venüs bağıyım ve venüsümü çok sonradan anladım. Venüs bağlar duygusal güvenlik istiyorlar, sabitlik istiyorlar. Birisini sevdiği zaman o insandan vazgeçmesi çok zor oluyor. Sevdiği çok az insan oluyor bu arada. Etraf çok kalabalık olabilir, diğer yerleşimleri yüzünden bir sürü insan olabilir etrafında. Ama Venus Boa'nın ben bu insanı seviyorum diye karar verdiği çok sayılı insan var. O insanlardan vazgeçmesi çok zor oluyor. Venus Boa'yı mutlu etmek için evet maddi güvenlik gerekiyor ama bunu sadece parasal anlamda düşünmemenizi istiyorum. Yani Venus Boa'nın kendisini güvenlikli hissettiği ilişkilerde mutlu oluyor. Çok iyi hediye alıp çok iyi hediye seçer genel olarak. Bunun da sebebi karşısındaki insanın neyden hoşlandığına çok özen göstermesinden kaynaklanıyor. Ve kendisine de aynı özenin gösterilmesini istiyor.

Venus Boğa'ya hediye çeki vermiyoruz mesela. Onu düşünüp ne sevdiğini anlayıp ona göre hediye seçmeye çalışıyoruz. Lüks sever ama bu lüks illaki zenginlik anlamında bir lüks olması gerekmiyor. Deneyim anlamında da lüks olabilir. Beş duyusuna hitap eden her şeyden çok hoşlanır. İlişkiye sabitlik getirir. Kolay kolay aldatmaz. Aldatıyorsa çok büyük bir yaralanma ve genel bir öfkenin sebebini de aldatır. Ama genellikle Venus Boğa'lar çok aldatmıyorlar. Çünkü bununla uğraşmıyorlar. Sevgisinin bitmesi zaten çok zor olduğu için sevgisi bittiğinde de hemen çekilip gidiyor.

Hayatınızda bir venüs boğa varsa onun bütün duyularına hitap edecek şekilde sevgi göstermenizde fayda var. Bir de sizin venüsünüz boğaysa ilişkide güvenlik aradığınızı asla unutmayın. Size ne olup bittiğini konusunda karmaşa yaratan insanlardan uzak durmaya çalışın.

Venüs İkizler en tartışmalı Venüslerden bir tanesi. Çünkü Venüs İkizleri herkes nedense çok aldatıyor diyor. Ben Venüs İkizlerin çok aldattığına şahit olmadım ama bu bana ait bir özellik olabilir. Şöyle bir durum var ama, Venüs İkizler bütün hava grubu burçlarında olduğu gibi sevgililikte arkadaşlık bekliyor. Yani en yakın arkadaşıyla kurduğu samimiyette ve dürüstlükte ve kahkahada ve ortak oyun alanında entelektüel olarak stimüle olabileceği ilişkilerden hoşlanıyor.

Siz Venus İkizlerle birlikteyseniz ve onun zekasını sürekli olarak aktive edecek konuşmalar ve konular ve oyunların içindeyseniz, Venus İkizlerin sizden vazgeçmesi mümkün değil. Ama Venus İkizlere sürekli olarak aynı konularla geliyorsanız, onu entelektüel olarak stimüle edemiyorsanız, o zaman sizden tabii ki de çok kolay sıkılır. Ve sıkıldığı anda da bunu hemen söylemekten de çekinmez. O yüzden biraz çok hızlı fikir değiştiriyorlarmış gibi duruyor ama aslında tek bir hareketten ne olacağını öngördükleri için uzatmaya gerek görmüyorlar.

Ama flörtçüdürler tabii ki de ve onları özgür bir şekilde diğer insanlarla bir yere varmayacak şekilde insani flört etmelerine izin verirseniz sizi asla da aldatmazlar diye gördüm ben. Bilmiyorum.

Venüs Yengeç duygusal güvenlik istiyor. Annelik yapmayı çok seviyor. Kendisine de annelik yapılmasını istiyor. Ama buradaki annelik sürekli olarak başında didinen ve disiplini sağlayan ve her şeyine karışan bir annelik değil. Daha çok bir annenin gösterdiği o şefkat ağı vardır ya, ne olursa olsun yanındayım hissi. Daha çok ondan besleniyor Venüs Yengeç. Çok duyarlı sevgililer oluyorlar. Dokunma ihtiyaçları çok yüksek oluyor. Sarılınsın, edilsin. Onlardan çok hoşlanıyorlar.

Venus Yengeç'le beraberseniz, onlara duygusallara kendilerinin güvende hissettiklerini unutturmamanız gerekiyor. Siz Venus Yengeç'seniz de büyük bir ihtimalle ilişkiye siz başkalarına gösterebildiğiniz bütün şefkatle geliyorsunuzdur. Tabii ki de kıskançlığa dikkat, gölge inanılması çünkü. Kıskançlık Venus Yengeç'te sahiplenmeden kaynaklanan bir kıskançlık. O yüzden de Venus yengeseniz lütfen Venus ikizlerle beraber olmaya çalışmayın mesela ya da oluyorsanız da ne demek olduğunu bilin. Bu arada yani bu Venus konusu hep böyledir. Karşınızdaki insanın Venus'un ne olduğunu bilirseniz onun sevgi dilini bildiğiniz için aslında gereksiz beklentilere kapılmadığınız için ilişkinizin nasıl olması gerektiğini de anlarsınız. Yani bir Venus ikizlerden sürekli bir sadakat ve kendinize full ilgilenme bekleyemeyeceğiniz gibi bir Venus boğadan da sizi ful olarak özgür

bırakmasını bekleyemezsiniz. Yani bunu ayarladığınız zaman bütün ilişkiler ilerler. Neyi beklediğinizi ve ne verebileceğinizi iyi bilmeniz gerekiyor. Venus Aslan ilişkide parlamayı sever, kendisini parlatan ilişkiler sever ve yanındaki insanı da parlatmayı çok iyi bilir. Şimdi burada tekrar şeye dönüyoruz. Aslan arketipi neyse, Venus ona geçtiğinde bizim sevgi dilimiz o arketipin o bölümüyle ilgilenmeye başlıyor. Çok cömert sevgililer oluyorlar ama güvenlerini kırdığınızda çok diktatörleşebiliyorlar.

Menüs Aslan'la beraberseniz ondan daha fazla parlamamaya ya da parlamanızla, ışığınızla onu da yükseltmeye dikkat etmenizde fayda var. Cömert, kahkaha dolu, çok sıcak bir ilişki yaşıyor olma ihtimaliniz çok yüksek. Çünkü size kral ve kraliçe gibi davranacaktır. Ama karşılığında da kral ve kraliçe gibi davranılmak isteyecektir. Bunu asla unutmayın. Eğer size kraliçe gibi davranıyorsa ona tebaanız gibi davranamazsınız. Ona kralınız gibi davranmanız gerekir ya da kraliçeniz gibi davranmanız gerekir.

Venüs Başak, benim gözlemlediğim kadarıyla ve okuduklarımdan anladığım kadarıyla tabii ki de, kendi etik ve ahlak anlayışına uygun insanlarla beraber olmayı tercih ediyor. Venüs Başak'ın kendisine ait bir mükemmellik anlayışı olduğu için ona saygı duyan insanlarla mutlu oluyor.

Venüsbaşaklar, sizin eğer getirdiğiniz tradisyonlara, ritüellere, ahlak anlayışına, etik anlayışına uymayan bir insanla beraber oluyorsanız, bu sizin için yıkıcı olur. Onları ona ikna etmeye çalışmamanız gerekiyor. Bir Venüsbaşak'la berabersiniz, onun hayatı yaşayış şekline, analitik durumuna ve bu mükemmeliyet arayışına saygı duymanızda fayda var. Venus Başaklar da bu arada çok iyi hediye verirler ve çok iyi hediye seçerler. Çünkü toprak grubu. Yani karşısındaki insanın neye ihtiyacı olduğunu anlama konusunda çok başarılılar. Ama bütün Venus topraklara söyleyeceğim şeyi şimdi söylemiş olayım. Lütfen kendi ihtiyaçlarınıza da, başkalarının ihtiyaçlarına özen gösterdiğiniz kadar özen gösterin. Venus Başaklar, dediğim gibi, etik, ahlak ve tradisyonel anlamda getirdikleri kavramlara saygı duyan insanlarla beraber olursa daha mutsuz olurlar.

Arkadaşlar şimdi isterseniz bir nefes alalım hep beraber sonra tekrar birlikteyiz.

Venüs Terazi, birlikte sergi gezelim ilişkisine hoş geldiniz. Bunu böyle söylüyorum da aslında bunun tabii ki de daha derin bir açıklaması var. Terazi de sonuçta hava grubu ve analitikliğe ve zekaya daralanan bir burç. O yüzden de o da bütün hava grubu Venüslerde olduğu gibi arkadaşlık arıyor aslında. Yani birlikte kendi zerafetle yarattığı dünyayı paylaşabileceği, entelektüel olarak paylaşabileceği insanlar arıyorlar.

Bir Venüs Terazi ile beraberseniz, onu muhakkak kültürel ve sanatsal anlamda besliyor olmanız lazım. Ona arkadaş oluyor olmanız lazım. Ve de büyük bir ihtimale sizi giyindirmesine izin vermeniz lazım. Venüs Terazi yanındaki insanın nasıl giyindiğine çok dikkat eder. Eğer size stil konusunda danışmanlık vermeye çalışıyorsa bir izin verir, çok mutlu olacaktır. Venüs Teraziler, sizin de hayatta birlikte olmanız gereken insan, sizi kültürel anlamda köreltmeyen insanlar olmalı. Ve ilişkideki en önemli konunun denge ve eşitlik olduğunu unutmaları lazım. Hierarşi olarak Venüs terazisi ilişkisinde hiyerarşinin olmaması gerekiyor. Yani ikinizden birisi daha güçlü ya da daha güçsüz olmaması gerekiyor. Bunun dengesini kurmak da size düşüyor.

Venus Akrep en zor yerleşimlerden bir tanesi olarak görülür çünkü yüzeysel ilişkiler kurmayı beceremez Venus Akrep. Venus Akrep ya çok duygusal, derinden tutkulu ilişkiler kurar ya da hiç kendisini göstermediği çok sıradan ilişkiler kurar. Eğer bir Venus Akrep'in sevgisini kazanmayı başardıysanız

onun güvenini kazanmayı başarmışsınız demektir. O güveni kırmamanızda fayda var. Venus Akrep'in güvenini kırdığınızda yaşayacağınız felaketlerden bir tek siz sorumlu olabilirsiniz. Venus Akrep'lerin dikkat etmesi gereken şey bence bu derin tutkulu ve güvenin çok önemli olduğu ilişkilere yönelik insanlar seçmeleri. Oyuncu, kahkahalı, işte hiçbir hiçbir şeyi umursamayan, ama ne olacak ararsam arar, aramazsam aramaz gibi düşünen insanlardan uzak durun. Size hiç şey gelmeyecektir. İlişkiye sizin kadar derinden bağ kuran bir yerden bakan insanları seçmenizde fayda var. Venus Akreplilere de siz lütfen güven verdiyseniz o güveni kırmamak için elinizden geleni yapın ve her zaman dürüst olun. Venus Yay Macera bölümü. Bir Venus Yay ile beraberseniz ona verebileceğiniz en iyi hediye onu özgür bırakmaktır. Özgür bırakıldıkları anda sadık oluyorlar çünkü.

Çünkü biliyorlar ki istedikleri zaman gidebilirler, o zaman da gitmemeyi tercih ediyorlar. Ama siz Venusia'yı ne kadar sıkıştırırsanız, onun deneyim yaşama arzusunu ne kadar kısıtlarsanız, o kadar aslında kafese koyduğunuz bir kuş gibi kafesinizden kaçmaya çalışan bir kuş yaratırsınız. Bir yandan da Venusia'ylar aslında akrepler gibi, derin düşünceleri ve derin felsefeleri paylaşabilecekleri insanlarla beraber olmak istiyorlar. Tabii ki de eğlence ve işte birlikte macera yaşayalım, oradan oraya gidelim, tam yayın özelliklerine uygun bir şekilde, çok havadar bir şekilde onlar için önemli olabilir ama o deneyimleri yaşadıkları insanlarla o deneyimlerin sonradan felsefi konuşmalarını yapmak da istiyorlar. Yani birlikte bir deneyim yaşayıp, ondan sonra bunun üzerine konuşabilecek kadar derinleşebilen insanları istiyorlar aslında. macerayı yaşayalım ama üzerine de konuşabilelim. Menüs, yaylara yapabileceğiniz en büyük kötülük, dediğim gibi özgürlüklerini kısıtlamak. Menüs yaylar, siz de eğer böyle tutucu, kıskanç, işte dediğim dedik, sizi kafese kapatan insanlarla beraber olursanız tabii ki de mutlu olamazsınız.

Venüs Oğlak, benim Venüs Oğlak çok var etrafımda, Ayı Oğlak da çok var etrafımda. Onlara söylediğim tek bir şey oluyor genelde, lütfen ilişkide tek baba olması gereken insanın siz olmadığını unutmayın. Venüs Oğlaklar otomatik olarak ilişkide baba rolüne soyunuyorlar. Ben işte bütün parayı ben ödeyeyim, bütün hesapları ben ödeyeyim hayatımızı, ben çeki düzeni edeyim, ben disiplini edeyim, ben bakarım bize vesaire gibi böyle bir hani karşı tarafın bütün sorumluluğunu alma

hatasına düşüyorlar. Halbuki sizin ihtiyacınız olan şey, siz bunu yapın tabii ki de ama zamanı geldiğinde, sizin ihtiyacınız olduğunda, size bunu yapabilecek insana ihtiyacınız var aslında. Bir Venus'a olakla beraberseniz, onun kariyerinde, toplum önündeki statüsünde ne kadar sağlam bir yerde durmak istediğine saygı duymanız lazım. Bir Venus'a olan kariyer hırsıyla dalga geçiyorsanız, bir Venus'a olakla beraber olmamalısınız mesela.

Venüs Ağlak'la beraberseniz, yeri geldiğinde ona sahip çıkacak insanın siz olduğunu bilmeniz gerekiyor. Her zaman arkasında size güvenebileceğini bildiği zaman, ikinizi de ileriye taşıyacaktır. Venüs Ağlak'lar, lütfen disiplinsiz ve sürekli olarak bakmanız gereken çocuk gibi insanlarla beraber olmayı bırakın. Genellikle bu hataya düşüyorsunuz. Daha size yardımcı olabilecek, kariyerinizde ilerlemenizi sağlayacak, işte yaptığınız projelerde ilerlemenizi sağlayacak insanlarla beraber olmaya çalışın.

Venüskovalar, benim annem Venüskova, gene hava grubu olduğu için ilişkide arkadaşlık arıyor. Bunu böyle söylediğimizde ne demek olduğu çok anlaşılmıyor olabilir ama şöyle düşünmenizi istiyorum. Benim annemin söylediği bir laf vardır, bence bu Venüskova'nın herhalde evlilik tanımı diye tahmin ediyorum. Öyle geliyor bana daha doğrusu.

Evleneceğin insan en yakın arkadaşın olmalı. Bunu unutma. Çünkü 7-24 bir aradasın ve her şeyini paylaştığın insan o oluyor. Arkadaş değilseniz sevgilinin hiçbir önemi yok derdi. Ben buna katılıyorum. Yani Venus Kova'nın bunu böyle görmesini algılıyorum. Çünkü o ilişkiden beklediği şey, kafasından geçen bir sürü düşünceyi, duyguyu, planı, projeyi çok rahatlıkla yargılanmayacağını bildiği bir yerden paylaşmak. Yalnız kalma isteğine saygı.

Karşı tarafın da yalnız kalma isteğine çok saygı duyuyorlar çünkü. Ama kendilerinin de yalnız kalma isteğine saygı duyulmasını bekliyorlar. Yani bir Venüs Kovan'ın, bir Venüs Akrep'le birlikteliğinin nasıl olacağını ben tahmin edemiyorum. Bu arada çalışıyor olabilir. Eğer iki tarafta birbirinin isteği, ihtiyacını anlarsa tabii ki de bütün ilişkiler çalışır. Yanlış anlaşılma olmasın. Bunu ben örnek olarak söylüyorum. Yani Venüs Kovan'ın kendine ait bir zamanı, kendine ait bir düzeni, kendisiyle baş başa kalabildiği bir yere ihtiyacı var. O yüzden de ilişkide aslında ilişkiye özgürlük götüren taraf oluyor. Vizyon getiren taraf oluyor.

Venus kovalar kısıtlayıcı, kıskanç ve arkadaşlık kavramını anlamayan insanlarla beraber olmamalılar aslında. Ve ilişkiye getirdikleri şeyin de tam olarak bunlar olduğunu anlayıp bunu tercih eden insanlarla beraber olmalılar. Venus balık, ilahi aşka hoş geldiniz arkadaşlar. Venus balık kendisini fedai dercesine sevmeyi bilen Venus grubu, Venus burcu pardon. O yüzden de şöyle bir şey gördüm ben hep. Venus balık, birlikte olmak istediği insanın özelliklerini olduğundan daha fazla idealize ettiği için o insanın gerçek yüzüyle karşılaştığında çok hayal kırıklığına uğruyor. O yüzden de Venus balıkların, o kafalarında kurdukları insanın kendi idealizasyonları olduğunu unutmamalarında fayda var. O insanın gerçek yüzünü görmeye çalışmalarında fayda var. Ve de Venus balığın ihtiyacı olan şey,

duygusal, bütünlük halinde birleşebilmek gene. Bak, su grubu hep aynı şeyi istiyor zaten. Derin ve tutkulu bir şekilde bir yerden birleşmek istiyor. Venüs balıklar eğer içlerindeki o hayalperest ve işte büyük aşka inanan, büyük romantiğe inanan insanlarla değil, daha pragmatik insanlarla beraber olduklarında hayal kırıklığına uğrayabiliyorlar.

Venüs yerleşimlerimiz bu şekilde. Biraz özet geçtiğimin farkındayım ama size ana bilgiyi vermiş oldum. Kendi Venüs yerleşiminize bakın. Sonra Ay burcunuza bakın. Bir de bunların hepsini Ay burcuna da uygulayabilirsiniz çünkü. Ve kendi sevgi dilinizi keşfedin. Bir insan kendi sevgi dilinin ne olduğunu bilmeden, bir ilişkiye ne kattığını bilmeden

ilişkiden ne beklediğini ve karşı taraftan ne beklediğini de aslında bilemiyor. O yüzden de kendinizi tanımanız çok önemli. Her şeyden önce kendinizi tanımanız lazım. Benim venüsüm ne burcumda? Benim sevgiye bakış açım ne? Benim değer verme şeklim ne? Ve ben bir ilişkiye ne katıyorum? Bu soruların cevabını burç arketipleri üzerinden kurgulayıp kendinizi tanıdığınız bir yerde, ondan sonra sevgiden ve karşınızdaki insandan ne beklediğinizi sormalısınız.

ve karşınızdaki insanın venüs burcunu öğrendiğinizde bu sevgililik içinde geçerli ama arkadaşlıklarla da geçerli. Onlara nasıl sevgi gösterdiğinizde bunu anlayacağını kabul edeceğini görürsünüz. O yüzden de herkesle anlaşma potansiyeliniz ve herkesin olduğu gibi sevme potansiyeliniz artar. Bu hafta bu kadar. Sevgiler!

Psikolog Dr. Gizem Sürenkök bu bölümde eşi Durul Ulutan ile "Aşk Her Şeyi Affeder Mi?" sorusunu tartışıyor.


------- Podbee Sunar -------

Bu podcast reklam içermektedir.

Aşk Her Şeyi Affeder Mi? / Konuk: Durul Ulutan

Bu bölümde konumuz aŞk !!... Fuzûlî; “Aşka dil verme ki aşk afet-i cândır/Aşk afet-i cân olduğu meşhur-u cihandır” diyerek bizi aşka karşı uyarır. Dikkatle dinleyiniz.





Tüm bölümler ve daha fazlası için ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠podbeemedia.com⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠'u ziyaret et!



------ Podbee Sunar ------

Bu podcast reklam içermektedir.

Tarihte Acaib ve Garaib

Aşk Yani Love Yani Liebe

{"adPositions":{"prerollDuration":10.5872,"midrollDuration":29.3355,"postrollDuration":37.4535}}

Hiç eskiyi özüyor musunuz? Eski yılbaşlarını, eski sevgilinizi, ailenizin ya da ülkemizin eski halini... Eskiye duyulan özlem aslında çok insani bir duygu. Yakın İlişkilerin bu bölümünde o histen, yani nostaljiden bahsediyoruz. Bu hissin nasıl yaşam boyunca işimize yaradığı üzerinde duruyoruz.



Tüm bölümler ve daha fazlası için ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠podbeemedia.com⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠'u ziyaret et!



----- Podbee Sunar -------

Bu podcast reklam içermektedir.

Hiç Eskiyi Özlüyor musun?

Hiç eskiyi özlüyor musunuz? En basit haliyle sordum size. Eski sevgiliyi özlüyor musunuz? Eski zamanları özlüyor musunuz? Eski yılbaşlarını özlüyor musunuz? Ailenizin eski halini özlüyor musunuz? Ülkemizin eski halini özlüyor musunuz? Kendinizin eski zamanlarını özlüyor musunuz? Genel olarak hiç eskiyi özlüyor musunuz? Eskiye duyulan özlem aslında çok insani bir duygu ve birazdan daha da detaylı açıklayacağım ama bu nostalji hissi aslında birçok sefer işimize yarayan şekilde de kullandığımız bir his. Ama yılın özellikle de bu zamanlarında hava soğukken, yılbaşına yaklaşırken, etrafta böyle ufak ufak yılbaşını anımsatacak ışıklar yanıp sönerken, O eski özlem hissi içimizde daha çok canlanabiliyor ve genelde yıl sonlarında bir yılın muhasebesini kendimize verdiğimiz için o nostalji hissi, sanki eskiden daha başarılıydım, daha iyiydim, her şey daha yolunda gidiyordu hissi, bizi birazcık daha fazla kapsayabiliyor. O yüzden hazır bu böyle yılın sonlarında çıkan bu podcastte bence beraber nostalji hissini konuşalım ve bakalım bu duygu ne kadar işimize yarıyor, ne kadar bizi bazen yanlış yerlere sürüklüyor ve bu his tekrar içimizi kapladığında bu duyguyla nasıl başa çıkabiliriz? Hazırsanız başlayalım. Nostalji kelimesi İsviçreli askerlerin eve dönme arzusu üzerinden gözlemlenen ve bulunan bir tabir aslında. Ben de bunu ilk okuduğumda çok şaşırdım. Aslında nostos, eve dönüş ve algos, acı kelimelerinin birleşiminden geliyor. Ve zamanında yani 17. yüzyılda bir hastalık olarak tanımlanıyor. Ama bugün biliyoruz ki nostalji aslında çok normal bir duygu. Hatta Inside Out'un ikinci filmini izleyenler varsa aranızda orada nostalji duygusunun böyle minik ortama girişini de belki hatırlarsınız. Bence o filmin üçüncüsünde kesinlikle kendisini daha da net gösterecek. Ama nostalji hepimizin zaman zaman yaşadığı bir duygu. Kendimizi yalnız, yorgun veya eksik hissettiğimizde, bünyemiz bizi güvenle ve seviliyor olduğumuzu düşündüğümüz eski bir ana ışınlıyor aslında. Ve baktığımızda bu bir cins bir hayatta kalma mekanizması, duygu regulasyonu mekanizması. Şu anın acısını geçmişin böyle tatlı bir anısıyla rahatlatma çabası diyebiliriz. Girişte de söylediğim gibi soğuk hava, erkenden kararan gün ya da sabah bir türlü başlamayan, aydınlanmayan gün. Etrafta gördüğümüz o ışıklandırmalar, herkesin yıl sonu hakkında konuşuyor olması, sosyal medyada işte bu Spotify ve Türevlerinin yıl sonu değerlendirmeleri, bunları paylaştıkça hepimiz sürekli geçmişte geride bıraktıklarımızı hatırlamaya başlıyoruz. Ve bir yandan da şöyle bir tarafımız da var. Bizim zihnimiz bazı zaman işaretleriyle çalışıyor. Yani böyle şey gibi düşünebilirsiniz bunu. Hani artık oyunlar autosave yapıyorlar ama eskiden oyunlarda şey vardı, böyle belli bir noktada ölünce seni başa aldığı bir nokta vardı. O noktalar gibi tıpkı zihnimizin kendimize belirlediği, bence böyle belli landmarklar var, işaretler var, zaman işaretleri. Bunlar daha çok doğum günleri, yılbaşları, bizimki gibi kültürlerde işte mesela bayramlar, böyle zamanlar bir yeniden değerlendirme zamanları. Mesela geçen sene doğum günümde kim vardı yanımda? Yılbaşlarını bundan önce nasıl kutlamıştım? Ya da işte geçtiğimiz bayramlar nasıl olurdu? Zaten hepimizin zihninde bir vardır ya, eskiden bayramlar hiç böyle değildi duygusu. Aynısını bu arada yılbaşı için de yapıyoruz. Bu aralar Twitter'da sürekli benim karşıma çıkıyor. Eminim sizin de karşınıza çıkıyordur. Bu eskiden kartpostallar vardı ya, böyle üzeri simli, böyle çok güzel, böyle karlı manzaraların böyle simlerle canlandırılmış hallerinin olduğu kartpostallar vardı. İnsanlar birbirlerine öyle şeyler gönderirlerdi. Yılbaşında televizyonda hep beraber oturup izlediğimiz böyle çok keyifli programlar vardı. Doğal olarak hepimizin hakkında bir zamanlar bunlar güzel zamanlardı ve ben bu zamanları artık geride bıraktım. Artık bir daha hiçbir şey böyle olmayacak hissi canlanabiliyor. Nostalji ise tabii ki sadece böyle zamanlarda canlanmıyor. Mesela daha yakınlarda flört yorgunluğu hakkında konuşmuş olmamın tetiklemesiyle şimdi şeyi de söyleyeceğim. Mesela kendimizi yalnız hissettiğimizde, diyelim ki böyle ilişki kurmaya çalıştığımızda ama bir türlü o aradığımız insana ulaşamadığımızı fark ettiğimizde ya da bir ilişkin içerisindeyken ve yanımızdaki insanın bizi tatmin etmediğini hissettiğimizde hemen bir geçmişi özlemle duyabiliyoruz. O olsaydı başka türlü olurdu. Şimdi o olsaydı beni anlardı. Ya da ah ben onunla ne güzel günler yaşamıştım duygusuyla. Eski sevgiliye özlem duyduğumuz zamanlar da mevcut tabii ki. Bu yüzden nostalji aslında hepimizi bir yerlerde ele geçiren bir duygu. Şimdi bunu anlatmışken hemen bir eski sevgili ya da eski arkadaşlıklar, eski ilişkiler onu biraz anlatmak istiyorum. Neden orayı daha tatlı hatırlıyoruz? Bir kere her şeyden önce zaman içerisinde duygularımız, özellikle de olumsuz duygularımız... ...biraz renk değiştiriyor. Yani soluyorlar aslında. O böyle yoğun, olumsuz halleriyle hatırlamıyoruz onları. Ve pozitif anların duygusal yoğunluğu aklımızda kalıyor. Ve baktığımızda mesela yerlere kapanıp ağladığımız günleri değil de... ...beraber gittiğimiz ve eğlendiğimiz bir yemeği hatırlıyoruz. ...ya da işte kavgada birbirimize sarf ettiğimiz o kötü cümleleri değil de... ...o çok böyle romantik bir anda... ...işte sen benim için şöyle özelsin, bu kadar muhteşemsin gibi cümleler kurduğumuzu hatırlıyoruz. Ya da yani o böyle ayrılık anının ne kadar yıpratıcı olduğunu... ...veya ilişkin işte son haftalarının ne kadar aslında böyle... ...birbirine tüketme haliyle geçtiğini hatırlamıyoruz da... ...beraber böyle sımsıcak sarılıp bir film izlediğimiz anı hatırlıyoruz. Ve o anları gözümüzde o kadar yüceltiyoruz ki bir yerde sanki o negatif anılar hiç yaşanmamış gibi... ...ve biz böyle çok muhteşem bir ilişkiyi bırakıp gitmişiz gibi... ...ya da o muhteşem ilişkiyi parmaklarımızın arasından kaybetmişiz gibi hissetmeye başlıyoruz. Bu çok ciddi bir yanılgı. Yine bu arada aynı şekilde o ilişkin içerisindeki özellikle kendimizi iyi hissettiğimiz zamanlardaki anları hatırlıyoruz. Yani o kişinin hatalarını ya da bizim o insanla yaşadığımız duyguları, olumsuz duyguları değil de... ...o ilişkinin o zamanki potansiyelini bize kurdurduğu hayalleri ve olabilecekleri aslında hatırlıyoruz. Çoğu zaman zaten mesela eski sevgiliye duyulan özlemde bence şu soru çok kritiktir. Özlediğimiz gerçekten o kişi midir? Yoksa onunla olduğumuz halimiz midir? Çoğu zaman, bu arada geçmişi özlediğimizde hepimiz daha genç, daha umutlu, daha naif, daha hayata pozitif bakan bir yerde olduğumuz zamanları hatırlıyoruz. Bu sadece bu arada bence romantik ilişkiler için geçerli değil. Mesela ben bunu kendi hayatımda şurada da tecrübe ediyorum. Arkadaşlıklarımız, yani arkadaşlıklarımızı bugünkü halleriyle incelediğimiz zaman eskisi kadar görüşemiyoruz belki, eskisi kadar paylaşım yapamıyoruz belki ya da eskisi kadar derinleşmiyor paylaşımlarımız belki. Ve hep eskiden böyle miydi, eskiden daha iyiydik, eski arkadaşlıklarımız daha güzeldi gibi bir kendimizi kandırma haline girebiliyoruz ve burada şeyi unutuyoruz yani eski arkadaşlıklarımızda da aslında problemler yaşıyorduk ya da eskiden de derinleşemediğimiz konuşmalar oluyordu ya da eskiden de kendimizi yalnız hissettiğimiz ya da ihtiyacımız olduğu anda arkadaşlarımıza ulaşamadığımız zamanlar yaşıyorduk. Ama bugünden bakınca eskiden çok daha özgür, çok daha bol vaktimizin olduğu, hayatımızın çok daha az sorumlu olduğu veya çok daha potansiyelimizin yüksek olduğu zamanlardaki arkadaşlıklarımızı hatırladığımız için... ...daha çok eğlenebildiğimiz, daha çok gezebildiğimiz, daha çok konuşabildiğimiz... hayatımızdaki hareketin bol olduğu, öyle olunca da konuşacak malzemenin bol olduğu zamanları özlem duyuyoruz. Ama büyüdükçe hayatlarımız hem biraz daha duruhan hale geliyor, bu arada neyse ki ve iyi ki biraz daha duruhan hale geliyor ve zamanımız azalıyor çünkü rollerimiz artıyor. Öyle olunca arkadaşlıklarımızı ayırdığımız vakit veya zihinsel odaklanma halde azalmış oluyor. Öyle olunca eskiye özlem duymak, eski arkadaşlıklara özlem duymak çok normal hale geliyor. Yine benzer şekilde aile ilişkilerinde de geçmişteki halimizi özlüyoruz ama geçmişteki halimizde daha çocuğuz, daha ailenin içerisinde belki bizim adımıza alınan kararlar var. Bu kararlar bazen bizi üsse de bazı zamanlar üzerimizdeki sorumluluk hissini azaltıyor. Yani birileri bizim adımıza karar verdiğinde o kararın olumsuz tarafıyla biz yüzleşmek zorunda kalmayabiliyoruz. O yüzden böyle zamanları hatırlamak doğal olarak bize daha iyi hissettiriyor. Hadi şimdi minik para verelim. Sonrasında konuşmaya devam edelim. Bir de bu işin aralık ayı kısmı da var. Biraz girdim ama biraz daha detaylandıralım. İşin bu muhasebe kısmı. Yani bu yıl ben neler yapabildim ya da neler yapamadım. Neleri planlamıştım ve neler yolunda gitmedi. Aralık ayında maalesef bu yıl boyunca elde ettiğimiz tırnak işareti içerisindeki zaferleri değil de maalesef yapamadıklarımızı hatırlama meylemiz çok daha yüksek oluyor. Çünkü insan oğlu yani ilk yapmışımları değil de keşke yapsaydımları daha fazla hatırlıyor. Yani ne yazık ki yaptımları daha fazla hatırlıyor. Yani o gün öyle söylemeseydim bugün şu anda böyle olmazdı. O gün gitmeseydim bugün yeni yıla birlikte girerdik. Hep olumsuzları çağırıyoruz yıl sonu muhasebelerinde. Halbuki bütün bir yıl boyunca doğru yaptığımız, iyi yaptığımız, iyi ki yaptığımız birçok şey var. Onları hatırlayıp birazcık da o zaferleri, mikro zaferleri kutlamak önemli diye düşünüyorum. Hatta yani zihnimizin bu bize çelme takma tuzağını bu şekilde karşı koyabiliriz diye de düşünüyorum. Yine bu dönemde o muhasebeleri yaparken işte sosyal medyada yapılan paylaşımlarda Kimlerin ne kadar çok kitap okuduğunu, kimlerin nereleri bu yıl içerisinde gezdiğini, kimlerin bu yıl neler başardığını okuduğumuzda da kendimizi kötü hissediyoruz. Çünkü yine bu benim birçok podcastta söyleyeyim bir şey ama bir kere daha duyun benden. Bütün listelerin arkasında bu insanların neleri kaçırdığı veya bu insanların bu başarıları elde ederken... Hangi başarısızlıklardan geçtiği hiçbir zaman yazılmıyor. Ama biz kendi hikayemize, kendi başarısızlıklarımıza çok hakimiz. Belki biz de 30 kitap okuduk, atıyorum şu anda. Ama yapamadığımız da çok şey var. Ve okuduğumuz kitapların yapamadığımız şeylerin yanında maalesef zihnimizde hiçbir önemi yok. İşte bu yanılsamaya düşmek bize zarar veriyor. O yüzden de az önceki mikroz aferleri söylemeye çalışıyorum. Ben bu sene geçen seneye kıyasla şu konuda daha başarılı oldum diyebiliyor musunuz? Mesela ben kendi adıma bu sene bir önceki seneye göre daha fazla hareket ettim. Ben bu sene geçen seneye göre arkadaşlarıma daha fazla vakit ayırabildim. Ben bu sene geçen seneye göre daha fazla istemediğim şeylere hayır diyebildiğim anlar yaşadım. Ben bu sene şu şu şu insanlarla biraz daha iyi ilişkiler kurmayı başardım. Ben bu sene duygularımı şöyle şöyle daha iyi ifade ettim gibi cümleler kurabiliyorsanız aslında baktığınızda güzel bir yıl geçirmişsiniz. Hani bu sabahleyin yatağımı topladığım zaferi var ya benim asla yapamadım. Sabah yatağımı topladım gibi, bu yıl mesela bir önceki yıla göre on kere daha fazla yatağımı toplamışımdır gibi böyle küçük şeylerin farkına varmak da önemli. Şunu söylemiyorum, kendimizi kandıralım, işte bu şekilde kendimizi kandırarak mutlu hissedelim demiyorum. Ama kendimize sürekli tekme atmaktan vazgeçmemiz gerekiyor. Çünkü yani kendimizin karşısında kendimizi savunacak yegane insan yine biziz. Bir de şundan da uzaklaşmak lazım. Bizim hatıralarımız aslında tam onları hatırladığımız halleriyle yaşanmıyor. Bizim bir hafıza inşa etme halimiz var. Yani belleği baştan inşa etme halimiz var. Mesela arka planına bir şeyler ekleyebiliyoruz hikayenin. ya da olduğundan daha şiddetli, ya da olduğundan daha hafif hatırlayabiliyoruz. Bununla ilgili çok araştırma var ama benim en çok aklımda kalan örneklerden biri şudur. Yani mesela bir araba kazasını hatırlarken, araba kazasıyla ilgili soruyu sorma şekli bile yerde insanların cam kırıkları hatırlayıp hatırlamadığını belirleyebiliyor. Yani işin gerçeğinden çok bağımsız bir şey düşünme şeklimiz o hafızamızı zihnimize getirme halimizi değiştirebiliyor. O yüzden de Özellikle nostalji etkisini düşünürken geçmişi olduğundan daha iyi hatırladıkça orayı daha da böyle canlandırıyoruz. Yani bana şöyle bakmıştı, tam bunları söylemişti, gözümün içine şu şekilde gözlerini dikmişti. İşte yani böyle bir şey yaşanmış. Tabii ki güzel bir şey yaşanmış ama onu olduğundan daha da tatlı, daha da iyi hale getirebiliyoruz. Bunu yaptığınız zaman zaten güzel olan bir durumu daha da ulaşılmaz, daha da yani o eskide kaldı ve bir daha böyle bir şey yaşaman mümkün değil haline getirmemiz çok kolay oluyor. Bununla birlikte bir de duygumuzda uyumlu hatıraları zihnimize çağırma eğilimimiz de var. Ne demek istiyorum? Mesela kendimizi yanlış hissediyorsak, Maalesef otomatik olarak, ya aslında sen yalnız değilsin, bak işte... ...iki gün önce arkadaşlarına şurada şöyle güzel vakit geçirmiştin... ...ya da işte daha yakınlarda kardeşinle öyle bir diyalog geçirdin ki... ...onun varlığını yanı başında hissettin gibi hatıraları çağırmıyor zihin. Yalnız olduğumuzu düşündüğümüz zaman maalesef gidip... ...çok eskiden birileriyle birlikte olduğun ve keyif aldığın... ...ve şu anda onu yakalayamadığın hissine getiriyor. Ve böyle yaptığın zaman aslında o yani bizi teselli etmeye çalışıyor o anılar ama çok eskiden geldiği için... ...ben onu tekrar yakalayamayacağım, ben onu tekrar yakalayamayacağım duygusuyla daha da fazla yalnız hissediyoruz. O yüzden de aslında bunun bize fayda etmediğini hatırlamamız lazım. Yani atıyorum şu anda ben sevgiye açım gibi hissettiğimiz... Ama eskiden çok seviliyordun, eskiden öyle güzel bir ilişki vardı ki ve ben orada o kadar doyuma ulaşmıştım ki bir daha asla öyle sevilmeyeceğim hissiyle boğuşma halimizden uzak durmamız lazım. Bunlar işte zihnimizin bize kurduğu tuzaklar. Ve tabii ki bütün bunların bir sebebi var, bir amacı var. Yani bunların işe yaradığı zamanlar da var. Ama aynı tuzaklar, işte az önce bahsettiğim durumlarda... ...bize çelme takıp bizi düşürüyor. Ve düşürdükçe kendimizi daha da kötü hissediyoruz. O yüzden şimdi artık nostaljinin getirdiği her şeye hakimiz. Arada nostalji böyle yüreğimizde belirdiğinde ona birazcık izin verebiliriz. Tabii ki böyle tatlıca bizi sarmasına, bize kendimizi iyi hissettirmesine izin verebiliriz. O güzel zamanları hatırlama haline izin verebiliriz. Ama ne zaman nostalji bizi ele geçirmeye başlar? Ne zaman, hayır şu zamanlar çok kötü ve geçmiş kesinlikle daha iyiydi ve bir daha hiçbir zaman o kadar mutlu olmayacaksın hissi bizi ele geçirmeye başlar. İşte o noktada birincisi geçmişte yaşadığımız durumların da daha gerçekçi taraflarını hatırlamamız lazım. Bunu bu arada romantik ilişki bitimlerinde hep söylediğim bir şeydir benim. Bir yere not alın. Yani bu ilişki neden bitti? Gerçekten neden bitti? Bu insan, bu insanı benim tekrar hayatıma almamak için hangi nedenlerim var? Bunu yazmak önemli. İşte bu nostalji ataklarında o listelere bakmak işimize yarıyor. Onu bir söyleyeyim istedim. İkincisi işte birazcık o duyguyu etiketlemek. Yani ben şu anda bir nostalji atığı yaşıyorum tırnak işaret içerisinde ve doğal olarak şu anda bir özlem duygusu duyuyorum. Ama özlediğim şey o insan değil ya da o ev değil ya da o an içerisindeki insanlar değil. O zamanki benim ya da o zamanki hissettiğim duygular ve şu anda geçmişteki gizem olarak ben onları yaşadım. Bugün birebir beni o an içerisine koysalar ben o duyguları yaşayamayabilirim, birincisi. O insanlar şu anda o hatırladığım zamandaki gibi değiller, ikincisi. Ve üçüncüsü, aslında bugünkü gizemin ihtiyaçları doğrultusunda ben yine çok güzel anılar yakalayabilirim. Ve bir de şunu hatırlatmak, bir cins çapalama gibi düşünelim. Yani ben gelecek senede, 2025 Aralığına bakacağım aslında. Ve gelecek sene 2025 aralığına baktığım zaman bugünü güzel hatırlamak istiyorsam, bugün kendimi o nostaljinin beni böyle paralize eden kollarına bırakmamalıyım ve bugünü gerçekten güzel hatırlamamı sağlayacak bir şeyler yapmalıyım şeklinde kendimi motive edebileceğimi de düşünüyorum. Umarım bu öneriler işinize yarar ama yine de böyle azıcık da olsa ben kendime hep böyle nostalji deyince kendimde arada yaptığım şey canlanıyor. Mesela böyle arabanın camına kafamı dayayıp arka planda çalan müzikle kendimce küçük bir klip çekmek ya da işte ne bileyim sokakta yürürken hafif böyle rüzgar var, ağaçların yaprakları dökülmüş böyle nostaljik bir film karesindeymişim gibi hissetmek. Bunlar benim de yaptığım şeyler. Arada ona kendimizi kaptırmamız güzel ama dediğim gibi İçinde çok kalmayalım. Umarım yılın son günlerinde bu podcast size iyi gelir. Hepinize çok sevgilerimi gönderiyorum. Bir sonraki bölümde görüşürüz.

Ülkemizin eski halini özlüyor musunuz?

Kendinizin eski zamanlarını özlüyor musunuz?

Genel olarak hiç eskiyi özlüyor musunuz?

Eskiye duyulan özlem aslında çok insani bir duygu ve birazdan daha da detaylı açıklayacağım ama bu nostalji hissi aslında birçok sefer işimize yarayan şekilde de kullandığımız bir his.

Ama yılın özellikle de bu zamanlarında hava soğukken,

etrafta böyle ufak ufak yılbaşını anımsatacak ışıklar yanıp sönerken,

O eski özlem hissi içimizde daha çok canlanabiliyor ve genelde yıl sonlarında bir yılın muhasebesini kendimize verdiğimiz için o nostalji hissi,

bizi birazcık daha fazla kapsayabiliyor.

O yüzden hazır bu böyle yılın sonlarında çıkan bu podcastte bence beraber nostalji hissini konuşalım ve bakalım bu duygu ne kadar işimize yarıyor,

ne kadar bizi bazen yanlış yerlere sürüklüyor ve bu his tekrar içimizi kapladığında bu duyguyla nasıl başa çıkabiliriz?

Nostalji kelimesi İsviçreli askerlerin eve dönme arzusu üzerinden gözlemlenen ve bulunan bir tabir aslında.

Ben de bunu ilk okuduğumda çok şaşırdım.

acı kelimelerinin birleşiminden geliyor.

yüzyılda bir hastalık olarak tanımlanıyor.

Ama bugün biliyoruz ki nostalji aslında çok normal bir duygu.

Hatta Inside Out'un ikinci filmini izleyenler varsa aranızda orada nostalji duygusunun böyle minik ortama girişini de belki hatırlarsınız.

Bence o filmin üçüncüsünde kesinlikle kendisini daha da net gösterecek.

Ama nostalji hepimizin zaman zaman yaşadığı bir duygu.

bünyemiz bizi güvenle ve seviliyor olduğumuzu düşündüğümüz eski bir ana ışınlıyor aslında.

Ve baktığımızda bu bir cins bir hayatta kalma mekanizması,

Şu anın acısını geçmişin böyle tatlı bir anısıyla rahatlatma çabası diyebiliriz.

Girişte de söylediğim gibi soğuk hava,

erkenden kararan gün ya da sabah bir türlü başlamayan,

Etrafta gördüğümüz o ışıklandırmalar,

herkesin yıl sonu hakkında konuşuyor olması,

sosyal medyada işte bu Spotify ve Türevlerinin yıl sonu değerlendirmeleri,

bunları paylaştıkça hepimiz sürekli geçmişte geride bıraktıklarımızı hatırlamaya başlıyoruz.

Ve bir yandan da şöyle bir tarafımız da var.

Bizim zihnimiz bazı zaman işaretleriyle çalışıyor.

Yani böyle şey gibi düşünebilirsiniz bunu.

Hani artık oyunlar autosave yapıyorlar ama eskiden oyunlarda şey vardı,

böyle belli bir noktada ölünce seni başa aldığı bir nokta vardı.

O noktalar gibi tıpkı zihnimizin kendimize belirlediği,

bizimki gibi kültürlerde işte mesela bayramlar,

böyle zamanlar bir yeniden değerlendirme zamanları.

Mesela geçen sene doğum günümde kim vardı yanımda?

Yılbaşlarını bundan önce nasıl kutlamıştım?

Ya da işte geçtiğimiz bayramlar nasıl olurdu?

eskiden bayramlar hiç böyle değildi duygusu.

Aynısını bu arada yılbaşı için de yapıyoruz.

Bu aralar Twitter'da sürekli benim karşıma çıkıyor.

Eminim sizin de karşınıza çıkıyordur.

böyle karlı manzaraların böyle simlerle canlandırılmış hallerinin olduğu kartpostallar vardı.

İnsanlar birbirlerine öyle şeyler gönderirlerdi.

Yılbaşında televizyonda hep beraber oturup izlediğimiz böyle çok keyifli programlar vardı.

Doğal olarak hepimizin hakkında bir zamanlar bunlar güzel zamanlardı ve ben bu zamanları artık geride bıraktım.

Artık bir daha hiçbir şey böyle olmayacak hissi canlanabiliyor.

Nostalji ise tabii ki sadece böyle zamanlarda canlanmıyor.

Mesela daha yakınlarda flört yorgunluğu hakkında konuşmuş olmamın tetiklemesiyle şimdi şeyi de söyleyeceğim.

Mesela kendimizi yalnız hissettiğimizde,

diyelim ki böyle ilişki kurmaya çalıştığımızda ama bir türlü o aradığımız insana ulaşamadığımızı fark ettiğimizde ya da bir ilişkin içerisindeyken ve yanımızdaki insanın bizi tatmin etmediğini hissettiğimizde hemen bir geçmişi özlemle duyabiliyoruz.

Ya da ah ben onunla ne güzel günler yaşamıştım duygusuyla.

Eski sevgiliye özlem duyduğumuz zamanlar da mevcut tabii ki.

Bu yüzden nostalji aslında hepimizi bir yerlerde ele geçiren bir duygu.

Şimdi bunu anlatmışken hemen bir eski sevgili ya da eski arkadaşlıklar,

eski ilişkiler onu biraz anlatmak istiyorum.

Bir kere her şeyden önce zaman içerisinde duygularımız,

özellikle de olumsuz duygularımız... ...biraz renk değiştiriyor.

olumsuz halleriyle hatırlamıyoruz onları.

Ve pozitif anların duygusal yoğunluğu aklımızda kalıyor.

Ve baktığımızda mesela yerlere kapanıp ağladığımız günleri değil de... ...beraber gittiğimiz ve eğlendiğimiz bir yemeği hatırlıyoruz.

...ya da işte kavgada birbirimize sarf ettiğimiz o kötü cümleleri değil de... ...o çok böyle romantik bir anda... ...işte sen benim için şöyle özelsin,

bu kadar muhteşemsin gibi cümleler kurduğumuzu hatırlıyoruz.

Ya da yani o böyle ayrılık anının ne kadar yıpratıcı olduğunu... ...veya ilişkin işte son haftalarının ne kadar aslında böyle... ...birbirine tüketme haliyle geçtiğini hatırlamıyoruz da... ...beraber böyle sımsıcak sarılıp bir film izlediğimiz anı hatırlıyoruz. Ve o anları gözümüzde o kadar yüceltiyoruz ki bir yerde sanki o negatif anılar hiç yaşanmamış gibi... ...ve biz böyle çok muhteşem bir ilişkiyi bırakıp gitmişiz gibi... ...ya da o muhteşem ilişkiyi parmaklarımızın arasından kaybetmişiz gibi hissetmeye başlıyoruz.

Yine bu arada aynı şekilde o ilişkin içerisindeki özellikle kendimizi iyi hissettiğimiz zamanlardaki anları hatırlıyoruz.

Yani o kişinin hatalarını ya da bizim o insanla yaşadığımız duyguları,

olumsuz duyguları değil de... ...o ilişkinin o zamanki potansiyelini bize kurdurduğu hayalleri ve olabilecekleri aslında hatırlıyoruz.

Sevgili peribacalarım, ben biliyorsunuz ki hayatımda ne olursa size anlatıyor, mutluluğumu da dertlerimi de burda sizinle paylaşıyorum. Şimdi de girdiğim bu evlilik yolunda öğrendiklerimi, sağlıklı ilişkide olması gereken şeylerin neler olduğunu, zorlandığım noktaları, bunları nasıl çözdüğümü de size anlatmaya karar verdim. Birlikte halledicez. Hazırsanız ilk ders başlıyor!



Tüm bölümler ve daha fazlası için ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠podbeemedia.com⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠'u ziyaret et!



----- Podbee Sunar ------

Bu podcast reklam içermektedir.

Dr. Gulec Radio

KISKANMAK: peribacası fakültesi evliliğe hazırlık dekanlığı ders #1

Her ne kadar orada olmamaları gerektiğini bilsem de, onları kovabilecek tonla yöntemim olsa da bir türlü oradan gönderemediğim sevgili beklentilerim (ve getirileri) hakkında...

Beklentiler, çoğu zaman gerçekleşmeyen senaryoların provasını yapmak olabilir mi?



Tüm bölümler ve daha fazlası için ⁠⁠podbeemedia.com⁠⁠'u ziyaret et!

----- Podbee Sunar -------
Bu podcast reklam içermektedir.

Beklentiler

İhtiyacı Olan Alsın

Bugün kahvemi içtim de geldim. Çünkü bu konu kahvesiz konuşabileceğim bir konu değil. Bu ara hayatımı inanılmaz domine eden bir şey bu. Beklentiler. Beklentilerimden ve duygusal yorgunluklarımdan bahsetmek istiyorum. Her ne kadar orada olmaması gerektiğini bilsem de bunları kovabilecek ve bunlarla baş edebilecek tonla yöntemim olsa da bir türlü oradan gönderemediğim sevgili beklentilerim ve onların getirileri Bilmiyorum, hiç hakkında sesle düşünmedim. Duvarlara ya da arkadaşlarıma konuşmadım. O yüzden bu konuşma bizi buradan alır, nereye götürür bilmiyorum. Hep beraber göreceğiz. Ben artık beklentilerimle cezalandırılmak istemiyorum. Kendime sanırım en yakın zamanda söylediğim en net, en haltı çizilebilir cümle buydu. Ben artık kendimi beklentilerimle cezalandırmak istemiyorum. Çünkü bu çok sevdiğin bir yemeğe yanlış bir malzeme ekleyerek son anda tadını kaçırmaktan çok çok farksız bir şey. En sevdiğin yemek gelmiş, biraz da şundan ekleyeyim, biraz da bundan ekleyeyim diyerek ucunu kaçırıyorsun ve sevdiğin tat yerine bir daha gelmiyor. Aynen bunun gibi çok sevdiğim bir yemeği, çok sevdiğim bir şeyi son anda istemediğim bir tatla mahvediyormuşum gibi. Kendimi beklentilerimle cezalandırmak, beklentilerimle hayatımın tadını kaçırmak bir nevi benim için buna benziyor. Bir şeyler yapıyorum. Hepimiz bir şeyler yapıyoruz. Ve o anda o kadar gücümüzü vererek, öyle ya da böyle, mesela şey, daha fazlasını yapabilirdim. Kesinlikle daha fazlasını yapabilirdim. Ama buradaki durum şu, o anda sen olarak o günün şartlarıyla daha fazlasını yapabilecek olsan da o kadarını yaptın. Nedenini bilmiyorum, bahanen neydi bilmiyorum, gerekçen neydi bilmiyorum. Ama o gün ancak o kadarını vermeyi uygun gördüm ve o kadarını görerek bunu yaptın. Orada aslında konu kapanmalı. Sen artlarıyla, eksileriyle belki daha iyisini yapabilirdin, şanslar el verseyde daha başka olurdu, kendinden daha fazlasını beklerdin olabilir. Ama sen onu yaptın. Ve o yapıldıktan sonra çıkan sonuçla bir yerlere varmak varken, bir önceki adıma gidip, artık hiçbir şey ifade etmeyen o adıma gidip, ben şöyle şöyle yapabilirdim ya da eğer böyle böyle olsaydı böyle olabilirdi. Kendimden daha iyisini beklerdim. Ya da bunu yaptım, daha iyisini beklerdim. Evet, hepimiz birçok şeyde zaten şöyle yaparsam şuna ulaşabilirim gibi bir matematikle yapıyoruz. Her şeyden bir beklentimiz var. Sıfır beklentiye inebilir miyiz? Çok istiyorum böyle bir hayat görmeyi. Ama bunun mümkün olduğunu düşünmüyorum açıkçası. Sıfır beklenti, sıfır istek, sıfır şöyle olur herhaldesiz bir yola girebileceğimizi düşünmüyorum. Bu kadar zen olabilirsek çok şanslıyız. Belki de şanslı da değiliz, bilmiyorum ama. Bunun mümkün olduğunu düşünmüyorum ama bunun bir şekilde yapılan şeyden alınan hazzı, çıkan sonuçla baş edebilme kabiliyetini, enerjisini götürdüğünü düşünüyorum. Ve bir insanın kendine bunu yapması kadar acımasızca bir şey olmadığını düşünüyorum. Evet, bir şeyler yaptın, bir şeyler bekliyordun. Ya da biriyle bir iletişimle olduğu, bir flörtün olduğu bir şey bekliyordun ama beklediğin gibi olmadı. Ah keşke şöyle olsaydı. Beklentim bu değildi noktasında kaldığımız zaman. Aslında önümüzdeki gerçeklere çok geç kalıyoruz. Yani yolunda gitmedi ya da beklediğimden daha düşük bir formda gitti. Tamam, elimde neler var? Bugün başıma ne geliyor? Ben ne çeşit sonuçlarla baş etmek zorundayım'a gelmek yerine şöyle olması beklentimdi ve böyle olmadığı için hayal... Ama yolumun hiçbir tarafında bu beklentinin bana verileceğine dair, kesin böyle bir şeye ulaşacağıma dair bir anlaşma, bir sözleşme yoktu ki. Ben bunu üniversitedeyken slide'ın tepesinde yazıyordu. Hayat adil bir yer olmak zorunda değil. Ya da en çok düştüğümüz yanlış düşünceler... Ben şöyle şöyle yaptım, o zaman bunun karşılığı bana gelmek zorunda. Hayatın bana borçlu olduğuna inanmak, insanların bana borçlu olduğuna inanmak ya da bir şeye emek verdiğimde karşılığında bir fatura kesebileceğime inanmak, bir adalete inanmak... Tabii ki bu inanca sahip olmak hayatta bir şeylere devam edebilmemizi sağlıyor. Bunlar böyle olursa hay hay, başım üstüne, çok güzel. Ama bunlar olmadığında da bir alacaklıymış gibi hayata karşı oturmanın, bir beklenti sahibi olmanın aslında insan içten içe en çok kemiren şeylerin başında geldiğini bilmek, evet bilmek bir farkındalığa varmak ama bunu önleyemedikten sonra da bir anlamı yok. Senelerdir bunu biliyorum. Kendimi bu cümleye ya da bu bakış açısına hazır hissetmediğim 25 yaşından beri mesela, ben bu cümleyi 25 yaşında gördüm herhalde, hayat bana borcu olan bir şey değil. Hayat adil bir yer olmak zorunda değil. İnsanların bana bir borcu yok. Emeklerimin sonunda fatura kesemem. gibi cümlelerle 10 yıl önce karşılaşmama rağmen o cümleler 10 yıldır hala benim hayatımda benim üzülmememi, benim sinirlenmememi, benim haksızlığa uğradığımı düşünmememi sağlamıyor ne yazık ki. O yüzden bir şeyi bilmekle onu hayatımızda işlemek ne yazık ki farklı formlar. Evet, ben beklenti sahibi olmamam gerektiğini biliyorum. Bence hepimiz bunu sosyal medyada denk geldiğimiz şeylerle ya da büyüklerimizden duyduklarımızla, nasihatlerle, özlü sözlerle hepimiz bence bunu öğrendik. Hepimiz bir yarın hayatımızda en azından bir iki kere beklentilerin olmasın, beklentilerle lütfen kendini karartma gibi şeyleri mutlaka duymuşuzdur. Ama duymakla, dediğim gibi, bilmekle yapmak arasında dağlar kadar fark var. O zaman ben bunu nasıl yapacağım? Yani ben nasıl beklentilerimin kurbanı olmayacağım, ben nasıl duygusal bu yorgunluğu kendime geçirmeyeceğim diye düşündüğümde artık şunu yapmaya başladım. Yani hedefe giderken her şeyin değişebileceğini düşünüyorum. Yani ben mesela A noktasından B noktasına gitmek için yola çıktım. Ama yolun ortasında bir C noktasının varlığından haberdar olabilirim. Ve C noktasına aşık olabilirim. Ve o zaman yola çıktığım halimle, yoldaki halimle, beklentilerimle, her şeyimle çok başka bir insan olacağım. Bu noktada zaten beklentilerimin aslında karşılanması da bir noktada imkansız hale geliyor. Şey gibi, ben mesela neden böyle düşünüyorum? dediğimde bile aynı insan olmuyor. Kendimize dönüp bir kere baktığımızda bile artık bir önceki adımdaki biz olmuyoruz. Ben neden böyle bir insanım dediğinde artık o soruyu sorduğun insandan da farklı oluyorsun. O yüzden bir şey yapmaya başladığında, bir şeye emek verdiğinde, birini sevdiğinde, bir ilişkiye girdiğinde, bir işe başladığında, bir proje yürüttüğünde adım adım orada ilerleyen insanın yolun başındaki insanla aynı olması sana öyle gelse de bana öyle gelse de imkansız. Bu yüzden şunu bilmek gerekiyor. Yeni beklentilerim oluşabilir. Ya da başta ben sonuçta şunu hedefliyorum dediğim şeyi artık hedeflemiyor da olabilir. Bu illa kötü anlamda bir şey değil. Mesela ben bunu en iyi sanırım hayatımda şurada gördüm. İnanılmaz derecede psikoloji eğitimi almak istedim. Lisans olarak psikoloji okumak istedim ve her şeyi yaptım, her şeyi yaptım. En sonunda dedim ki ya ben üniversite sınavında çuvallıyorum, ben başka bir bölümden geleyim ve çifte nadal yapayım dediğimde İngiliz Dili ve Edebiyat'ın öylesine seçmiştim mesela ve İngiliz Dili ve Edebiyat'ı okurken bir yandan da psikoloji okuyordum. Ve şu benim için çok ironiktir. İngiliz Dili ve Edebiyatı'nı okuduğum bütün bölümlerden, hani icra ettiğim meslek elbette psikoloji vesaire, o alanda çalışıyorum ama İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümünü bütün bölümlerden daha çok sevdim. Bana hayatımda hiçbir şey o bölümde aldığım şeyler kadar katmadı. O bölümdeki hocalarım, o bölümde okuduğumuz şeyler, o bölümde yüzüme çarpan gerçekler, ne bileyim eski klasik eserleri okurken insanların hiç değişmediğini görmek, dertlerin tasaların yüzyıllarca aynı olduğunu görmek, Neredeyse asla adını bile anmadığımız insanlarla aynı acıları çektiğimizi görmek, bunların bende açtığı yaralar, sardığı yaralar vs. hiç bu benim planımda yoktu. Ben oraya psikoloji okumak için, psikoloji diploması alıp yüksek lisans yapabilmek için gittim. Ama yolda geldiğim yerde ben bambaşka bir şeyi çok sevdim ve bambaşka bir şeyden beslenerek yola çıktığım halimden çok uzaklara gittim. Bunu belki de yaşamak, bunu tecrübe etmiş olmak beni artık daha esnek hale getirdi. Evet, ben bir şey hedefleyerek, bir şeyler beklentisinde yola çıkıyorum ama yolun sonunda, yol sürecinde çok başka şeyler isteyebilirim, çok başka şeyler arayabilirim ve çok başka şeyler beni bulabilir. O yüzden iyi anlamda da kötü anlamda da beklentilerimle kendimi ve sürecimi cezalandırmamalıyım. Başka bir şeyin bana çok iyi geleceğini düşünürken, o şeyi elde ettiğimde bana iyi gelmediğini de görebilirim. Çünkü bir şeylere varmadan, bir yeri düşünmek başka bir şey, bir yeri uzağa görmek başka bir şey, oraya gitmek başka bir şey. Bu çok ayrı ikisi. Bir şeyin fikriyle kendisi nasıl farklıysa, bir şeyin hayaliyle kendisi, bir şeyin görüntüsüyle icrası, her şey çok farklı. Ben her şey umduğum gibi, beklediğim gibi gitse dahi o şeyden sandığım zevki almayabilirim. O şey beni sandığım gibi mutlu etmeyebilir ve hayatımın belki de en ızdırap verici, en çok öğretici olan, en kırıcı deneyimine de dönüşebilir. Ne olur ama beklentilerim ona varmaktı değil mi? Benim beklentim bir şeye emek vermek, bir insana ya da bir olaya emek vermek ve oraya gitmekti. Beklentilerim karşılandı. Ama gerçekten beklentilerim karşılandı mı? Hayır. Bu yüzden belki de kendimize bu esnekliği vermek, hayatta başımıza gelebilecek en iyi şeylerden bir tanesi. Ben bir şey yapmak için yola çıkıyorum ama hiçbir insan yolda aynı kalmaz. Yol insanı değiştirir, yol insanı dönüştürür ve benim beklentilerim bugün böyle olsa dahi yarım bir gün böyle kalmayabilir. Varacağım noktaya vardığımda isteyeceğimi sandığım şeyi istemeyebilirim ve bu çok doğal. Yolda başka bir şey dikkatimi çekmiş olabilir ve onun üstüne başka bir yola sapmak istemiş olabilirim. Yolumu kaybedebilirim, yolumu tekrar bulabilirim, beklentilerimi tekrar çizebilirim. Çok doğal. Duygusal yorgunluklarım hesaba kattığımdan farklı olabilir, çok doğal. Çünkü ben, her ne kadar ben olsam da, her adımda başka bir insanım. Her adımda başka bir insan olmak demek, her adımda başka bir beklentim olması demek. Ne zamanki bunu kendi hayatımda tecrübe ettim, Bir şeyler olmadığında da, olduğunda da, istediğim gibi gittiğinde de, gitmediğinde de... Artık tek yaptığım, Ezgi lütfen beklentilerinle kendini mahvetme. Çünkü bilmediğin bir kapı açılacak ve orada yaşadığın şeylerle sen zaten başka şeyler beklemeye başlayacaksın. Ben istediğim gibi mesela, lanet ettim ya ben ilk üniversite sınavına girdiğimde keşke psikoloji olsaydı çok isterdim. Ama olmaması sebebiyle hayatıma 2-3 farklı bölüm dahil oldu. Biri İngiliz Dili ve Edebiyatı oldu ve ben bu bölüme aşık oldum. Ve ben bu bölümde öğrendiğim şeyler sayesinde bugün neysem uyum. Bugün burada ne yapıyorsam uyum. Beklentilerim, birkaç yıl önceki beklentilerim, on yıl önceki beklentilerim aynı. Karşılanmadı, çok üzüldü. Ama başka yollara, sapa sapa başka beklentilerle, başka yollarla, kendim için daha iyi olanı buldum. Her ne kadar kendimizi zora soksak da ben insan olarak inanıyorum ki insan kendine yarayanı bulmak için her zaman Her zaman bir yol buluyor. İhtiyacımız olduğunu sandığımız şeyle, beklentimiz olan şeyle bize yarayacak şey her zaman aynı olmayabilir. Ve bunu oraya varmadan ya da ona elde etmeden ya da başka bir yere satmadan bazen anlamıyoruz. Bu da bence hayatın cilvesi. Hani çok sevdiğim bir söz var. Hani hayatta iki tane kötü şey var. Bir istediğine sahip olamamak, bir istediğine sahip olmak. Bazen oraya varmanın da sandığın anlama gelmediğini görebileceksin. O yüzden beklentilerinin karşılanıp karşılanmamasıyla, kendi kafanda kurduğun sana iyi gelecek şeyler kavramıyla hayatı zehir etmek, hayatın açacağı kapılara otomatikman ben sana bakmıyorum demek. Ben seni görmek istemiyorum demek. Yani hayatına ben seni yaşamak istemiyorum demek. Çekil önümden demek. Bana bu küstahlığı hatırlatıyor nedense. Hala buna rağmen beklentilerim var mı? Var. Buna rağmen duygusal yorgunluklarım oluyor mu? Oluyor. Ama ne zaman bununla dolsam, ne zaman bununla içim kararsa diyorum ki Ezgi bir sakin ol. Çünkü sen hiç ummadın. En kırıldığın yerlerden, ayağa kalkarak ve kendini birleştirerek, beklentilerinin dahi hayal edemeyeceği yerlerden, çok güzel yerlere ulaştın. Benim belki yarın bir gün varacağım yeri beklentilerim dahi tahil edemiyor olabilir şu anda. Ve hayata izin vermemiz gerekiyor, kendimize izin vermemiz gerekiyor. Bunu söylemeye bayılıyorum. Kendi önümüzden çekinmemiz gerekiyor. Ve beklentilerimizle hayatımızı mahvetmememiz gerekiyor. Bu konuda ne zaman daralsam, bunları hissetmeye ihtiyacım oluyor. Ki şu anda bunları hissetmeye ihtiyacım var. Çünkü beklentilerimin kölesi olmak üzere hissediyorum kendimi. Bunları sessiz söylemeye ihtiyacım vardı. Umarım duymaya ihtiyacı olan vardır. Umarım omzunuza dokunabilmişimdir. Çok öpüyorum ve çok sarıldım.

Bugün kahvemi içtim de geldim. Çünkü bu konu kahvesiz konuşabileceğim bir konu değil. Bu ara hayatımı inanılmaz domine eden bir şey bu. Beklentiler. Beklentilerimden ve duygusal yorgunluklarımdan bahsetmek istiyorum. Her ne kadar orada olmaması gerektiğini bilsem de bunları kovabilecek ve bunlarla baş edebilecek tonla yöntemim olsa da bir türlü oradan gönderemediğim sevgili beklentilerim ve onların getirileri

Bilmiyorum, hiç hakkında sesle düşünmedim. Duvarlara ya da arkadaşlarıma konuşmadım. O yüzden bu konuşma bizi buradan alır, nereye götürür bilmiyorum. Hep beraber göreceğiz.

Ben artık beklentilerimle cezalandırılmak istemiyorum. Kendime sanırım en yakın zamanda söylediğim en net, en haltı çizilebilir cümle buydu. Ben artık kendimi beklentilerimle cezalandırmak istemiyorum. Çünkü bu çok sevdiğin bir yemeğe yanlış bir malzeme ekleyerek son anda tadını kaçırmaktan çok çok farksız bir şey.

En sevdiğin yemek gelmiş, biraz da şundan ekleyeyim, biraz da bundan ekleyeyim diyerek ucunu kaçırıyorsun ve sevdiğin tat yerine bir daha gelmiyor. Aynen bunun gibi çok sevdiğim bir yemeği, çok sevdiğim bir şeyi son anda istemediğim bir tatla mahvediyormuşum gibi. Kendimi beklentilerimle cezalandırmak, beklentilerimle hayatımın tadını kaçırmak bir nevi benim için buna benziyor.

Bir şeyler yapıyorum. Hepimiz bir şeyler yapıyoruz. Ve o anda o kadar gücümüzü vererek, öyle ya da böyle, mesela şey, daha fazlasını yapabilirdim. Kesinlikle daha fazlasını yapabilirdim. Ama buradaki durum şu, o anda sen olarak o günün şartlarıyla daha fazlasını yapabilecek olsan da o kadarını yaptın.

Nedenini bilmiyorum, bahanen neydi bilmiyorum, gerekçen neydi bilmiyorum. Ama o gün ancak o kadarını vermeyi uygun gördüm ve o kadarını görerek bunu yaptın.

Orada aslında konu kapanmalı. Sen artlarıyla, eksileriyle belki daha iyisini yapabilirdin, şanslar el verseyde daha başka olurdu, kendinden daha fazlasını beklerdin olabilir. Ama sen onu yaptın. Ve o yapıldıktan sonra çıkan sonuçla bir yerlere varmak varken, bir önceki adıma gidip, artık hiçbir şey ifade etmeyen o adıma gidip, ben şöyle şöyle yapabilirdim ya da eğer böyle böyle olsaydı böyle olabilirdi.

Kendimden daha iyisini beklerdim. Ya da bunu yaptım, daha iyisini beklerdim. Evet, hepimiz birçok şeyde zaten şöyle yaparsam şuna ulaşabilirim gibi bir matematikle yapıyoruz. Her şeyden bir beklentimiz var. Sıfır beklentiye inebilir miyiz? Çok istiyorum böyle bir hayat görmeyi.

Ama bunun mümkün olduğunu düşünmüyorum açıkçası. Sıfır beklenti, sıfır istek, sıfır şöyle olur herhaldesiz bir yola girebileceğimizi düşünmüyorum. Bu kadar zen olabilirsek çok şanslıyız. Belki de şanslı da değiliz, bilmiyorum ama.

Bunun mümkün olduğunu düşünmüyorum ama bunun bir şekilde yapılan şeyden alınan hazzı, çıkan sonuçla baş edebilme kabiliyetini, enerjisini götürdüğünü düşünüyorum. Ve bir insanın kendine bunu yapması kadar acımasızca bir şey olmadığını düşünüyorum.

Evet, bir şeyler yaptın, bir şeyler bekliyordun. Ya da biriyle bir iletişimle olduğu, bir flörtün olduğu bir şey bekliyordun ama beklediğin gibi olmadı. Ah keşke şöyle olsaydı. Beklentim bu değildi noktasında kaldığımız zaman. Aslında önümüzdeki gerçeklere çok geç kalıyoruz.

Yani yolunda gitmedi ya da beklediğimden daha düşük bir formda gitti. Tamam, elimde neler var? Bugün başıma ne geliyor? Ben ne çeşit sonuçlarla baş etmek zorundayım'a gelmek yerine şöyle olması beklentimdi ve böyle olmadığı için hayal... Ama yolumun hiçbir tarafında bu beklentinin bana verileceğine dair, kesin böyle bir şeye ulaşacağıma dair bir anlaşma, bir sözleşme yoktu ki.

Ben bunu üniversitedeyken slide'ın tepesinde yazıyordu. Hayat adil bir yer olmak zorunda değil. Ya da en çok düştüğümüz yanlış düşünceler... Ben şöyle şöyle yaptım, o zaman bunun karşılığı bana gelmek zorunda.

Hayatın bana borçlu olduğuna inanmak, insanların bana borçlu olduğuna inanmak ya da bir şeye emek verdiğimde karşılığında bir fatura kesebileceğime inanmak, bir adalete inanmak... Tabii ki bu inanca sahip olmak hayatta bir şeylere devam edebilmemizi sağlıyor. Bunlar böyle olursa hay hay, başım üstüne, çok güzel.

Ama bunlar olmadığında da bir alacaklıymış gibi hayata karşı oturmanın, bir beklenti sahibi olmanın aslında insan içten içe en çok kemiren şeylerin başında geldiğini bilmek, evet bilmek bir farkındalığa varmak ama bunu önleyemedikten sonra da bir anlamı yok.

Senelerdir bunu biliyorum. Kendimi bu cümleye ya da bu bakış açısına hazır hissetmediğim 25 yaşından beri mesela, ben bu cümleyi 25 yaşında gördüm herhalde, hayat bana borcu olan bir şey değil. Hayat adil bir yer olmak zorunda değil. İnsanların bana bir borcu yok. Emeklerimin sonunda fatura kesemem.

gibi cümlelerle 10 yıl önce karşılaşmama rağmen o cümleler 10 yıldır hala benim hayatımda benim üzülmememi, benim sinirlenmememi, benim haksızlığa uğradığımı düşünmememi sağlamıyor ne yazık ki. O yüzden bir şeyi bilmekle onu hayatımızda işlemek ne yazık ki farklı formlar. Evet, ben beklenti sahibi olmamam gerektiğini biliyorum.

Bence hepimiz bunu sosyal medyada denk geldiğimiz şeylerle ya da büyüklerimizden duyduklarımızla, nasihatlerle, özlü sözlerle hepimiz bence bunu öğrendik. Hepimiz bir yarın hayatımızda en azından bir iki kere beklentilerin olmasın, beklentilerle lütfen kendini karartma gibi şeyleri mutlaka duymuşuzdur. Ama duymakla, dediğim gibi, bilmekle yapmak arasında dağlar kadar fark var. O zaman ben bunu nasıl yapacağım?

Yani ben nasıl beklentilerimin kurbanı olmayacağım, ben nasıl duygusal bu yorgunluğu kendime geçirmeyeceğim diye düşündüğümde artık şunu yapmaya başladım. Yani hedefe giderken her şeyin değişebileceğini düşünüyorum.

Yani ben mesela A noktasından B noktasına gitmek için yola çıktım. Ama yolun ortasında bir C noktasının varlığından haberdar olabilirim. Ve C noktasına aşık olabilirim. Ve o zaman yola çıktığım halimle, yoldaki halimle, beklentilerimle, her şeyimle çok başka bir insan olacağım. Bu noktada zaten beklentilerimin aslında karşılanması da bir noktada imkansız hale geliyor. Şey gibi, ben mesela neden böyle düşünüyorum?

dediğimde bile aynı insan olmuyor. Kendimize dönüp bir kere baktığımızda bile artık bir önceki adımdaki biz olmuyoruz.

Ben neden böyle bir insanım dediğinde artık o soruyu sorduğun insandan da farklı oluyorsun. O yüzden bir şey yapmaya başladığında, bir şeye emek verdiğinde, birini sevdiğinde, bir ilişkiye girdiğinde, bir işe başladığında, bir proje yürüttüğünde adım adım orada ilerleyen insanın yolun başındaki insanla aynı olması sana öyle gelse de bana öyle gelse de imkansız.

Bu yüzden şunu bilmek gerekiyor. Yeni beklentilerim oluşabilir. Ya da başta ben sonuçta şunu hedefliyorum dediğim şeyi artık hedeflemiyor da olabilir.

Bu illa kötü anlamda bir şey değil. Mesela ben bunu en iyi sanırım hayatımda şurada gördüm. İnanılmaz derecede psikoloji eğitimi almak istedim. Lisans olarak psikoloji okumak istedim ve her şeyi yaptım, her şeyi yaptım. En sonunda dedim ki ya ben üniversite sınavında çuvallıyorum, ben başka bir bölümden geleyim ve çifte nadal yapayım dediğimde İngiliz Dili ve Edebiyat'ın öylesine seçmiştim mesela ve İngiliz Dili ve Edebiyat'ı okurken bir yandan da psikoloji okuyordum.

Ve şu benim için çok ironiktir. İngiliz Dili ve Edebiyatı'nı okuduğum bütün bölümlerden, hani icra ettiğim meslek elbette psikoloji vesaire, o alanda çalışıyorum ama İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümünü bütün bölümlerden daha çok sevdim.

Bana hayatımda hiçbir şey o bölümde aldığım şeyler kadar katmadı. O bölümdeki hocalarım, o bölümde okuduğumuz şeyler, o bölümde yüzüme çarpan gerçekler, ne bileyim eski klasik eserleri okurken insanların hiç değişmediğini görmek, dertlerin tasaların yüzyıllarca aynı olduğunu görmek, Neredeyse asla adını bile anmadığımız insanlarla aynı acıları çektiğimizi görmek, bunların bende açtığı yaralar, sardığı yaralar vs. hiç bu benim planımda yoktu. Ben oraya psikoloji okumak için, psikoloji diploması alıp yüksek lisans yapabilmek için gittim. Ama yolda geldiğim yerde ben bambaşka bir şeyi çok sevdim ve bambaşka bir şeyden beslenerek yola çıktığım halimden çok uzaklara gittim.

Bunu belki de yaşamak, bunu tecrübe etmiş olmak beni artık daha esnek hale getirdi. Evet, ben bir şey hedefleyerek, bir şeyler beklentisinde yola çıkıyorum ama yolun sonunda, yol sürecinde çok başka şeyler isteyebilirim, çok başka şeyler arayabilirim ve çok başka şeyler beni bulabilir. O yüzden iyi anlamda da kötü anlamda da beklentilerimle kendimi ve sürecimi cezalandırmamalıyım.

Başka bir şeyin bana çok iyi geleceğini düşünürken, o şeyi elde ettiğimde bana iyi gelmediğini de görebilirim. Çünkü bir şeylere varmadan, bir yeri düşünmek başka bir şey, bir yeri uzağa görmek başka bir şey, oraya gitmek başka bir şey. Bu çok ayrı ikisi. Bir şeyin fikriyle kendisi nasıl farklıysa, bir şeyin hayaliyle kendisi, bir şeyin görüntüsüyle icrası, her şey çok farklı.

Ben her şey umduğum gibi, beklediğim gibi gitse dahi o şeyden sandığım zevki almayabilirim. O şey beni sandığım gibi mutlu etmeyebilir ve hayatımın belki de en ızdırap verici, en çok öğretici olan, en kırıcı deneyimine de dönüşebilir. Ne olur ama beklentilerim ona varmaktı değil mi?

Benim beklentim bir şeye emek vermek, bir insana ya da bir olaya emek vermek ve oraya gitmekti. Beklentilerim karşılandı. Ama gerçekten beklentilerim karşılandı mı? Hayır. Bu yüzden belki de kendimize bu esnekliği vermek, hayatta başımıza gelebilecek en iyi şeylerden bir tanesi.

Ben bir şey yapmak için yola çıkıyorum ama hiçbir insan yolda aynı kalmaz. Yol insanı değiştirir, yol insanı dönüştürür ve benim beklentilerim bugün böyle olsa dahi yarım bir gün böyle kalmayabilir. Varacağım noktaya vardığımda isteyeceğimi sandığım şeyi istemeyebilirim ve bu çok doğal. Yolda başka bir şey dikkatimi çekmiş olabilir ve onun üstüne başka bir yola sapmak istemiş olabilirim. Yolumu kaybedebilirim, yolumu tekrar bulabilirim, beklentilerimi tekrar çizebilirim. Çok doğal. Duygusal yorgunluklarım hesaba kattığımdan farklı olabilir, çok doğal. Çünkü ben, her ne kadar ben olsam da, her adımda başka bir insanım. Her adımda başka bir insan olmak demek, her adımda başka bir beklentim olması demek. Ne zamanki bunu kendi hayatımda tecrübe ettim,

Bir şeyler olmadığında da, olduğunda da, istediğim gibi gittiğinde de, gitmediğinde de... Artık tek yaptığım, Ezgi lütfen beklentilerinle kendini mahvetme. Çünkü bilmediğin bir kapı açılacak ve orada yaşadığın şeylerle sen zaten başka şeyler beklemeye başlayacaksın.

Ben istediğim gibi mesela, lanet ettim ya ben ilk üniversite sınavına girdiğimde keşke psikoloji olsaydı çok isterdim. Ama olmaması sebebiyle hayatıma 2-3 farklı bölüm dahil oldu. Biri İngiliz Dili ve Edebiyatı oldu ve ben bu bölüme aşık oldum. Ve ben bu bölümde öğrendiğim şeyler sayesinde bugün neysem uyum. Bugün burada ne yapıyorsam uyum.

Beklentilerim, birkaç yıl önceki beklentilerim, on yıl önceki beklentilerim aynı. Karşılanmadı, çok üzüldü. Ama başka yollara, sapa sapa başka beklentilerle, başka yollarla, kendim için daha iyi olanı buldum. Her ne kadar kendimizi zora soksak da ben insan olarak inanıyorum ki insan kendine yarayanı bulmak için her zaman

Her zaman bir yol buluyor. İhtiyacımız olduğunu sandığımız şeyle, beklentimiz olan şeyle bize yarayacak şey her zaman aynı olmayabilir. Ve bunu oraya varmadan ya da ona elde etmeden ya da başka bir yere satmadan bazen anlamıyoruz. Bu da bence hayatın cilvesi. Hani çok sevdiğim bir söz var. Hani hayatta iki tane kötü şey var. Bir istediğine sahip olamamak, bir istediğine sahip olmak.

Bazen oraya varmanın da sandığın anlama gelmediğini görebileceksin. O yüzden beklentilerinin karşılanıp karşılanmamasıyla, kendi kafanda kurduğun sana iyi gelecek şeyler kavramıyla hayatı zehir etmek, hayatın açacağı kapılara otomatikman ben sana bakmıyorum demek. Ben seni görmek istemiyorum demek. Yani hayatına ben seni yaşamak istemiyorum demek. Çekil önümden demek. Bana bu küstahlığı hatırlatıyor nedense.

Hala buna rağmen beklentilerim var mı? Var. Buna rağmen duygusal yorgunluklarım oluyor mu? Oluyor. Ama ne zaman bununla dolsam, ne zaman bununla içim kararsa diyorum ki Ezgi bir sakin ol. Çünkü sen hiç ummadın.

En kırıldığın yerlerden, ayağa kalkarak ve kendini birleştirerek, beklentilerinin dahi hayal edemeyeceği yerlerden, çok güzel yerlere ulaştın. Benim belki yarın bir gün varacağım yeri beklentilerim dahi tahil edemiyor olabilir şu anda. Ve hayata izin vermemiz gerekiyor, kendimize izin vermemiz gerekiyor. Bunu söylemeye bayılıyorum. Kendi önümüzden çekinmemiz gerekiyor. Ve beklentilerimizle hayatımızı mahvetmememiz gerekiyor.

Bu konuda ne zaman daralsam, bunları hissetmeye ihtiyacım oluyor. Ki şu anda bunları hissetmeye ihtiyacım var. Çünkü beklentilerimin kölesi olmak üzere hissediyorum kendimi. Bunları sessiz söylemeye ihtiyacım vardı. Umarım duymaya ihtiyacı olan vardır. Umarım omzunuza dokunabilmişimdir. Çok öpüyorum ve çok sarıldım.

Așk Yani Love

Yakın İlişkiler

Aşık Olmak İstiyorum: Ama Kime?

mecbur muyum?

her şeyi açıkça söylemeye mecbur muyum?

Açık Açık Konuşalım

Aşk

Ben Astrolog Değilim

biraz da romantizm... venüs burcumuza göre aşkı nasıl yaşıyoruz? 💝

Yakın İlişkiler

Aşk Her Şeyi Affeder Mi? / Konuk: Durul Ulutan

Tarihte Acaib ve Garaib

Aşk Yani Love Yani Liebe

Yakın İlişkiler

Hiç Eskiyi Özlüyor musun?

Dr. Gulec Radio

KISKANMAK: peribacası fakültesi evliliğe hazırlık dekanlığı ders #1

İhtiyacı Olan Alsın

Beklentiler

Yakın İlişkiler

Sevgililer Gününü Ben Nerden Bileyim?

Yakın İlişkiler

Eski Sevgili Mevzusu

Yakın İlişkiler

İnsan Flörtleşmekten Nasıl Yorulur?

Psikopatika

61 - Uzun ve Sağlıklı Bir İlişki İçin 10 Öneri

Felsefenin İzinde

Aşk Nedir? Platon'da Aşk ve Cinsellik Üzerine #Podbee Dinlesen Bilirsin

Psikopatika

5 - Aşk Bir Akıl Tutulması Mı?

Dr. Gulec Radio

first date rehberi

İhtiyacı Olan Alsın

Flört Yetmezliği

Barış Özcan ile 111 Hz

118 - Yalnızlık Bazen İyidir

Barış Özcan ile 111 Hz

Aşkın Kimyası | 14 Şubat Özel

Aslına Bakarsan

Aşk Sadece Aşk mıdır? | Konuk: Özgür Uysal